கோத்தி குறும்பட விமர்சனம்(திருநங்கையின் உண்மைக் கதை)

பெண்களிடம் ஆண் தன்மை மிகுந்திருப்பதும் , ஆண்களிடம் பெண் தன்மை மிகுந்திருப்பதும் கரு உருவாகும் போது இணையும் குரோமோசோம்களைப் பொருத்தது.குழந்தைப் பிறப்பில் ஏற்படும் இத்தகைய குறைபாடு அக்குழந்தை வளரும்போது மனோரீதியான பல பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது.அத்தகைய மன உளைச்சலை ஒரு திருநங்கையின் பார்வையில் பதிவு செய்திருக்கும் படம்தான் கோத்தி. அரை மணி நேரப்படம் பார்த்து முடிக்கையில் நாமே திருநங்கையாகி விட்டதைப் போன்ற மன உணர்வு நம்மையறியாமலே ஏற்படுகிறது. ஓர் உண்மையான திருநங்கையின் வாழ்க்கை என்பதால்தான் பார்வையாளர்களுக்கு இத்தகைய பாதிப்போ? அன்பு என்னும் சிறுவன் வளர வளர பெண்மை அவனுக்குள் பொங்கி வழியத்தொடங்குகிறது.அவனுடைய அன்றாட செயல்பாடுகளில் பெண் தன்மை வெளிப்படுகிறது. இதனைக் கவனித்து வரும் அவன் தந்தை அவனை வீட்டைவிட்டு வெளியே துரத்தி விடுகிறார். சமூகத்தில் திருநங்கைகள் எதிர்கொள்ளும் அத்தனைக் கொடுமைகளையும் அன்பு எதிர்கொள்கிறான். இறுதியில் திருநங்கைகளிடம் அடைக்கலம் தேடிய அன்பு நிர்வாண கோத்தியாக்கப்பட்டு வளர்மதியாகிறாள். முழு திருநங்கையான பிறகு வளர்மதி சமூகத்தால் எப்படியெல்லாம் புறக்கணிக்கப் படுகிறாள் என்பது தான் மீதமுள்ள படம். திருநங்கைகளின் வாழ்வாதாரத்திற்கு நாமும் ஏதேனும் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை நம் மனதில் இப்படம் தோற்றுவிக்கிறது. நெய்வேலி புத்தகக்கண்காட்சியில் இப்படம் மூன்றாம் பரிசு பெற்றுள்ளது. தயாரிப்பாளர் பிரித்திவ்குமார், இயக்குனர் முத்துக்குமார் ஆகியோருக்கு வாழ்த்துகள். குறுந்தகடு வேண்டுவோர் தொடர்புக்கு 9841166519. இயக்குனர் முத்துக்குமார்

தாகம்(சிறுகதை)

வழக்கத்திற்கு மாறாக இன்று பல்லவன் சரியான நேரத்திற்கு வந்துவிட்டது. இதை எதிர்பார்க்காத பலர் ஏமாந்தனர். சீட்டு வாங்குமிடத்திலும் கூட்டம் குறைவுதான். முன்பே சீட்டுவாங்கி காத்திருந்தவர்களை பெண்காவலர்கள் வரிசையில் நிற்கவைத்து பெட்டிக்குள் அனுப்பிக்கொண்டிருந்தனர். குறுக்கே வந்து ஏற முயற்சித்தவர்களைக் கண்டித்து வரிசைக்குப் பின்னால் அனுப்பத் தவறவில்லை. காந்தி வழக்கம் போல் அலட்சியமாக வந்து வரிசையில் சேர்ந்துகொண்டான். இடம் கிடைப்பது கடினம்தான் இருந்தாலும் நின்று பார்ப்போம் என்றுதான் நின்றான். ஒரு பெரியவர் பெண் காவலர் ஒருவரிடம் வயசானவன் என்னால நிக்க முடியல இது மாதிரி அனுப்புவீங்கன்ன தெரியாது கொஞ்சம் விடுங்கம்மா என்று கனிவாகக் கேட்டுப்பார்த்தார். ஒங்கள மாதிரி வயசானவங்கல்லாம் நிக்கிறாங்க பாருங்க தெரியலன்னா இப்ப தெரிஞ்சிக்கோங்க என்று கூறியபடி வரிசையை ஒழுங்கு படுத்தத் தொடங்கினார். ஒரு வழியாக