ஆசிரியரைப் பேணிக்காக்கும் மாணவர்கள்ஆவணப்படமான உண்மை நிகழ்வு

ஏறிவந்த ஏணியை எட்டி உதைக்கின்ற மனிதர்கள் நிறைந்த இந்த உலகத்தில்தான் அதனை நன்றியோடு நினத்துப் போற்றுகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள். நம் நாட்டின் எதிர்காலத்தை உறுவாக்குகின்ற வகுப்பரையில் சின்னஞ்சிறு சுட்டிகளாய்ப் பயின்ற அந்த பட்டாம்பூச்சி நாட்கள் ஒவ்வொரு மனித மனத்திலும் என்றும் நீங்காத நினைவுகளாய் பதிந்திருக்கும். மலறும் நினைவுகளாய் நாம் அவ்வப்போது நம்மோடு பயின்ற தோழர்களையும் நமக்குப் பாடம் கற்பித்த ஆசிரியர்களையும் நினைத்துப் பார்த்துக்கொள்வதுண்டு. வயது ஆக ஆக நம் பள்ளிப் பருவத்திற்கு நாம் திரும்பிவிட மாட்டோமா என்கிற ஏக்கம் அதிகரிப்பது தவிர்க்க இயலாதது. நம்மோடு படித்த நம் தோழர்களை மீண்டும் அதே பள்ளியில் சந்தித்தால் மனதுக்கு எவ்வளவு இதமாக இருக்கும். பள்ளிக்கூடம் படம் வெளிவந்த பிறகு இத்தகைய சந்திப்புகள் அதிகரித்து வருவதைக் காணமுடிகிறது. அப்படிச் சந்திப்பவர்கள் அந்த பள்ளிக்கோ பள்ளியில் பயிலும் மாணவர்களுக்கோ அங்கு பணியாற்றிய ஆசிரியர்களுக்கோ ஆக்கப்பூர்வமாக ஏதேனும் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் ஒன்று சேர்ந்து தங்களால் இயன்ற நற்பணியைச் செய்வதுண்டு. நெய்வேலி குளூனி பள்ளியில் பயின்ற இரண்டாவது அணி மாணவர்கள் குளூனி சங்கமம் என்ற நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்து ஒன்று சேர்ந்தனர். எழுபதுகளில் இரண்டாம் வகுப்பு படித்த மாணவர்கள் இப்போது மருத்துவர்களாகவும் பொறியாளர்களாகவும் ஆசிரியர்களாகவும் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களாகவும் பல்வேறு துறைகளில் பணியாற்றி வருகின்றனர். அவர்கள் எல்லோரும் குடும்பத்தோடு அந்த விழாவில் பங்கேற்க உற்சாகம் கரை புரண்டு ஓடியது என்றாலும் அவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்த பாட்டும் இசையும் கற்றுத்தந்த ஸ்டெல்லா மிஸ் விழாவுக்கு வராதது ஒரு குறையாக இருந்தது. பள்ளியில் விசாரித்தபோது அவர்கள் பெங்களூரிலிருப்பது தெரிய வந்தது. பெங்களூரிலிந்து விழாவுக்கு வந்திருந்த ஆனந்திடம் ஸ்டெல்லா மிஸ் முகவரியைக் கொடுத்து அவர்களை எப்படியாவது தேடிக் கண்டு பிடிக்கச் சொன்னார்கள். அவர் அங்கு சென்ற போது அந்த ஆசிரியை எழுபது வயதைக் கடந்து கவனித்துக்கொள்ள யாருமற்று ஒரு சின்னஞ்சிறு அறையில் தானே சமைத்துக்கொண்டு பேச்சுத்துணைக்குக் கூட மனிதர்களில்லாமல் இரண்டு கிளிகளோடு பேசிக்கொண்டு இன்னலுறுவதைக் காண நேர்ந்தது. உடனே ஸ்டெல்லா மிஸ்ஸின் நிலையை நண்பர்களுக்குக் கூறி நெய்வேலியில் அவருக்கு ஒரு வீடு பார்த்து அங்கு தங்கவைத்து நெய்வேலி நண்பர்கள் அவரை கவனித்துக்கொள்வது என்று ஏற்பாடு செய்து இன்று ஸ்டெல்லா மிஸ்க்கு உதவியாக ஒரு மாணவப் பட்டாளமே அணிதிரண்டு உதவி வருகின்றனர்.

இயக்குநர் செல்வன்

ஆசிரியை ஸ்டெல்லா

இந்த உணர்ச்சி பூர்வமான உண்மைச்சம்பவத்தை மிக அழகான ஆவணப் படமாக்கியிருக்கிறார் நெய்வேலி செல்வன். தங்கள் ஆசிரியரின் பண்பு நலன்களை மாணவர்கள் கூறும் போது நமக்கு மெய்சிலிர்க்கிறது. இப்படிப்பட்ட ஆசிரியரிடம் படிக்க நமக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லையே என்ற ஏக்கம் மனதுக்குள் எழுவதைத் தவிர்க்க இயலவில்லை. முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தம்மிடம் பயின்ற மாணவர்களின் நிழற்படத்தைப் பார்த்து அவர்களின் பெயர்களை மிகச்சரியாக தலைப்பெழுத்தோடு கிடு கிடுவென ஸ்டெல்லா மிஸ் கூறுவதைக் கேட்கும்போது அந்த மாணவர்களிடம் அவர் கொண்டிருந்த அனபையும் ஈடுபாட்டையும் அறிந்துகொள்ள முடிகிறது. தன்னிடம் படித்த மாணவர் மருத்துவராகி தனக்கே மருத்துவம் செய்கின்ற வாய்ப்பு எத்தனை ஆசிரியர்களுக்குக் கிட்டும், அப்படிக் கிட்டினால் அது அந்த ஆசிரியருக்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சியைத் தரும். அந்த மகிழ்ச்சியைத் தன்னுடைய மாணவர் மருத்துவர் செந்திலின் வாயிலாக ஸ்டெல்லா மிஸ் பெறுவதை நாம் படத்தில் காணலாம். இந்த நிகழ்ச்சிகளையெல்லாம் கதை கூறுவது போல சலிப்பை ஏற்படுத்தா வண்ணம் தன் இனிமையான குரலால் விளக்குகிறார் கமலா சுதன். செந்தில், அமலா,சத்தியதேவன், அனிதாதேவராசன், பாரதி, பாபு, செல்வன் ஆகிய மாணவர்கள் இன்று நெய்வேலியில் அந்த ஆசிரியையை கவனித்துக்கொள்கின்றனர். ஏறத்தாழ ஓராண்டுகாலம் இப்பணியோடு படத்திற்கான ஒளிப்பதிவுப் பணியையும் செய்துள்ளனர் செல்வன்,பிரசன்னா, அரவிந்த், பாரதிக்குமார் ஆகியோர். படம் முடியும்போது ஒலிக்கும் பாரதிக்குமாரின் கவிதை காட்சிகளுக்கேற்ப அமைந்து அழகூட்டுகிறது. தங்களுக்குக் கற்பித்த ஆசிரியைக்கு காலத்தால் அழியாத ஒரு கலைப்படைப்பை உருவாக்கி பெருமைப்படுத்திய இந்த மாணவர்கள் அவரை வாழ்வின் கடைசி காலத்தில் பேணிக்காப்பாற்றி வருவதன்மூலம் இப்படைப்பை மேலும் அழகுபடுத்துகிறார்கள். ஆசிரியர்களை கிள்ளுக்கீரையாக எண்ணி எள்ளி நகையாடும் இன்றைய மாணவ சமுதாயத்தினருக்கு இந்தப் படத்தை அவசியம் திரையிட்டுக் காண்பிக்க வேண்டும். என்ன உங்களுக்கும் ஸ்டெல்லா மிஸ்ஸைப் பார்க்க வேண்டும் போல் இருக்கிறதா? இயக்குநர் செல்வனை 9442470721 என்ற எண்ணில் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

