தமிழ்மணம்

target="_blank">Tamil Blogs Traffic Ranking
Showing posts with label புதிய கல்விக்கொள்கை 2016. Show all posts
Showing posts with label புதிய கல்விக்கொள்கை 2016. Show all posts

Monday, August 8, 2016

பூகம்பம் கிளப்பும் புதிய கல்விக்கொள்கை






மத்திய அரசு, புதிய கல்விக் கொள்கை மூலம் பள்ளிக்கல்வி மற்றும் உயர் கல்வியில் பல மாற்றங்கள் கொண்டு வருவதற்கான பணிகளைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. முன்னாள் அமைச்சரவைச் செயலாளர் டி.எஸ்.ஆர்.சுப்பிரமணியன் தலைமை யிலான புதிய கல்விக் கொள்கை வரையறை செய்வதற்கான கமிட்டியின் அறிக்கை மனித
வளத்துறை இணையதளத்தில் பொதுமக்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த அறிக்கையில் இதுவரை நடைமுறையில் இருந்த பல திட்டங்களை மாற்றுவது குறித்தும், புதிய திட்டங்களை உருவாக்குவது குறித்தும் பல்வேறு அம்சங்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

இலவசக் கட்டாயக் கல்வி உரிமை சட்டப்படி, 8ம் வகுப்பு வரையிலான, ‘ஆல்பாஸ்’ திட்டம் மாற்றப்பட்டு, 5ம்வகுப்பு வரை மட்டுமே மாணவர்கள் பெயிலாக்கப்படாமல், தேர்ச்சி பெறச் செய்யப்படுவர் என்று புதிய கல்விக் கொள்கை தெரிவிக்கிறது.

5ம் வகுப்பு வரை மாணவர்கள் போதிய திறனின்றி இருந்தால் அவர்களுக்கு மாலை நேரச் சிறப்பு வகுப்புகள் நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் முழுமையாகத் தகுதிப்படுத்தியே தேர்ச்சி பெறச் செய்ய வேண்டும் என்றும் அதில் கூறப்பட்டுள்ளது. 6ம் வகுப்பு முதல் 8ம் வகுப்பு வரை படிக்கும் மாணவர்கள் தேர்ச்சி பெறாவிட்டால் உடனடியாக மறுதேர்வு நடத்தப்பட வேண்டும்.

2 முறை மறுதேர்வு வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட்டும் தேர்ச்சி பெறாத மாணவர்கள் மீண்டும் அதே வகுப்பில் படிக்க வேண்டும். அடுத்த ஆண்டும் தேர்ச்சி பெறாவிட்டால், ரெகுலர் வகுப்பில் இருந்து அவர்களை மாற்றி தொழிற்கல்வி வகுப்புகளுக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்றும் புதிய கல்விக்கொள்கை வலியுறுத்துகிறது.

இது குறித்து கல்வியாளர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்...!
             இரத்தின புகழேந்திஆசிரியர்/எழுத்தாளர்ஆல்பாஸ் என்பது படிக்காமலே மாணவனைத் தேர்ச்சி பெற வைப்பது கிடையாது. தேர்ச்சி பெறும் அளவுக்கு அவர்களைத் தகுதியுடையவர்களாக மாற்றுவது என்பதுதான் உள்கருத்து. அதாவது, நூறு மாணவர்கள் 
படித்தார்களென்றால் நூறு பேரையும் தகுதியானவர்களாக மாற்ற வேண்டும். 

ஆனால், அதைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு படித்தாலும் படிக்காவிட்டாலும் ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை பாஸ் போட்டு விடுகிறார்கள். இதனால் மாணவர்களின் கல்வித்தரம் குறைந்து விடுகிறது. தவறு ஆசிரியர்கள் பக்கம் இருக்க, மாணவர்களைப் பின்தள்ளுவது சரியல்ல. ஆசிரியர்கள் மாணவர்களின் உளவியல் அறிந்து பாடம் நடத்தும் வகையில் தகுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். 

‘இடைநிற்றல் அதிகமாக உள்ளது’ என்றும் ‘அதை மாற்றவேண்டும்’ என்றும் பேசிக்கொண்டு அதற்கு எதிராக இப்படி ஒரு நடைமுறையைக் கொண்டு வந்தால் நிலை இன்னும் மோசமடையவே செய்யும். இதனால் அடித்தட்டு, ஏழை மக்களுக்குக் கல்வி கிடைக்காமல் போகும். இந்தப் பிரச்னையில் வெறும் மாணவரை மட்டுமோ, ஆசிரியரை மட்டுமோ, அரசை மட்டுமோ குறை சொல்ல முடியாது. 