காந்தி உள்ளே சென்றான் எல்லா இருக்கைகளும் நிறைந்திருந்தன. உள்ளே செல்லச் செல்ல இடம் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை குறைந்து கொண்டே வந்தது இரண்டு குழந்தைகளும் ஒரு முதியவரும் அமர்ந்திருந்த இருக்கையில் இன்னொருவர் அமரலாம் அங்கு பையை வைத்திருந்தனர். எதற்கும் கேட்டுப்பார்ப்போமே என்றுதான் கேட்டான் அவன் எதிர்பாராத விதமாக எதிரே அமர்ந்திருந்த பெண் அந்த பைய எடுங்கப்பா அவரு உக்காரட்டும் என்று கூற எதிர்பாராமல் இடம் கிடைத்த மகிழ்ச்சியை புன்னகைத்து நன்றி கூறி வெளிப்படுத்தினான். மெல்ல மெல்ல வண்டி நிறையத் தொடங்கியது. காந்திக்கு அருகில் வந்த நடுத்தர வயதுக்காரர் இன்னைக்கு வண்டி நேரத்தோட வந்துட்டுதோ எனக்கேட்க வண்டி சரியான நேரத்துக்குதான் வந்துது நீங்கதான் லேட் என்று தலையை ஆட்டி கேட்பவர் புன்னகைக்கும்படி தனக்கே உரிய நகைச்சுவை உணர்வோடு பதிலளிக்க இடம் கிடைக்காத வருத்தத்தை மறந்து சிரிக்கத்தொடங்கினார். பக்கத்திலிருந்தவர்களும் காந்தியின் பதிலுக்கு சத்தமில்லாமல் சிரித்தனர். பெட்டிக்குள் மின் விசிரிகளிருந்தும் வேர்த்துக்கொட்டியது.இவனுக்கு தாகம் நாக்கை வரட்டியது. தண்ணீர் வாங்கி வந்திருக்கலாம். இனிமேல் போவது கிடைத்த இடத்திற்கு ஆபத்தாகி விடும். பையை வைத்துவிட்டு பக்கத்திலிருப்பவரிடம் சொல்லிவிட்டுப் போகலாம். ஏனோ அப்படிச் செய்ய மனமில்லை எல்லோர் கைகளிலும் தண்ணீர் பாட்டிலிருந்தது. கேட்டு வாங்கிக் குடிக்க சுயமரியாதை இடமளிக்கவில்லை. தண்ணீர் விற்பவர்கள் வந்தால் வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று இருந்து விட்டான். ஒருவரும் வருவது போல் தெரியவில்லை. வேறு வழியின்றி வேர்வை சொட்டச் சொட்ட காப்பி வாங்கி குடித்தான். எதிரில் அமர்ந்திருந்த மற்றொரு அம்மாவை வழியனுப்ப வந்திருந்த அவர் தம்பி குடும்பத்தினர் மஞ்சள் நிற குளிர்பான பாட்டிலை வாங்கி நீட்ட எதுக்கு அதான் தண்ணி இருக்கில்ல நீங்க குடிங்க இந்தா கோபி நீகுடிச்சுட்டு குடு என்று வெளியில் நின்று கொண்டிருந்த சிறுவனிடம் நீட்ட அவன் வேண்டாம் அத்த... என்று தலையை ஆட்டினான். கட்டாயப்படுத்தவே வாங்கி ஒருவாய் குடித்தான் வெளியில் நின்றவர்கள் ஆளுக்கு ஒருவாய் குடித்து அரை பாட்டிலுக்கு மேல் காலி செய்து திருப்பிக் கொடுத்தனர். வாங்கி குடிக்கும் போது காந்தி சாடையாகப் பார்த்தான் நாம் பார்ப்பதை வேறுயாராவது பார்க்கிறார்களா என்று கண்களைச் சுழற்றி நோட்டம் விட்டான் பக்கத்து இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த பெரியவர் இவனைப்போலவே குளிர்பானம் குடித்த அம்மாவை ஏக்கத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.