காண்க: தமிழ் ஓசை களஞ்சியம்.

நாம் ஏன் வாக்களிக்க வேண்டும்?

உலகின் மிகப் பெரிய மக்கள் நாயக நாடு இந்தியா என்பதில் நாட்டு மக்களுக்கு என்ன பெருமைகிடைத்திருக்கிறது? இந்த நாடு நமக்கு என்ன செய்திருக்கிறது? இவையெல்லாம் பாமர மக்கள் மனதில் எழக்கூடிய வினாக்கள். நாடு நமக்கென்ன செய்தது என்று கேட்காதே நாட்டுக்கு நாம் என்ன செய்தோம் என்று சிந்தித்துப் பார் என்று அவர்களிடம் எதிர்வினா எழுப்பி இனி தப்பிக்க முடியாது. நாடு விடுதலை பெற்று அரை நூற்றாண்டுகாலத்திற்கு மேலாகியும் நாட்டு மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளைக்கூட நம் ஆட்சியாளர்களால் நிறைவேற்ற முடியவில்லை. அனைவருக்கும் கல்வி என்பது கூட கனவுத் திட்டமாகவே இருந்து வருகிறது.உண்மையிலேயே அனைவருக்கும் கல்வியளிக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணம் நம் அரசியல்வாதிகளுக்கு உள்ளதா என்பது சந்தேகம்தான், எல்லோரும் கல்வியறிவு பெற்று விழிப்படைந்து விட்டால் அவர்களை இப்படியெல்லாம் ஏமாற்ற முடியாதல்லவா?
ஒவ்வொரு தேர்தலின் போதும் அரசியல் கட்சிகள் தேர்தல் அறிக்கைகளின் மூலம் மக்களிடம் வாக்குறுதிகளை வழங்குகின்றன. அந்த வாக்குறுதிகள் நிறைவேற்றப் பட்டனவா என்பதை மக்கள் எப்போதாவது ஆராய்ந்து பார்த்திருக்கிறார்களா? நான்காவது தூண்களான பத்திரிகைகளாவது இந்தப் பணிகளைச் செய்திருக்கின்றனவா? இப்படிப்பட்ட சூழலில் நடைபெற இருக்கின்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் நாம் ஏன் வாக்களிக்க வேண்டும்? இத்தனை முறை வாக்களித்து என்ன பலனைக் கண்டோம்? என்ற எண்ணங்கள் நம் மனதில் எழுவது இயல்புதான். அதனால் நாம் வாக்களிக்காமல் இருந்து விட்டால் எல்லாம் சரியாகி விடுமா? நாம் விரும்புகிற மாற்றம் தானாகக் கிடைத்து விடுமா? மாற்றத்தை விரும்பகிறவர்கள் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும் அதற்கான வாய்ப்பாக நாம் ஏன் இந்தத் தேர்தலையே பயன்படுத்தக் கூடாது?
குறிப்பிட்ட ஒரு கட்சிக்கு வாக்களிப்பதற்கு அக்கட்சியின் தொண்டனுக்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம். எந்த கட்சியையும் சாராத பொது மக்கள் கட்சி அடிப்படையிலல்லாமல் பொது நல நோக்கோடு சிந்தித்து போட்டியிடுகின்ற வேட்பாளர்களில் கட்சிக்கு அப்பாற்பட்டு மக்கள் நலனுக்காக பாடுபடக் கூடியவரை அடையாளம் கண்டு அவருக்கு வாக்களிக்கலாம். கடந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலில் வென்றவர்களில் நூற்று இருபது உறுப்பினர்கள் மீது குற்ற வழக்குகள் உள்தாக புள்ளி விவரங்கள் கூறுகின்றன. இத்தகைய உறுப்பினர்கள் எல்லா கட்சிகளிலும் இருக்கிறார்கள் என்பதுதான் வேதனை. இவர்களுக்கு வாக்களித்த வாக்காளர்கள் குற்றவாளிகள் என்றால் இவர்களுக்கு எதிராகத் தங்கள் வாக்குகளைப் பதிவு செய்யாமலே இருந்து விட்ட படித்த/ மேல்தட்டு மக்களும் குற்றவாளிகளே. ஏனென்றால் இத்தகைய மக்கள்தான் வாக்களிக்க வாக்குச் சாவடிகளுக்குச் செல்வதில்லை என்று புள்ளி விவரங்கள் கூறுகின்றன.
போட்டியிடுகின்ற வேட்பாளர்களில் ஒருவருக்கும் வாக்களிக்க உங்களுக்கு விருப்பமில்லையென்றால் அதையாவது வாக்கச்சாவடிக்குச் சென்று பதிவு செய்யுங்கள். பல தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் வேண்டுகோள்களுக்கிணங்க இந்தத் தேர்தலில் முதன் முறையாக யாருக்கும் வாக்களிக்க விருப்பமில்லை எனப் பதிவு செய்கதற்கான வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது.இப்படி குறிப்பிட்ட அளவு வாக்காளர்கள் பதிவு செய்தால் அரசியில் கட்சிகள் வேட்பாளரைத் தேர்வு செய்யும்போது கொஞ்சமாவது யோசிப்பார்கள். வாக்களிப்பதற்கு முன்பு நன்கு யோசித்து முடிவு செய்யுங்கள் நீங்கள் ஒரு முறை அளிக்கும் வாக்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு நம் நாட்டின் தலையெழுத்தைத் தீர்மனிங்கும் ஆற்றல்வாய்ந்தது என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள். வழக்கமான தேர்தல்களிலிருந்து ஒரு மாறுபட்ட சூழல் இத்தேர்தலில் தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. வேற்றுமையில் ஒற்றுமை என்பதெல்லாம் வெற்று முழக்கங்களாகி வருகின்றன. இனம், சாதி, கட்சி, வட்டார நலன் போன்ற கூறுகள் தேர்தல் பிரச்சனைகளாவது தவிர்க்க இயலாதனவாகி வருகின்றன. அவற்றையும் மீறி நாம் நாம் வாக்களிப்பது சாத்தியமில்லை என்றாலும் சிறந்த வேட்பாளரைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் உங்கள் விரலிலுள்ள 'மை'க்கு ஒரு மறியாதையை ஏற்படுத்த முடியும். மாறாக தவறான ஒரு நபருக்கு வாக்களித்து கரும்புள்ளியைக் குத்திக்கொள்ளாதீர்கள். கொளுத்தும் வெயிலில் வாக்குச்சாவடிக்குச் சென்று வரிசையில் நின்று வாக்களிப்பதற்குள் போதும் போதுமென்றாகிவிடும் என்றெண்ணி வீட்டுக்குள் இருந்து விடாதீர்கள்.காலையிலேயே வாக்குச்சாவடிக்கு சென்றுவிடுவது புத்திசாலித்தனமானது என்று நினைத்துக்கொண்டு சென்றால் நம்மைவிட புத்திசாலிகள் அங்கு நமக்கு முன்பு காத்திருப்பார்கள். ஆனாலும் வெயிலுக்கு முன்பு வரிசையில் நின்றுவிட்டால் உச்சி வெயிலிலிருந்து தப்பிக்கலாம். காண்க: தமிழ் ஓசை களஞ்சியம்.