அனைவரும் ஒன்றுபட்டு குறைகளைக் களைந்தால் மட்டுமே கல்வித்தரத்தை உயர்த்த முடியும். பின்தங்கும் மாணவனுக்குச் சிறப்பு கவனம் செலுத்தி படிக்க வைக்க வேண்டும். அனைத்து மாணவர்களையும் தகுதியானவர்களாக ஆக்க வேண்டும். அதுதான் ஆல்பாஸ் என்பதின் பொருள்.

‘பாடம்’ நாராயணன்சமூக ஆர்வலர்8ம் வகுப்பு வரை ஆல்பாஸ் என்பதின் அர்த்தமே பின்தங்கிய மாணவர்களையும் தகுதியானவர்களாக மாற்ற வேண்டும் என்பதுதான். ஐந்தாம் வகுப்பில் ஒரு மாணவன் நன்றாகப் படிக்கவில்லை என்றாலும் அவனை ஆறாம் வகுப்புக்கு அனுப்புவதோடு அவனுக்கு அடுத்த ஆண்டிலும் ஐந்தாம் வகுப்புப் பாடத்தையும் ஆறாம் வகுப்புப் பாடத்தையும் தெளிவாகச் சொல்லிக் கொடுத்து தகுதி யானவனாக்க வேண்டும்.

ஆனால், நம் ஆசிரியர்கள் மாணவன் படித்தாலும் படிக்காவிட்டாலும் பாஸ் ஆக்கிவிடுகிறார்கள். அவர்கள் சிரமப்படத் தயாராக இல்லை. அதனால்தான் எட்டாம் வகுப்பில் படிக்கும் மாணவனுக்கு மூன்றாம் வகுப்புக்குரிய மாணவனின் தகுதி கூட இல்லை. சின்ன கணக்கு கூட போடத் தெரியாமல் இருக்கிறார்கள். இதில் மாணவர்களைக் குறை சொல்ல முடியாது. ஆசிரியர்கள் அலட்சியமாக இருக்கிறார்கள்.

நாம் மாணவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் முறையையும் தேர்வு முறையையும் மாற்ற வேண்டும். ஒரு வகுப்பில் 20 மாணவர்கள்தான் இருக்க வேண்டும் என்று கல்வி உரிமைச்சட்டம் சொல்கிறது. ஆனால், உண்மையில் பார்த்தால் ஒரு வகுப்பில் 50 மாணவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆசிரியர்களால் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை.

ஒரு வகுப்பில் 20 மாணவர்கள் இருந்தால் பின்தங்கிய மாணவர்களிடம் ஆசிரியர்கள் சிறப்புக் கவனம் செலுத்த முடியும். மேலும் ஆசிரியருக்குச் சரியான கற்பிக்கும் திறன் இருக்க வேண்டும். தேர்வுமுறையில் மனப்பாடம் செய்யும் முறையை மாற்ற வேண்டும். இந்த மாற்றங்களையெல்லாம் செய்யாமல் 5ம் வகுப்பு வரை ஆல்பாஸ்... 8ம் வகுப்பு வரை ஆல்பாஸ்... என்று பேசுவது சரியாகாது.

எஸ்.எஸ்.ராஜகோபால் மூத்த கல்வியாளர்

ஒரு மாணவன் தோல்வி அடைகிறான் என்றால் அதில் குறை மாணவனிடம் இல்லை. கல்வி அமைப்பிடம்தான் உள்ளது. ஆசிரியர் இல்லாமல் இருப்பது, ஒரே ஆசிரியர் பல வகுப்புகளுக்குப் பாடம் எடுப்பது, பாடத்திட்டம் சுமையானதாக இருப்பது எனப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். நம் நாட்டுப் பாடத்திட்டம் தொடக்கக் கல்வியில் மிகவும் சுமையானது.