அவரும் நம்மைப்போல தாகத்தோடு இருக்கிறார் என்பதை அவரின் அந்தப் பார்வை உணர்த்தியது. வண்டி கிளம்பத் தயாரானது வழியனுப்ப வந்தவர்கள் விடை பெறத் தொடங்கினர். பக்கத்து இறுக்கையில் அமர்ந்திருந்த பெரியவருக்கும் தண்ணீர் தாகமாகத்தானிருக்க வேண்டும். தண்ணீர் குடிப்பவர்கள் வாயை அண்ணாந்து ஏக்கமாகப் பார்த்தார். ஒருவர்கூட அவரைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. அவர் முகத்தைப் பார்க்கவே பரிதாபமாக இருந்தது. செங்கல்பட்டு, மேல்மருவத்தூர், திண்டிவனம் என எந்த நிலையத்திலும் தண்ணீர் விற்பவர்கள் வராமல் போனது வியப்பாக இருந்தது. தாகம் நாக்கை வரட்டியது தொண்டை வரண்டு உதடுகளுக்கும் பரவியது வரட்சி. யார் யாரெல்லாம் தண்ணீர் வைத்திருக்கிறார்கள் என நோட்டம் விட்டான் இவனைத்தவிர எல்லோரிடமும் இருந்தது.ஒருத்தரின் முகமும் தண்ணீர் கேட்டால் கொடுப்பது போலில்லை.காசு கொடுத்து வாங்குகிற பொருளாகி விட்ட தண்ணீரைக் குடிக்க ஓசியில் கேட்பது நியாமில்லை அப்படியே கேட்டாலும் வாங்கிக்க வேண்டிதான என்ற பதில்தான் வரும் அதற்குக் கேட்காமலிருப்பதே புத்திசாலித்தனம். இருந்தாலும் நா வரட்சி தாக்குப் பிடிக்க முடியல.அந்தப் பெரியவருக்கும் அப்படித்தானிருந்திருக்க வேண்டும் அவர் தாகத்தில் தவிப்பது முகத்தில் தெரிகிறது. மெல்லிய தூரல் விழத்தொடங்கியது. சற்று குளிர்ந்த காற்று வீசத் தொடங்கியது. பெரியவர் முகம் சற்று மலர்ந்தது. தாகம் தணிந்தது போல் உணர்ந்திருக்க வேண்டும். அவருக்கு பக்கத்தில் அவரைப் போலவே வேட்டி கட்டியிருந்தவர் வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்த தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்து குடித்தார் இவர் மீண்டும் அண்ணாந்து அவர் வாயைப்பார்த்தார் குடித்து முடித்ததும் கெஞ்சுவது போல் முகத்தை வைத்துக்கொண்டு கையை நீட்டினார். கொடுத்ததும் கொஞ்சமாகத் தொண்டையை நனைத்துக்கொண்டு சுடுது இல்ல.. என்னா வெய்யிலு.. ஏ அப்பா என்று பெருமூச்சு விட்டார்.ஒரு வாய் மட்டும் குடித்துவிட்டு தந்து விட்டார் தாகம் அடங்கவில்லைதான் என்ன செய்வது.ஓசியில வாங்கி தாகம் தீரக் குடிக்க முடியுமா. பொறியியல் கலந்தாய்வுக்கு சென்று வந்த மகளும் தந்தையும் தாங்கள் தேர்வு செய்த கல்லூரியின் சிறப்புகளை பேசியபடி கையிலிருந்த குளிர்பானத்தை குடித்துக்கொண்டு வந்தனர். அவர் அதையும் ஏக்கமாகப் பார்த்தது காந்தி மனதுக்கு சங்கடமாக இருந்தது. இன்னும் அஞ்சு வருடம் கழிச்சு நான் ஒன்னோட அதிகமா சம்பளம் வாங்குவன் மகள் கூறியதைக் கேட்ட அப்பாவுக்கு பூரிப்பு. இவனுக்கு இடம் தந்த முதியவர் எதிரில் அமர்ந்திருந்த தன் மகளிடம் ஏதோ கிசுகிசுக்க பையைத் திறந்து முறுக்குப் பொட்டலத்தை எடுத்து குழந்தைகளுக்குக் கொடுத்தார் நமக்கும் கொடுத்துவிடுவார்களோ கொடுத்தால் எப்படி மறுப்பது என்று யோசித்தபடி முகத்தை வேறுபக்கம் வேடிக்கை