பழய வாய்ப்பாடு

தஞ்சாவூர் நில அளவை

நிறுத்தல் அளவை

வாய்ப்பாடு முதல் பக்கம்

எழுத்தாளர் சபாநாயகம் அவர்களின் வீட்டில் 1949 ஆம் ஆண்டில் வெளியான கெட்டி எண் சுவடி என்ற பழய வாய்ப்பாடு ஒன்றினைக் காண நேர்ந்தது. அதில் தமிழர்களின் எண் முறைகள் பற்றியும், எண்ணியல் சார்ந்த பல்வேறு தகவல்களும் இடம்பெற்றிருந்தன. இன்றய இளைஞர்களுக்கு அறிமுகமில்லாத தொன்மையான நிறுத்தலளவைகள், தஞ்சாவூர் நில அளவை போன்றவை அதில் இடம்பெற்றுள்ளன. பழய அளவை முறைகளைத் தெரிந்து கொள்ள விரும்புபவர்களுக்கு உதவும் என்பதால் அந்த வாய்ப்பாட்டின் ஒருசில பக்கங்கள் உஙள் பார்வைக்கு.

இந்த வாய்ப்பாட்டை இது வரைப் பாதுகாத்து வைத்திருந்த சபாநாயகம் அய்யா அவர்களுக்கு நன்றி கூறுவோம்.

ஒரு சிறுமியின் முதுகில் ஏழு செங்கற்கள்

அன்புயிர் சன்னோ,

அன்பும் இனிமையும் நிறைந்த சுட்டிப்பெண்ணே

இன்று காலை செய்தித்தாளில் உனது மரணம் பற்றி படிதேன்.மிருகத்தனமான முறையில் சித்திரவதை செய்யப்பட்டு கொல்லப்பட்டிருக்கிறாய், இது போல் இன்னும் பலருக்கு நிகழலாம் உன்னால் என்ன செய்ய முடியும் இது வாடிக்கையாகிவிட்டது.

நீ இறப்பதற்கு முன் அந்த கடைசி விநாடிகளில் தேவதைக் கதைகளில் வருகின்ற குழந்தைகளை நேசிக்கும் அந்த தேவதையை நீ சந்தித்திருப்பாய் என்று எண்ணுகிறேன். நீ மிக பணிவாக மண்டியிட்டு கிடந்தபோது உன் முகத்தில் அரும்பிய வியர்வையையும் கண்ணீரையும் துடைத்தவள், தாங்கிக்கொள்ளும் வலிமையை கொடுத்தவள், வலியை நிறுத்தும் அந்த இரண்டு சொட்டு மந்திர நீரைக்கொடுத்தவள் அந்தக்காவல் தேவதையே. அந்த தேவதை வந்தாளா? நீ மருத்துவ மனையில் இருந்தபோது இரவு முழுவதும் உன்னுடன் தங்கினாள் இல்லையா?

இன்று காலை உன்னைப் பற்றி படித்ததிலிருந்து எங்கு நோக்கினும் உன் கண்களைக் காண்கிறேன் என் இரண்டு மகன்களைப் பார்க்கும்போது கூட. ஒரு வேளை நான் உன் கண்களில் அச்சத்தை மட்டும் காண்கிறேனோ எனத் தோன்றுகிறது. ஆனால் சுட்டெரிக்கும் வெய்யிலில் இரண்டு மணி நேரம் நீ முட்டி போட்டு குனிந்திருந்த போது உன் முதுகின் மீது சுமத்தப்பட்ட அந்த ஏழு செஙற்களை நான் அறிவேன்.

ஒவ்வொரு நாளும் , மக்களோடு பேசும்போதும் செய்தித்தாள்களைப் படிக்கும் போதும் தொலைக்காட்சி பார்க்கும் போதும் அவற்றை நான் காண்கிறேன். தங்கள் குழந்தை மகிழ்ச்சியாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்வதை விட கட்டுப்பாடாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்வதில் ஆர்வம் காட்டுகிற பெற்றோர்கள்தான் அந்த முதல் செங்கல்.

அநீதியை எதிர்த்துப் போராடத் தெரியாமல் அதனை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த உன் வகுப்புத் தோழர்கள்தான் அந்த இரண்டாவது செங்கல்.