படித்த நடுத்தர வர்க்கத்துக்காக உருவாக்கப்பட்ட பாடத்திட்டம் இது.  மாணவன் படிக்கத் தகுதியற்றவன் என்றால் எப்படிப் பத்தாம் வகுப்புத் தேர்வில் நூறு சதவீத தேர்ச்சியெல்லாம் அடைய முடிகிறது. படிக்கத் தகுதியற்றவன் என்றால் எப்போதோ பள்ளியை விட்டு போயிருப்பான். ஆகவே கல்வி அமைப்பில்தான் மாற்றம் கொண்டுவரவேண்டும் என்பது என் கருத்து.

ரத்தின சபாபதிதலைவர்,பொதுப் பள்ளிக்கான மாநில மேடை 8ம் வகுப்பு வரை ஆல்பாஸ் என்ற நடைமுறை இருப்பதில் தவறு இல்லை. எப்படியும் பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்துவிடுவார்கள். அடுத்து அவர்களின் சந்ததியைப் படிக்க வைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உருவாகும். நாங்கள் படித்த போதெல்லாம் பத்தாம் வகுப்பில் அரையாண்டுத் தேர்வு நடத்தி அதில் பாஸ் ஆனால்தான் முழு ஆண்டுத் தேர்வுக்கு அனுப்புவார்கள்.

இதற்கு செலக்சன் என்று பெயர். இப்படிச் செய்வதால் நிறைய மாணவர்கள் வடிகட்டப்பட்டு படிப்பில் கவனம் இல்லாமல் போகும் என்பதால்தான் காமராஜர் காலத்தில் பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்தவர்களுக்குச் சான்றிதழ் கொடுத்துவிட்டால் அவனுக்கு ஒரு அங்கீகாரம் கிடைக்கும்... மேற்கொண்டு படிக்க எண்ணம் வரும் என்ற அடிப்படையில் 9ம் வகுப்பு வரை ஆல்பாஸ் கொண்டுவந்தார்கள்.

ஆனால், நம் ஆசிரியர்கள் 9ம் வகுப்பு வரை பாஸ் மட்டும் பண்ண வைக்கிறார்களே தவிர, கல்வித் தரத்தை உயர்த்துவதில் கவனம் செலுத்துவதில்லை. ஆனால், 8ம் வகுப்பு வரை ஆல்பாஸ் என்ற திட்டத்தில் தேர்ச்சியடையாத மாணவர்களுக்கு உடனடித் தேர்வு வைத்தும் பாஸாகாவிட்டால் தொழிற்கல்விக்கு அனுப்பலாம் என்கிறார்கள். அப்படிச் செய்தால் அது பழைய குலக்கல்வி முறைக்கு வழி வகுத்துவிடும்.

கல்வி தரமாக அமைவதற்கு ஆசிரியர், பெற்றோர், கல்வி நிறுவனங்கள், அவற்றுக்குண்டான சட்டதிட்டங்கள், சமூகம் எனப் பல கட்டமைப்புகள் ஒழுங்காக இணைந்து செயல்பட வேண்டும். ஆசிரியர்களை மட்டுமே குறை சொல்ல முடியாது. அதே சமயம் மாணவர்களைத் தகுதியானவர்களாக ஆக்குவதில் ஆசிரியர்களுக்கு பெரும்பங்கு உள்ளது என்பதையும் மறுக்க முடியாது.

நன்றி -எம்.நாகமணி
http://kungumam.co.in/CArticalinnerdetail.aspx?id=2482&id1=93&issue=20160716

புதிய கல்விக்கொள்கைக்கான பரிந்துரைகளை எப்படி புரிந்துகொள்வது ?