பார்ப்பது போல் திருப்பிக்கொண்டான். நல்ல வேளை அப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை. இருந்தாலும் என்ன மனிதர்கள் இவர்கள் பக்கத்திலிருப்பவர்களிடம் ஒரு மரியாதைக்காகவாவது கேட்க வேண்டாமா என்று மனதுக்குள் கூறிக்கொண்டான். குழந்தைகள் முறுக்கைத்தின்று முடித்ததும் தண்ணீர் கேட்கத்தொடங்கிவிட்டனர். தண்ணீர் பாட்டிலைக் கொடுக்க ஒரு பாட்டிலைக் காலி செய்தனர். அதையும் பெரியவர் உமிழ்நீரை விழுங்கியபடி பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். விழுப்புரம் வந்து விட்டது தோச... வட...சம்சா... டீ...காபி..... வாட்டர்.... கூல்டிரிங்ஸ்...என பல வித சத்தம் கேட்க காந்தி ஒரு பாட்டில் தண்ணீரை வாங்கி கட கட வென குடித்தான் பெரியவர் பழயபடி பார்க்கத்தொடங்கினார். பதினைந்து ரூபாய் கொடுத்து வாங்கியதைப் பார்த்துக்கொண்டுதானிருந்தார் அதனால் நம்மிடம் கேட்க மாட்டார் என்றுதான் நினைத்தான் ஆனாலும் அவர் கைகள் அவனை நோக்கி நீண்டன் அவனும் கொடுத்தான் இரண்டு வாய் குடித்துவிட்டு கொடுத்ததும் காந்தி கேட்டேவிட்டான் நானும் பாத்துகிட்டுதான் வரன் இம்மான் தாகத்தோட வரீங்கள ஒரு தண்டி பாட்டிலுதான் வாங்குனா என்ன..? நம்ம வசதிக்கு பதினைஞ்சு ரூவா குடுத்து தண்ணி வாங்கி குடிக்க முடியுங்களா?

பேராசிரியர் ஆறு.இராமநாதனின் ஆய்வுப்பணிகள்

படைப்பு என்பது புனைவு மட்டும்தானா என்கிற வினாவுக்கு இல்லை என்றுதான் விடையளிக்க வேண்டியுள்ளது. இக்கருத்தில் இலக்கியப் புலமும் கல்விப்புலமும் எதிரெதிராய்த்தான் நிற்கின்றன.புனைவிலக்கியவாதிகள் கல்விப்புலம் சார்ந்த ஆய்வுகளை படைப்பாக ஏற்றுக்கொள்ளாதது ஒரு வகை இலக்கிய அவலம் என்றுதான் கூறவேண்டும். ஒரு சில பேராசிரியர்கள் படைப்பிலக்கிய வாதிகளாகவும் திகழ்கின்றனர், அவர்கள் புனைவிலக்கியத்திலும் ஆய்வுகளிலும் தங்கள் திறமைகளை ஒருசேர வெளிப்படுத்தி வந்துள்ளனர். அத்தகைய பேராசிரியர்களில் ஒருவராகத் திகழ்பவர் முனைவர் ஆறு.இராமநாதன். எழுபதுகளில் வெளி வந்த குமுறல் என்ற சிறுகதைத் தொகுதி அவரின் புனைவிலக்கிய படைப்பிற்கு சான்றாகும். சிற்றூர் மக்களின் வாழ்நிலைகளை உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல் எடுத்தியம்பும் பல கதைகள் அதில் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றுள் சில கதைகள் அப்போதே பரிசு பெற்றவையாகும். அண்மையில் இவர் எழுதிய நொண்டிப் பிள்ளையார் என்ற சிறுகதை அண்ணல் நினைவுப் பரிசினைப் பெற்றது.