குழந்தைக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதை விட அதிகமாக அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதை உணராத உன் ஆசிரியர்கள்தான் மூன்றாவது செங்கல்.

நெடுங்கணக்கை மனப்பாடம் செய்ய இயலவில்லை என்பதற்காக தலை நகரப் பள்ளி ஒன்றில் ஒரு சிறு குழந்தை சித்திர வதைக்கு ஆளாகி இறந்து போனதைக் கண்டுகொள்ளாத ஆனால் கட்சியின் நலனுக்காக அற்ப விசையங்களுக்கெல்லாம் வேலை நிருத்தம் செய்கிற அரசியல்வாதிகள்தான் அந்த நான்காவது செங்கல்.

ஒரு ஆசிரியர் கொடுக்கின்ற உடல் ரீதியான தண்டனையைக் குற்றமாகக் கருதாத - ஏனென்றால் அவர்களே வன் முறையில் நம்பிக்கை உடயவர்கள்- காவலர்களே ஐந்தாவது செங்கல்.

இந்தியா விடுதலை பெற்றதிலிருந்து ஏழைகளை நாட்டின் முக்கிய பிரச்சனையாகப் பார்க்கும் (ஏழைக் குழந்தைகளின் பள்ளியை அல்ல) மேட்டுக் குடியினரே ஆறாவது செங்கல்.

அந்த கடைசி செங்கல் எதுவென்று உன்னிடம் சொல்வதற்கு எனக்கு வெறுப்பாக இருக்கிறது சன்னோ. எல்லாவற்றையும் தாங்கிக்கொள்ளும் ஆற்றலைக் கொடுத்து, அதிலிருந்து வெளி நடப்பு செய்யும் துணிவைத் தராத உன் காவல் தேவதைதான் அந்த ஏழாவது செங்கல்.

இப்படி ஒரு கேடு உனக்கு நேரும் என நீ அஞ்சியிருக்க வேண்டும். உன் பணிவே உன் உயிருக்கு உலை வைக்கும் என்று கற்பனை கூட செய்திருக்க மாட்டாய். என்னருமை சன்னோ உன் இறப்பால் நான் வருந்துகிறேன். பெரியவர்களின் முட்டாள் தனத்தால் நீ சாக நேர்ந்ததை எண்ணி துக்கப்படுகிறேன்.

உன் மரணத்தை ஒன்றுமில்லை என்று ஆகிவிடாது. நம் இந்தியக் கல்வி முறையில் ஏதோ ஓர் அடிப்படைத் தவறு இருக்கிறது. அது உறுவாவதற்குத் துணை புரிந்த அந்த ஏழு செங்கற்களில் ஏதோ அடிப்படையில் ஒரு கேடு இருக்கிறது என்பதை உன் மரணம் எஙளுக்கு உணர்த்தும். ஒரு வேளை உன் நினைவாக மக்கள் அவ்வேழு செங்கற்களைத் தூள் தூளாக நொறுக்கத் தொடங்கலாம். ஏனெனில் அந்த ஏழு கற்கள் சென்ற வெள்ளிக்கிழமை உன் முதுகில் இரூந்தது மட்டுமல்ல கற்றுக் கொள்வதற்கு ஆர்வம் கொண்ட, அழுவதற்கு அச்சப்படும் உன்னைப் போன்ற ஆயிரமாயிரம் குழந்தைகளின் முதுகின் மீது அதே கற்கள் மீண்டும் மீண்டும் ஏறுகின்றன. ஒரு வேளை நீ பட்ட துன்பத்தின் காரணமாக ஏதாவது புதிதாக உருவாகலாம்.அக்கரையுள்ள பெற்றோர்கள், அக்கரையுள்ள ஆசிரியர்கள், அகரையுள்ள அரசியல்வாதிகள், அக்கரையுள்ள காவலர்கள், ஏழைகளுக்காக கரிசனம் கொள்ளும் செல்வந்தர்கள் ஆகியோர்களால் ஒரு புதிய பள்ளி முறை உருவாகலாம். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக குழந்தைகள் தங்களால் சமாளிக்க முடியவில்லை என்பதற்காகத் தங்களையே குறைபட்டுக்கொள்ள மாட்டார்கள். மாறாகத் தஙளால் என்ன செய்ய முடிகிறதோ அதிலே பெருமை காண்பார்கள். தங்களுக்காக தங்களின் வகுப்புத் தோழர்களுக்காக அன்புடன் தங்கள் கைகளை உயரே தூக்கிப் பிடிப்பார்கள். என் அன்பு சன்னோ உனை நான் தவறவிட்டுவிட்டேன்.

(கட்டுரையாளர் செபஸ்டியன் டேராடூனில் உள்ள லத்திகா ராய் நிறுவனத்தின் குழந்தை மருத்துவர்)

நன்றி: இந்து நளிதழ் (26.04.09),மொழி பெயர்ப்பில் உதவிய அ.முதுகுன்றன், எழுதத்தூண்டிய அ.மங்கை.

கற்றல் அது குழந்தைகளுக்கு இன்னும் தாங்கொணாத சுமையாகவே உள்ளது என்பதையே சன்னோ என்னும் சிருமியின் மரணம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. மாற்று கல்வி குறித்து சிந்திப்போம்.

எழுத்தாளர் சபாநாயகத்தின் இலக்கியப் பணி.