            புதிய கல்விக் கொள்கையை உருவாக்குவதற்கான பரிந்துரைகள் அளிக்க முன்னாள் கேபினட் செயலாளர் டி.எஸ்.ஆர். சுப்பிரமணியன் தலைமையிலான குழுவை நடுவணரசு நியமித்தது. இக்குழு தனது அறிக்கையை  அரசிடம் அண்மையில் அளித்தது. இந்நிலையில் இக்குழு அளித்துள்ள பரிந் துரைகள் குறித்து  பல்வேறு கருத்துகள் கல்வியாளர்கள் இடையே விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. அவற்றை நாம் எப்படி புரிந்துகொள்வது என விவாதிப்பது அவசியமாகும்.
             தொடக்க கல்வி முதல் உயர் கல்வி வரை கல்வித் தரத்தை உயர்த்த பல்வேறு பரிந்துரைகள் கொண்ட 200 பக்க அறிக்கையை இக்குழு சமர்ப்பித்துள்ளதாகத் தெரிகிறது.
            சரியாக படிக்காத மாணவர் களுக்கு சிறப்பு வகுப்பு மற்றும் வழிகாட்டுதல் வழங்க வேண்டும் என்பது இக்குழுவின் முக்கிய பரிந்துரைகளில் ஒன்றாக விளங் குகிறது. இது தற்போது நடைமுறையில் உள்ளதுதான் என்றாலும் அரசுப் பொதுத்தேர்வு எழுதும் 10,12 ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு மட்டுமே சிறப்பு வகுப்புகள் நடத்தும் வழக்கம் பின்பற்றப்படுகிறது. இது அனைத்து வகுப்பு மாணவர்களுக்கும் விரிவுபடுத்தப்படவேண்டும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இருக்க முடியாது.
            அடுத்து இக்குழு பரிந்துரைத்துள்ள அம்சம் முக்கியமானதும் விவாதத்திற்கு உரியதுமாகும். கட்டாயத் தேர்ச்சி என்பது நான்காம் வகுப்பு வரை மட்டுமே அளிக்கப்படவேண்டும் ஐந்தாம் வகுப்புமுதல் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றால் மட்டுமே மேல்வகுப்பிற்கு அனுப்பிடவேண்டும். இல்லையெனில் உடனடித்தேர்வுகள் வைத்து இரு வாய்ப்புகள்  வழங்க வேண்டும் என்பதுதான் அந்த பரிந்துரை. இது கல்வி உரிமைச்சட்டத்திற்கு முரணான ஒரு பரிந்துரை என்றாலும்  அதன் பின்புலத்தை ஆராய்ந்துபார்க்காமல் ஆசிரியர்கள் நிச்சயம் வரவேற்பார்கள் என்பதுதான் யதார்த்தம். ஒன்றும் தெரியாமல் பத்தாம் வகுப்பு வரை வந்துவிடுகின்றனர் என்பதே ஆசிரியர்களின் முக்கிய குற்றச்சாட்டு ஆகும். மாணவர்களுக்கு கட்டாயத் தேர்ச்சி என்பது அவர்கள் படித்தாலும் படிக்காவிட்டாலும் தேர்ச்சி அளிக்கவேண்டும் என்பதல்ல, அவர்களைக் கட்டாயம் தேர்ச்சி பெறுவதற்கு தகுதியானவர்களாக உருவாக்கிடவேண்டும் என்பதே அதன் உட் பொருள். அனைவருக்கும் கல்வி என்று ஒருபுறம் முழக்கமிட்டுக்கொண்டு மறுபுறம் அதற்கு எதிராக செயல்படுகிறது இன்றைய அரசு. இந்தியா போன்ற வளரும் நாட்டில் அனைவருக்கும் கல்வி கொடுப்பது என்பது சவாலாக உள்ள சூழலில் இக்குழுவின் மேற்கண்ட பரிந்துரை இந்த கனவை நிச்சயம் சிதைக்கும். தேர்வில் தோல்வி அடையும் மாணவர்களில் பலர் கல்வியைத்தொடர்வதில்லை என்பதே நடைமுறை உண்மையாக இருக்கும்போது இதுபோன்ற பரிந்துரையால் பள்ளியை விட்டு வெளியேறும் அல்லது இடைநிற்கும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகி அனைவருக்கும் கல்வி என்பது எட்டாக்கனியாகும். தேர்வுதான் மாணவர்களுக்கு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாக இருக்கிறது. எனவே தேர்வு முறையை நீக்கவேண்டும் என்பது பல