இது பேராசிரியர் நன்னன் அவர்கள் நிறுவிய அறக்கட்டளையால் வழங்கப்படும் பரிசாகும். பிற மொழி கலவாமல், சமூக சீர்திருத்தக் கருத்துக்களைக் கருவாகக் கொண்ட படைப்புகளுக்குத்தான் மேற்படி பரிசு வழங்கப்படும் என்பது பலருக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். பேராசிரியர் புதுக்கவிதைகள் எழுதும் ஆற்றல் படைத்தவர் என்பது அவரது படைப்பிலக்கியத் திறமைக்குக் கூடுதல் வலுச்சேர்க்கும் செய்தியாகும். நடவு, வையம் போன்ற இலக்கிய இதழ்களில் இன்றும் கவிதை எழுதி வருகிறார். கவிதைகளிலும் பகுத்தறிவு, பெண்ணியம் போன்ற சிந்தனைகளை முன்னிறுத்துகிறார். புனைவிலக்கியத் தளத்தைவிட ஆய்வுலகில் அவரது படைப்பாக்கப் பங்களிப்பு மிகவும் பிரமிக்கத் தக்கதாகும். தமிழில் புதிர்கள் என்ற ஆய்வு நூல் இரண்டு பதிப்புகள் வெளி வந்துள்ளன. அதில் புதிர்களின் வகைகள், சமுதாயத்தில் புதிர்களின் பங்கு, புதிர்களில் வெளிப்படும் பண்பாட்டுக்கூறுகள் பற்றியெல்லாம் சான்றாதாரங்களுடன் அறிவியல் பூர்வமாக ஆய்வு செய்து எளிய வாசகர்களும் படிக்கும்படியான தெளிந்த நடையில் படைத்துள்ளார். நாட்டுப்புறவியல் என்ற நூலும் இரண்டு பதிப்புகள் கண்டுள்ளது. அந்நூல் ஆய்வு உலகம் கண்டிராத பல புதிய கதவுகளைப் பேராசிரியர் நமக்கு திறந்து காட்டுகிறார். தெருக்கூத்துக் கலைபற்றிய முதன்முதலான ஆய்வு இவருடையது. நாட்டுப்புறப் பாடல்களைப் பொருள்கொள்ளும் முறை, மனிதர்களுக்கு வழங்கப்படும் காரணப்பெயர்கள் எனப் பல புதிய தளங்களில் ஆய்வு மேற்கொண்டுள்ளார். நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் காட்டும் தமிழர் வாழ்வியல் என்பது இவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வு. அதனையும் நூலாக வெளியிட்டுள்ளார். அதற்காக எழுபதுகளில் ஒருங்கிணைந்த தென்னார்க்காடு மாவட்டம் முழுக்கக் களப்பணி மேற்கொண்டார். அப்போது திரட்டிய பாடல்களைக்கொண்டு ஆய்வு நிகழ்த்தியதோடு நில்லாமல் அப்பாடல்கள் எதிர்காலத்தில் ஆய்வு நிகழ்த்துவோருக்குப் பயன்பட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் நாட்டுப்புறப் பாடல் களஞ்சியமாகத் தொகுத்து வெளியிட்டுள்ளார். பத்துத் தொகுதிகளில் முதல் ஐந்து தொகுதிகள் பேராசிரியர் தொகுத்தவை அடுத்த ஐந்து தொகுதிகளுக்கு இவர்தான் முதன்மைப் பதிப்பாசிரியர். இவர் வெளியிட்ட நூல்களில் மிகவும் குறிப்பிடத்தகுந்தது வரலாற்று நிலவியல் ஆய்வுமுறை என்பதாகும். ஒரு கதை வாய்மொழியாக ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோரிடத்திற்கு பரவும்போது நிலவியல் கூறுகள் அக்கதையில் எத்தகைய மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதை தமிழகம் முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் செய்து ஆய்வு செய்துள்ளார். பல பேராசிரியர்களால் இன்றும் வியந்து போற்றத்தக்க ஆய்வு அது. நாட்டுப்புற கலைகள்-நிகழ்த்து கலைகள் என்ற நூலில் நாட்டுப்புற நிகழ்த்து கலைகள் பலவற்றையும் ஆவணப்படுத்தியுள்ளார். இந்நூலுக்கு 2001 ஆம் ஆண்டுக்கான காசியூர் ரங்கம்மாள் இலக்கிய விருது வழங்கப்பட்டுள்ளது. நாட்டுப்புறவியல் என்பது எளிமையான ஒரு துறை, அதில் ஆய்வு செய்வது மிகவும் எளிது என்ற எண்ணம் பரவலாக உள்ளது.