1950 இல் மாணவப் பருவத்திலேயே எழுதத் தொடங்கி இன்றும் ஓர் இளைஞரைப் போல் உற்சாகம் சிறிதும் குறையாமல் இலக்கியப் பணியாற்றி வருபவர் எழுத்தாளர் சபாநாயகம். அன்றாட பணிகளைக் கூட கால அட்டவணைப் படிதான் இன்றும் செய்து வருகிறார். உழைப்பு,காலம் தவறாமை, புதியன கற்பதில் ஆர்வம் எனப் பல பண்புகள் இவரிடம் நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவை. கடலூர் மாவட்டம் விருத்தாசலம் வட்டம் புத்தூர் எனும் சிற்றூரில் 1935 ஆம் ஆண்டு வேலாயும் மதுராம்பாள் இணையருக்கு மகனாகப் பிறந்த இவர் இதுவரை புதினம், சிறுகதை, குறுநாவல், திறனாய்வு நூல், தொகுப்பு நூல், வாழ்க்கை வரலாறு, சிறுவர்களுக்கான நூல்கள் என முப்பத்து மூன்று நூல்கள் எழுதியுள்ளார். சபா, அவைமுதல்வன் ஆகிய புனைப் பெயர்களில் கவிதைகளும் எழுதியுள்ளார். கணக்கு ஆசிரியராகத் தம் பணியைத் தொடங்கிய இவர் மேல் நிலைப் பள்ளித் தலைமை ஆசிரியராகவும் ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளியில் முது நிலை விரிவுரையாளராகவும் பணியை நிறைவு செய்தவர்.பணியாற்றிய காலத்தில் மாணவர்களைக் கவர்ந்து பணியில் புகழ்பெற்று விளங்கியவர்.எந்த ஊருக்கு பணிமாறுதல் செய்யப்பட்டாலும் அந்த ஊரில் உரிய வசதிகள் இல்லை என்றாலும் அங்கேயே குடும்பத்தோடு சென்று தங்கி பணியாற்றியவர் இந்த கொள்கையிலிருந்து கடைசிவரை மாறவில்லை. இவரது மகனையும் மகளையும் இவர் பணியாற்றிய பள்ளியிலேயே படிக்கவைத்திருக்கிறார்.பள்ளிக்கு செல்லும் போது ஒரு கல்லூரி பேராசிரியரைப் போல் கோட்டு டை அணிந்து மிடுக்காகச் செல்வது இவரது வழக்கம் அந்தப் பழக்கத்தை அவர் பணி நிறைவு பெறும் வரைக் கைவிட்டதில்லை. சிறுவயதிலேயே இவரின் தந்தை நன்னூல், பன்னூல் திரட்டு, தேவாரம், திருவாசககம், பெரியபுராணம் போன்ற இலக்கண இலக்கிய நூல்களிலுள்ள கருத்துகளை இவருக்குக் கூறியது இவரின் இலக்கிய ஆர்வத்தைத் தூண்டியிருக்கிறது.மேலும் இவர் தந்தை நீதிக்கட்சி ஆதரவாளர் என்பதால் ஜஸ்டீஸ் பத்திரிகை இவர்கள் வீட்டிற்கு வருமாம் அதில் உள்ள குழந்தை பக்கத்தைத் தவறாமல் படிப்பதுண்டு அதனைத்தொடர்ந்து பெண்ணாடத்திலுள்ள இவரது பெரியம்மா வீட்டில் தங்கி படித்தபோது அங்கு ஆனந்தவிகடனோடு வரும் பாலர் மலர் போன்ற இதழ்களைப் படித்தும் அங்குள்ள மெய்கண்டார் நூலகத்தில் இலக்கிய நூல்களைப் படித்தும் தம் இலக்கிய தாகத்தைத் தணித்துக்கொண்டார். கடந்தைத் தமிழ்ச்சங்கப் பொறுப்பாளர் சிவ.பழமலை என்பவர் அவர்தம் திருமணப் பரிசாகக் கிடைத்த மு.வ. நூல்களை இவருக்குப் படிக்கத் தந்துள்ளார் அது இவரது வாசிப்புத் தளத்தில் ஒரு திருப்பு முனையை ஏற்படுத்தியது. பெண்ணாடம் பள்ளி தமிழாசிரியர் வித்துவான் சாம்பசிவம் மாணவர்களுக்காகக் கலைப்பயிர் என்ற கையெழுத்து இதழைநடத்தினார் அதில் எழுதிய 'எங்கள் வாத்தியார்' என்ற சிறுகதைதான் இவரின் முதல் படைப்பு.விளையும் பயிர் முளையிலே தெரியும் என்ற பழமொழிக்கிணங்க இவர் எதிர்காலத்தில் சிறந்த எழுத்தாளராக வருவார் என ஆசிரியர் வாழ்த்தி அப்போதே குறிப்பு எழுதியுள்ளார். ஆசிரியரின் அறிவுறுத்தலால் அக்கதையை ஆனந்த போதினி இதழுக்கு அனுப்ப அது அச்சிலும் வெளிவந்தது அக்கதையை விரிவாக்கிப் புதினமாக ஒரு நதி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது என்ற தலைப்பில் 1993 ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டார். அதற்கு கோவை கஸ்தூரி சீனிவாசன் அறக்கட்டளை வழங்கிய சிறந்தத் தமிழ்ப் புதினத்திற்கான பரிசு ரூபாய் பத்தாயிரம் கிடைத்தது. இந்தப் புதினம் தமிழகத் தொடக்கப்பள்ளி வரலாற்றில் இந்த நூற்றாண்டின் முற்பகல் நிகழ்வுகளைப் பற்றிய அரியதொரு பதிவாகும். இந்தப் பணி உருசிய இலக்கிய மேதை டால்ஸ்டாயின் பணிக்கு நிகரானது என கவிஞர் பழமலய் கூறுவது மிகையில்லை. இவரை இவரது ஆசிரியர்கள் ஊக்குவித்தது போல இவரும் இவரது மாணவர்களை ஊக்குவித்து சிறந்த படைப்பாளிகளாக உருவாக்கியிருக்கிறார் அதற்கு சாட்சியாக கவிஞர் பழமலய், கல்பனாதாசன் ஆகியோரைக் குறிப்பிடலாம் ஆம் இருவரும் இவரின் மாணவர்கள். அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தபோது திராவிடர் கழகத்தலைவர் வீரமணி இவரின் வகுப்புத் தோழர். ஜெயகாந்தன், மறைந்த வல்லிக்கண்ணன், தி.க.சி. போன்ற எழுத்தாளர்களோடு நல்ல தொடர்பு இவருக்கு உண்டு. ஏ.வி.எம்.அறக்கட்டளையின் தங்கப்பதக்கம், தமிழக அரசால் வழங்கப்படும் சிறந்த நூலுக்கான பரிசு, திருப்பூர் தமிழ்ச்சங்க விருது ஆகியவை இவர் பெற்ற பரிசுகளில் குறிப்பிடத் தகுந்தவையாகும். கணையாழி களஞ்சியம், தீபம் இதழ்த் தொகுப்பு, ஞானரதம் இதழ்த் தொகுப்பு ஆகியவை வருங்காலத் தலைமுறைக்கு இவர் அளித்த இலக்கியக் கொடைகளாகும்.பழய, புதிய இலக்கிய இதழ்களனைத்தையும் முறையாகச் சேகரித்துப் பாதுகாத்து வைத்துள்ளார். ஓவியம் வரைவதிலும் ஒளிப்படக்கலையிலும் வல்லவர். அறிஞர் அண்ணா, நெடுஞ்செழியன், தேவநேயப் பாவாணர், ஜெயகாந்தன், கி.வா.ஜகநாதன் ஆகியோர் பேசும் கூட்டங்களுக்குச் சென்று அங்கேயே அவர்களைப் பார்த்து படம் வரைந்து அவர்களிடம் அதில் கையப்பம் பெற்று வைத்துள்ளார்.படச்சுருளைப் பயன்படுத்திப் படமெடுத்த காலத்தில் இவர் வீட்டிலேயே இருட்டரை அமைத்து இவரே படத்தைப் பெரிதாக்குவார். தொழில் நுட்ப வளர்ச்சிக்கேற்பத் தன்னை அணியமாக்கிக் கொள்வது இவரது சிறப்பு. இன்றும் இலக்கமுறை ஒளிப்படக் கருவியால் படங்கள் எடுத்து வருகிறார். இணையத்திலும் எழுதி வருகிறார். திண்ணை, தமிழ் மணம் ஆகிய வலைப் பக்கங்களில் இவர் படைப்புகளைக் காணலாம் .http://ninaivu.blogspot.com என்பது இவரது வலைப்பூ முகவரி. காணக:தமிழ் ஓசை களஞ்சியம்