கல்வியாளர்களின் கோரிக்கையாக இருக்கும்போது இப்படி ஐந்தாம் வகுப்பிலேயே தேர்வைக்காரணம் காட்டி ஒரு மாணவனை மேல்வகுப்புக்குச் செல்லவிடாமல் நிறுத்தி வைப்பது என்பது அவன் கல்வியை மறுப்பதற்கு சமமாகும். கல்வியின் தரம் குறைந்து வருகிறது,  போட்டித்தேர்வுகளிலும், குடிமைப் பணித் தேர்வுகளிலும்,  இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனம் போன்ற உயர்கல்வி நிறுவன்ங்களிலும்  நம் தமிழக மாணவர்களின் பங்களிப்பு குறைவாகவே உள்ளது என்று கூறி இதனை நியாயப்படுத்துவோரும் உண்டு. போட்டித்தேர்வு என்பதே குவிசிந்தனையாளர்களின் ஊக்கப்படுத்தும் செயல். இதனால் விரிசிந்தனையாளர்கள் தகுதியற்றவர்கள் என்பது போன்றதொரு கருத்து உருவக்கப்பட்டுள்ளது. நம் நாட்டிற்கு தேவை குவி சிந்தனையாளர்கள் அல்ல விரி சிந்தனையாளர்களே. போட்டியின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்க கல்வியும் வேலைவாய்ப்பும் விளையாட்டு அல்ல.
            அடுத்ததாகக் கல்விக்கு உரிய கட்ட மைப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்தவும் கல்வி நிர்வாகத் தரத்தை உயர்த்திட  தனி நிர்வாக அமைப்பை உரு வாக்கவும் இக்குழு திட்டவட்ட பரிந்துரைகளை அளித்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கதும் வரவேற்புக்குரியதுமாகும். அரசு பள்ளிகளில் கட்டமைப்பு வசதிகளைப் போதிய அளவு ஏற்படுத்த இயலாமல்தான் அரசே கல்வித்துறையில் தனியாரை ஈடுபடுத்தியது. தனியார் கல்வி நிறுவன்ங்களே இன்று அரசுக்கு மிகப்பெரிய சவாலாக உள்ளன. இந்த நிலை மாறவேண்டுமெனில் அரசு கல்வி நிறுவனங்களின் உள் கட்டமைப்பு பலப்படுத்தப்படவேண்டும்.           
            உயர்கல்வி நிறுவனங்களுக் கான சர்வதேச தரவரிசைப் பட்டியலில் இந்திய கல்வி நிறுவனங்கள் முன்னிலை பெறு வதில்லை. எனவே நம் நாட்டில் உயர்கல்வியின் தரத்தை உயர்த்த, தலைசிறந்த வெளிநாட்டு கல்வி நிறுவனங்களை அனுமதிக்க வேண்டும். உரிய கட்டுப்பா டுகளுடன் இவற்றுக்கு அனுமதி வழங்க வேண்டும் என்று இக்குழு பரிந்துரை செய்துள்ளது.
            இது மிகவும் மோசமான பரிந்துரையாகும். தரம் என்ற பெயரில் அயல் நாட்டுக் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி கொடுப்பது என்பது நம் தலையில் நாமே மண்ணை அள்ளிக் கொட்டிக் கொள்வதைப் போன்றதாகும். அயல்நாடுகளில் தரமான கல்வி வழங்கப்படுகிறது எனக்கருதினால் அதுபோன்ற தரமான கல்வி நிறுவனங்களை நம் நாட்டில் நம்முடைய அரசுதான் உருவக்கவேண்டுமே தவிர அயல்நாட்டவரை கல்வி நிறுவனங்களை நடத்த அனுமதிக்கக் கூடாது. அப்படி அனுமதிப்பது  நம் அரசின் கையாலாகாத தனத்தை உலகுக்கு வெளிச்சம்போட்டுக்காட்டும் செயல். இது கட்டாயம் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.
            மேலும் திறன் மேம்பாடு, தொழிற்பயிற்சி தொடர்பாகவும் மாணவர்களி டையே நன்னெறிகளை போதிப்பது, நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவது குறித்தும் சுப்பிரமணியன் குழு பரிந்துரைகளை அளித்துள்ளது. இந்த பரிந்துரைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து செயல்வடிவம் கொடுப்பது அரசின் கடமை.

            இக்குழுவின் பரிந்துரைகள் குறித்தும் குழுவில் இடம்பெற்றுள்ள உறுப்பினர்கள் குறித்தும் பல்வேறு விமர்சன்ங்கள் எழுந்துள்ளன. இக்குழுவில் கல்வியாளர்கள் அதிகம் இடம்பெறாமல் ஆர்.எஸ்.எஸ். உறுப்பினர்கள் இடம்பெற்றிருப்பதும் நம் சந்தேகங்களை உறுதிப்படுத்துவதாக உள்ளன. எனவே இக்குழுவின் பரிந்துரையை அப்படியே ஏற்காமல் சிறந்த கல்வியாளர்களின் மேலாய்வுக்கு அனுப்பி அவர்களின் இறுதி அறிக்கையை நடைமுறைப்படுத்தினால் புதியக் கல்விக்கொளகை சிறப்பாக அமையும்.

Wednesday, December 16, 2015

புதிய கல்விக்கொள்கை எப்படி இருக்கவேண்டும்?


                                           
     
      மத்திய அரசு புதிய கல்விக்கொள்கையை உருவாக்க நினைத்திருப்பது வரவேற்கத்தகுந்த ஒன்று.  காலத்திற்கேற்ப, கல்விக்கொள்கைகள் மாற்றப்படவேண்டும் என்பது காலத்தின் கட்டாயம். இந்த நிலையில், மத்திய அரசின் புதிய கல்விக் கொள்கை எப்படி இருந்தால் சமூகத்திற்குப் பயன்படும் என்று சிந்திப்பது ஒவ்வொரு கல்வியாளரின் கடமை.
கல்வி என்பது அறிவைப்பெறுவது என்ற நிலையில் மட்டுமே இன்றைய கல்வி முறை உள்ளது. மாணவர்களின் ஆளுமைப் பண்பை மேம்படுத்துவதும், சுய சிந்தனையை வளர்ப்பதுமே கல்வியின் முக்கிய நோக்கங்களாக இருக்கவேண்டும் என்பது கல்வியாளர்களின் கருத்து. இந்த கருத்துக்கு வலுச் சேர்ப்பதாக இன்றைய கல்வி முறை இல்லை என்பது முக்கியமான குறை.
இந்த குறையைப் போக்குவதாக புதிய கல்விக்கொள்கை அமைய வேண்டும்.
ஆனால் அதற்கான அறிகுறிகள் எதுவும் தென்படவில்லை என்பதுதான் நிதர்சனமான உணமை.
     புதிய கல்விக்கொள்கையை உருவாக்குவதற்கு முன் நாடெங்கும் கருத்துக் கேட்புக் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்டுள்ளதும் வரவேற்க க்கூடியதுதான். ஆனால் அக்கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்ட விதம்தான் போற்றத்தக்கதாக இல்லை. கருத்துக் கேட்பு என்ற பெயரில் நடந்ததெல்லாம் கருத்துத்திணிப்புதான். பள்ளிக்கல்வி, உயர்கல்வி ஆகிய இரு துறைகளிலும் விவாதிக்க வேண்டிய வினாக்களை அவர்களே வடிவமைத்து உள்ளனர். பள்ளிக்கல்விக்கு 13 தலைப்புகள், உயர்கல்விக்கு 20 தலைப்புகள் . ஒவ்வொரு தலைப்பிலும் பல வினாக்கள். அந்த வினக்களுக்கும் ஆம், இல்லை என்றுதான் நீங்கள் பதிலளிக்கலாம். உதாரணமாக ஒரு வினைவைப் பார்ப்போம். பள்ளிக்கல்வித்துறையில் விவாதிக்க வேண்டிய முதல் கருப்பொருள் தொடக்கக் கல்வியில் மாணவர்களின் கற்றல் வெளிப்பாட்டை உறுதி செய்தல் என்பதாகும் அதில் கேட்கப்பட்டுள்ள இரண்டாவது வினா ஆசிரியர்கள் ஒழுங்காக பள்ளிக்கு வருகிறார்களா? என்பது தான்.
நாடு விடுதலை பெற்று இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இப்படி ஒரு சந்தேகம் நம் ஆட்சியாளர்களுக்கு வந்திருக்கிறது. மாணவர்களின் நலனில் ஆட்சியாளர்களுக்குத்தான் எவ்வளவு அக்கரை. இவர்கள் விவாதத்திற்கு விட்டுள்ள பல வினாக்கள் இந்த ரகம்தான். இது ஒவ்வொரு அரசும் இத்தனை காலம் நிகழ்த்திய வழக்கமான ஒரு நிகழ்வேயாகும்.  