பொற்கோ அவர்களுடன் பேசியது...

சென்னைப் பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணைவேந்தர் முனைவர் பொற்கோ அவர்கள் கொளஞ்சியப்பர் அரசு கலைக்கல்லூரியில் நடைபெற்ற கருத்தரங்க நிறைவு விழாவில்(16.4.09) சிறப்புரையாற்ற விருத்தாசலம் வந்தபோது அவரைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.பேராசிரியர் முனைவர் சு.அமிர்தலிங்கம் அவர்கள் அறிமுகப் படுத்தினார். நீண்டநேரம் உரையாடிக்கொண்டிருந்தோம் அவர் புலமை இதழைத் தொடங்கியது பற்றியும் அதில் எழுதிய ஆய்வாளர்களுக்கு மதிப்பூதியம் வழங்கியது பற்றியும் குறிப்பிட்டார். சிற்றூரிலிருந்து ஓர் இதழ் வரவேண்டும் என்பதற்காகவே மக்கள் நோக்கு இதழைத் தொடங்கினோம் அதில் பல புதுமைகளைச் செய்தோம் எளிய மக்களான ஈயம் பூசுபவர்கள், கூலித்தொழிலாளிகள் போன்றவர்களின் நேர்காணல்கள் அதில் இடம்பெற்றன, வாசகர்களிடம் போதுமான ஒத்துழைப்பு இன்மையால் அது இடையிலேயே நிறுத்தப்பட்டது. ஆனாலும் அந்த இதழில் நாங்கள் என்னவெல்லாம் எழுதினோமோ அதெல்லாம் இப்போது நிறைவேறியுள்ளது.அப்போது பள்ளிகளில் விடுதிகள் கிடையாது குறிப்பாகப் பெண்கள் படிப்பைத் தொடர வேண்டுமென்றால் பள்ளிகளில் பெண்கள் விடுதி வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தோம். சின்ன விசயம் என்ற தலைப்பில்தான் இதுபோன்ற செய்திகளைக்குறிப்பிட்டோம், சென்னை அண்ணா சாலையில் கழிவரை அப்போது கிடையாது பெண்களின் நலன் கருதி ஏன் மாநகராட்சி கழிவரைகளைக் கட்டக்கூடாது என்று எழுதினோம் அவையெல்லாம் இன்று நடந்தேறியுள்ளன.அந்தவகையில் மக்கள் நோக்கு இதழ் பணி மகிழ்வளிப்பதாகவே உள்ளது. என்று தம் இதழியல் பட்டறிவைப் பகிர்ந்து கொண்டார் நாங்கள் நடத்திய களம்புதிது இதழ் பற்றியும் அது ஆறு இதழோடு நின்று போனது பற்றியும் குறிப்பிட்டேன். வந்தவரை மகிழ்ச்சியடைவோம் நின்றுபோனது பற்றி கவலைப் பட வேண்டாம் என்று ஆறுதல் கூறினார். புலமை இதழ் தமிழியல் ஆராய்ச்சியானது பற்றியும் அதற்கு நண்பர்கள் அளித்த ஒத்துழைப்பு பற்றியும் மறவாமல் குறிப்பிட்டார். நீங்களெல்லாம் இவ்வளவு ஈடுபாட்டோடு செயலாற்றுவது மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் நம்பிக்கையும் அளிப்பதாக உள்ளது. மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி போன்ற அறிஞர்கள் பலர் உலகம் முழுவதும் சரியான பணிவாய்ப்பு கிடைக்கப் பெறாவிட்டாலும் அதற்காக சோர்ந்து விடாமல் தொடர்ந்து அவர்கள் ஊக்கத்தோடு இயங்கியது பற்றியும் நினைவு கூர்ந்தார். நாட்டுப்புறவியலில் நாம் செய்யவேண்டிய பணிகள் ஏறாளமாக உள்ளன.நம் பகுதி சிற்றூர்களில் முன்பு ஏறாளமான பழக்க வழக்கங்கள் சடங்குகள் வழக்கத்திலிருந்தன. ஆனால் பெரியாரின் பகுத்தறிவுப் பரப்புரைக்குப் பிறகு சடங்குகளை முதலில் கைவிட்டதும் நமது பகுதியில்தான். முக்கியமான மனிதர்கள் மறைந்தால் உறை சொல்லி ஒப்பாரி பாடும் வழக்கமிருந்தது இப்போது அது உண்டா என்று வினவினார் நள்ளிரவில் நடைபெறும் அந்த நிகழ்ச்சி அனைத்து செயல்பாடுகளையும் தானாகவே நிறுத்திவிடும் வல்லமை படைத்தது என்றும் குறிப்பிட்டார். நம்மிடமுள்ள குடும்பப் பெயர்களைத் தொகுத்தாலே நம் பண்பாட்டு ஆவணமாகத் திகழும் இதையெல்லாம் நீங்கள் செய்ய வேண்டும், நாட்டுப் புறக் களஞ்சியத்தை மனதில் கொண்டு எழுதி வாருங்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எழுதி வைத்தால் பின்னால் அது மிகப் பெரிய அளவில் சேர்ந்திருக்கும் இவற்றையெல்லாம் தொடர் பணியாகச் செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். இலண்டனில் இரண்டு ஆண்டுகள் பணியாற்றியது முக்கியமான கால கட்டம் அதுதான் உலக அளவிலான தொடர்பை அவருக்கு ஏற்படுத்தியது என்பதையும் மறவாமல் குறிப்பிட்டார். நான் எழுதிய நூல்களைப்பற்றி பொருட்படுத்தி கேட்டது மகிழ்வளித்தது, கிராமத்து விளையாட்டுகள் நூல் பற்றி கூறியபோது பாவாணர் நூலிலுள்ள கருத்துகள் ஒன்று சேறுமே அதை எப்படி கையாண்டீர்கள் என வினவியதோடு நம் விளையாட்டுகள் ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு தத்துவம் உள்ளது என்பதையும் நினைவு கூர்ந்தார் அதைக் கூடுமான வரை நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளேன் எனக்கூறியதும் மகிழ்ச்சி தெறிவித்தார். என் உணவு பற்றிய ஆராய்ச்சி நூலைப் பார்த்தும் மகிழ்ந்தார் இதெல்லாம் அவசியம் பதிவுசெய்யப்பட வேண்டியவை சேத்தமாவு பற்றி இதில் குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்களா? இல்லை என்றதும் அதைக் கேட்டுப் பாருங்கள் இப்போது வழக்கத்திலிருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை நாங்கள் சிறுவர்களாக இருந்த போது சில மாவுகளை ஒனறாகச் சேர்த்து தருவார்கள் அதனால்தான் அப்பெயர் அதற்கு. சில தானியங்களை ஒன்றாக சேர்த்து அரைத்து மாவாக்கி இனிப்பு கலந்து கொடுப்பார்கள் என்று சேத்த மாவு பற்றி கூறினார். ஒரு பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணைவேந்தர் என்கிற எந்த பந்தாவும் இல்லாமல் அவருக்கு இணையான ஒரு அறிஞரிடம் பேசுவது போல நம் பேச்சை அலட்சியப் படுத்தாமல் கவனமாகக் கேட்டு உரிய முறையில் எதிர்வினையாற்றிது மனதுக்கு இதமாகவும் மகிழ்வாகவும் இருந்தது. இந்த வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தந்த பேராசிரியர் அமிர்தலிங்கம் நன்றிக்குரியவர்.