உண்மையில் கருத்துக்கேட்புக்கூட்டங்கள் ஒவ்வொரு பள்ளி, கல்லூரியிலும் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்க வேண்டும். கல்விக்கொள்கை குறித்து கருத்து கூறும் தகுதியும், உரிமையும் மற்றவர்களைக் காட்டிலும்  நேரடிப் பயனாளர்கள் என்ற வகையில் மாணவர்களுக்கும், பெற்றோர்களுக்கும், ஆசிரியர்களுக்குமே அதிகமாக உள்ளது.
     கல்வி என்பது குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமை என்பதை எந்த அரசும் நினைவில் கொள்வதில்லை. அதன் விளைவாக இன்று சாராய வியாபாரிகளிடமும், கந்துவட்டிக்காரர்களிடமும்,அரசியல் தாதாக்களிடமும் கல்வித்தாய் சிக்கி சீரழிந்துகொண்டிருக்கிறாள். கல்விக்கான விலையை அவர்களே தீர்மானிக்கிறார்கள். இதையெல்லாம் தட்டிக்கேட்க வேண்டிய ஆட்சியாளர்கள் அவர்களுக்கு சேவகம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
கல்வி தனியார்மயமாவதை முற்றிலும தடுக்க இயலவில்லை என்றாலும் சற்று குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளாவது எடுக்கலாமல்லவா. புதிய கல்விக்கொள்கையில் இது பற்றிய எந்த விவாதத்திற்கும் வழி ஏற்பட்டுவிடாமல் கவனமாக பார்த்துக்கொண்டுள்ளனர்.
ஒருவர் எழுதிய பாடத்தைப் படித்து மனப்பாடம் செய்து அதிலிருந்து கேட்கப்படும் வினாவுக்கு விடை எழுதும் இந்த அரதப் பழசான கல்விமுறை குறித்து எந்த வினாவும் எழுப்பப் படவில்லை. இப்படி நாம் குறை கூறிக்கொண்டே சென்றால் பட்டியல் நீளும் என்பதால் இத்தோடு நிறுத்திக்கொண்டு, புதிய கல்விக்கொள்கை கவனம் செலுத்தவேண்டிய சில முக்கியமான பகுதிகளை இவ்வாறு பட்டியலிடலாம்.
கல்வி தனியார் மயமாவது படிப் படியாகக் குறைக்கப் பட வேண்டும்
அது வரை கல்விக்கட்டணங்களை இதற்கு மேல் உயர்த்தக்கூடாது
ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் தொடக்கக் கல்வி அவர்கள் வாழுமிடங்களுக்கு அருகமைப் பள்ளியில்தான் கட்டாயம் வழங்கப் படவேண்டும்.
கட்டாய இலவசக்கல்வி தொடரவேண்டும்
கல்வி உரிமைச்சட்டம் இன்னும் மேம்படுத்தப் படவேண்டும்
அரசு பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில் உள் கட்டமைப்பு வசதிகள் மேம்படுத்தப் படவேண்டும்.
பள்ளிக் கல்வியில் ஆசிரியர் மாணவர் விகிதம் 1:20 என்பதைக் கட்டாயமாக்க வேண்டும்.
கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் சமுதாயத்திற்கும் உள்ள இடைவெளி நீக்கப்படவேண்டும்
கல்வி முறை மாணவர்களின் சுய சிந்தனையை வளர்ப்பதாக மாற்றப் படவேண்டும்.
பள்ளிக் கல்வியில் தாய் மொழியே பயிற்று மொழியாக்கப்படவேண்டும்.
மாணவர்களிடம் ஆராய்ச்சி மனப்பான்மைகள் வளர்க்கப்படவேண்டும்
ஆராய்ச்சிகள் சமுதாயத்திற்கு பயன்படுவதாக அமைய வேண்டும்.
உண்மையிலேயே தரமான ஆசிரியர்களை உருவாக வேண்டுமெனில் தனியார் ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரிகளுக்கு அனுமதி வழங்கக் கூடாது.
அனைத்து பள்ளிகளிலும் ஆய்வகம், விளையாட்டுமைதானம், கணினி, கழிவறைகள் ஆகியன அமைந்திருப்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.
பள்ளிகளில் ஒரு நளைக்கு ஒரு பாடவேளை விளையாட்டு கட்டாயமாக்கப் படவேண்டும். குழந்தைகள் விளையாட்டின் மூலம் பல நற் பண்புகளைக் கற்றுக்கொள்வார்கள்.
மாணவர்களிடம் உள்ள தேர்வு அச்சம் நீங்கும் வகையில் தேர்வு முறைகளில் விரும்பத்தகுந்த மாற்றங்கள் செய்யப்படவேண்டும்.

நன்றி: குங்குமச்சிமிழ்