விருதுக்கு பெருமை சேர்த்த பொற்கோ

விருதுகள் என்றாலே சர்ச்சைகளுக்குக் குறைவிருக்காது. ஆனால் இந்த ஆண்டு தமிழக அரசு அறிவித்துள்ள அய்யன் திருவள்ளுவர் விருது தமிழ்மொழி வளர்ச்சிக்கும், தமிழ்ப்பண்பாட்டு மேம்பாட்டிற்கும் தொண்டாற்றிய சென்னைப் பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணைவேந்தர் முனைவர் பொற்கோ அவர்களுக்கு அறிவித்ததன் மூலம் அவ்விருதிற்குப் பெருமை சேர்த்திருக்கிறது. அரியலூர் மாவட்டம் இரும்புலிக்குறிச்சி என்னும் சிற்றூரில் 1941 ஆம் ஆண்டு பொன்னுசாமி, பழனியம்மாள் இணையருக்கு மகனாகப்பிறந்த இவர் பள்ளிக்கல்வியை இரும்புலிக்குறிச்சியிலும் கல்லூரிக்கல்வியை திருப்பனந்தாள் தமிழ்க்கல்லூரி, அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம், சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் ஆகிய கல்வி நிறுவனங்களிலும் பயின்று அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகத்திலேயே விரிவுரையாளராகப் பணியில் சேர்ந்தார். அங்கிருந்து 1973-74 இல் யுனெஸ்கோ நிறுவனத்தின் ஆய்வுத்தகைஞராக அமெரிக்காவிலுள்ள நியூயார்க் பல்கலைக்கழகம்,வடமேற்குப் பல்கலைக்கழகங்களுக்குச் சென்று அங்கு நடைபெறும் உயராய்வுகளை தணிக்கை செய்தார். 1975 இல் சென்னையிலுள்ள உலகத்தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தில் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார். 1977 முதல் சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசிரியராகவும்,தமிழ்த்துறைத் தலைவராகவும், மொழியியல் செயல்திட்ட இயக்குநராகவும், தமிழ் உள்ளிட்ட திராவிட மொழிகள் பள்ளி தலைவராகவும் கீழ்த்திசை ஆய்வு நிறுவன இயக்குநராகவும் திறம்படப் பணியாற்றியவர். மேலும் டோக்கியோவிலுள்ள காக்குயின் பல்கலைக்கழகத்தில் சப்பான் தமிழ் ஒப்பாய்வுத் திட்டத்தில் வருகைதரும் பேராசிரியராக 90,93,96 ஆம் ஆண்டுகளில் பணியாற்றியுள்ளார்,90களின் இறுதியில் கோலாலம்பூர் மலேசியப் பல்கலைக்கழகத்தில் இந்தியப் படிப்புத்துறையில் புறநிலை ஆலோசகராகப் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் கல்விபயின்ற காலத்திலும் பணியாற்றிய காலத்திலும் அறிவாற்றலால் இவரைக்கவர்ந்த பேராசிரியர்கள் பலர் அவர்களுள் குறிப்பிடத் தகுந்தவர்கள் தெ.பொ.மீ., அகஸ்தியலிங்கம் ஆவர். ஒப்பீட்டாயவில் மதிப்புமிக்க ஆலோசனைகளைஅயல் நாட்டுப் பேராசிரியர்களிடம் பெற்றதுண்டு.அப்படிப்பட்ட பேராசிரியர்களில் குறிப்பிடத்தகுந்தவர்கள் இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த ஜே.ஆர்.மார், டி.பர்ரோ; அமெரிக்கப்பேராசிரியர் எம.பி.எமினோ, சப்பான் பேராசிரியர் சுசுமு ஓனோ ஆவர். தமிழ் இலக்கணத்தில் இவரின் ஆய்வுகள் புதிய வெளிச்சம் பாய்ச்சியவை. தமிழ் இலக்கணக் கோட்பாடுகள்,இலக்கண உலகில் புதிய பார்வை,ஜிலீமீ ஸ்மீக்ஷீதீ வீஸீ னீஷீபீமீக்ஷீஸீ ஜிணீனீவீறீ ஆகிய நுல்கள் குறிப்பிடத்தகுந்தவை மேலும் வினைச்சொற்களை வகைப்படுத்துவதில் கோதண்டராமன் வகைப்பாடு எனற புதிய வகைமாதிரியை உருவாக்கிய பெருமை இவருக்கு உண்டு. ஒப்பாய்வுத் துறையில் கால்டுவெல்லுக்குப் பிறகுக் குறிப்பிடத்தகுந்தது இவரது பணி. தமிழ் மொழி உலகமொழிகளோடு கொண்டுள்ள தொடர்புகளைச் சுட்டிக்காட்டி தமிழுக்கும் சப்பான் மொழிக்கும் உள்ள உறவுகளைத் தகுந்த ஆதாரங்களோடு விளக்கும் ஆய்வு நூல் தமிழுக்குக் கிடைத்தக் கொடையாகும். தமிழின் சிறப்புகளை உலகநாடுகளுக்கு உணர்த்திய பெருமையும் இவருக்கு உண்டு.ஜிணீனீவீறீ விஷீக்ஷீஜீலீமீனீவீநீs, விஷீபீமீக்ஷீஸீ stuபீவீமீs வீஸீ ஜிணீனீவீறீ, லிவீஸீரீuவீstவீநீ stuபீவீமீs வீஸீ ஜிணீனீவீறீ, ஜிணீனீவீறீ stuபீவீமீs ஆகிய நூல்களில் இவர் அறிவு நுட்பம் வெளிப்படுகிறது. பிற மொழியாளர்களுக்குத் தமிழ்க் கற்பிக்க புதிய அணுகுமுறையில் பாட நூல் எழுதிய பெருமையும் இவருக்கு உண்டு. இலண்டன் பி.பி.சி. தமிழோசையில் மொழியியல் பற்றி இவர் ஆற்றிய உரைத்தொகுப்பு நூலாக வெளிவந்துள்ளது. படைப்பபிலக்கியத்தையும் இவர் விட்டுவைக்கவில்லை பாவேந்தர் பரம்பரைக் கவிஞர்களில் இவரும் ஒருவர்.புலமை ஆராய்ச்சி இதழை 1974 முதல் இன்று வரை வெற்றிகரமாக நடத்தி வருகிறார் இப்போது தமிழியல் ஆராய்ச்சி என்ற பெயரில் அவ்விதழ் வெளிவருகிறது. பல ஆய்வாளர்களை, பேராசிரியர்களை வளர்த்த பெருமை அவ்விதழுக்கு உண்டு. இன்றுதான் நம் தமிழ்மொழிகுச் செம்மொழித் தகுதியை நடுவணரசு வழங்கியிருக்கிறது, ஆனால் பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழ் நாட்டிற்கும் இந்திய நாட்டிற்கும் தேவையான மொழிக்கொள்கைகளை வகுத்து வெளியிட்டவர் பொற்கோ. இவற்றுக்கெல்லாம் மணிமகுடம் வைத்தது போன்றது இவர் திருக்குறளுக்கு எழுதிய உரை விளக்கமாகும். இது தமிழில் இதுவரை யாரும் செய்யாத ஒரு புதிய முயற்சியாகும். உரையாசிரியரின் கருத்தைத் திருவள்ளுவர் மீது திணிக்காமலும், விளங்கிக்கொள்ள இயலாத இடங்களில் இப்போதைக்கு விளங்கவில்லை என்று வெளிப்படையாகக் கூறும் பண்பாடும் இவரது உரையின் தனிச்சிறப்புகள். மேலும் ஒவ்வொரு குறளையும் எப்படி வாசித்து எளிதாகப் பொருள் கொள்ளலாம் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.எடுத்துக்காட்டாக முதல் குறளை எப்படி வாசிப்பது என்றுபார்ப்போம் "எழுத்தெல்லாம் அகர முதல.உலகு ஆதிபகவன் முதற்றே." இதனை உரைத்தொடர் என்றுகுறிப்பிட்டு இதற்கு அடுத்து உரைத்தொடர் விரி, அதனைத்தொடர்ந்து பொருள்விளக்கமும் குறிப்பும் என்ற வரிசையில் இந்த உரைவிளக்கம் அமைந்திருப்பது கற்போரை மேலும் திருக்குறளைப் படிக்கத் தூண்டுவதாக உள்ளது. இப்பணியை வாழ்நாள் பணியாகச் செய்திருப்பது பொற்கோஅவர்களின் சாதனை என்றுதான் கூறவேண்டும். 1978 இல் தொடங்கி 2003 இல் தான் முடித்துள்ளார். தியானத்தின் அவசியத்தை உணர்த்தும் நல்ல உள்ளம் நல்ல மனம்,இலக்கணம் தொடர்புடைய சொற்களுக்கு விளக்கம் கூறும் இலக்கணக் கலைக் களஞ்சியம், தமிழ் வளர்ச்சிக்கு வித்திடும் தமிழ் உணர்ச்சி தமிழ் வளர்ச்சி தமிழ் ஆட்சி ஆகிய நூல்களும் இவரது குறிப்பிடத்தகுந்த நூல்களாகும். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தராகப் பணியாற்றியபோது நீண்டகாலமாக நிரப்பப்படாமலிருந்த பணியிடங்களுக்குத் தகுதியானவர்களைப் பணியமர்த்தி பல்கலைக்கழக வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டவர். இவரிடம் பயின்ற மாணவர்கள் உலக அளவில் உயர் பதவிகளில் உள்ளனர். தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக தொலைநிலைக்கல்வி இயக்குநர் முனைவர் ஆறு.இராமநாதன், நெய்வேலி சவகர் கல்லூரி முதல்வர் அரங்கராசன், தமிழக அரசின் பரிசுபெற்ற சங்க இலக்கியக் கலைக் களஞ்சியம் எழுதிய பேராசிரியர் அமிர்தலிங்கம் ஆகியோர் இவரது மாணவர்களில் குறிப்பிடத்தகுந்தவர்கள். உலகம் போற்றும் அறிஞராகத் திகழும் பொற்கோ அவர்கள் தமிழ் இனத்திற்குப் பெருமைசேர்த்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்பது தமிழர்களுக்குப் பெருமை. அவருக்கு இவ்விருதை வழங்கி பெருமைப்படுத்தியிருக்கும் தமிழக அரசு தமிழ் வளர்ச்சிக்காக அவரைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.