ஆனால் பேராசிரியரிடம் ஆய்வு செய்யும் ஒருவர் அந்தக் கருத்தோடு உடன்பட மாட்டார். ஏனெனில் நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வு என்பது பல்துறை கலப்பாய்வாகத் திகழ வேண்டும் என்ற கருத்துடையவர் பேராசிரியர். நாட்டுப்புறவியலுக்கென்று சில கோட்பாடுகள் உள்ளன, அக்கோட்பாடுகளை ஆய்வு மாணவர்கள் முறையாகப் பயில வேண்டும் என்பதற்காக நாட்டுப்புறவியல் கோட்பாட்டுப் பார்வைகள் என்ற நூலைப் படைத்துள்ளார். களப்பணியின் போது பின்பற்ற வேண்டிய நெறிமுறைகள் ஏறாளம் உண்டு. ஆய்வுக்காகத் தான் மேற்கொண்ட களப்பணிகளில் ஏற்பட்ட பட்டறிவி னடிப்படையில் நாட்டுப்புறவியல் கள ஆய்வு நெறிமுறைகள் என்ற நூலையும் வெளியிட்டுள்ளார். 1982 இல் இவர் வெளியிட்ட காதலர் விடுகதைகள் என்ற நூல் தமிழ் வாய்மொழி இலக்கியத்திற்கு வளம் சேர்க்கும் ஒரு படைப்பாகும். படிப்போருக்கு சுவையேற்படுத்தும் ஒரு மாறுபட்ட படைப்பு அது. பேராசிரியர் தன் நண்பர்களோடு இணைந்து பதிப்பித்த நாட்டுப்புறக் கதைக்களஞ்சியம் பதினைந்து தொகுதிகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. அது வெகு மக்கள் இலக்கிய வகைமையைப் பறைசாற்றும் ஓர் அரிய முயற்சியாகும். எழுதப் படிக்கத் தெரியாத நம் முன்னோரிடம் புதைந்து கிடக்கும் படைப்பாற்றல்களை அத் தொகுப்பிலுள்ள பல கதைகளில் காணலாம். இன்றைய படைப்பிலக்கிய முயற்சிகளுக்கெல்லாம் தாயாக நம் முன்னோர்களின் படைப்பாற்றல் அமைந்திருப்பதை அக்கதைகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. சிற்றூர் மக்களின் வழிபாட்டு முறைகளை ஆய்வு செய்து, அது மேல்தட்டு மக்களின் நிறுவன வழிபாட்டு முறையிலிருந்து எவ்வாறு வேறுபடுகிறது என்பதையெல்லாம் ஆய்வு செய்துள்ளார். சிறு தெய்வக்கோயில்கள் பெருந்தெய்வக் கோயில்களாகக் காலப்போக்கில் மாற்றப்பட்டுள்ளன என்ற கருத்து ஆய்வுலகில் உண்டு ஆனால் அதற்கான ஆதாரப்பூர்வமான எடுத்துக்காட்டுகள் நம்மிடம் இல்லை. அக்குறையைப் போக்கியவர் என்ற பெருமை பேராசிரியருக்கு உண்டு. கடலூர் மாவட்டம் சேத்தியாத்தோப்பிலுள் தீப்பாஞ்சாயி என்ற சிறு தெய்வம் எவ்வாறு தீப்பாய்ந்த நாச்சியம்மன் திருக்கோயிலானது என்பதைத் தக்க சான்றுகளுடன் வெளிப்படுத்தும் கட்டுரை இவரது ஆய்வுப் பயணத்தில் ஒரு மைல் கல்லாகும். இவருடைய ஆய்வுகள் அனைத்தும் தனித் தன்மையுடையவை. இராமநாதன் பாணி ஆய்வுகள் என்று குறிப்பிடுமளவிற்கு முன் மாதிரியானவை. இவரது ஆய்வுகள் பலவற்றை மேல்நாட்டு அறிஞர்கள் பாராட்டியுள்ளனர். தன் மாணவர்களின் கட்டுரை என்றாலும் உரிய முறையில் மேற்கோள் காட்டுவதோடு அவர்களின் பெயரையும் குறிப்பிடும் ஆய்வு நேர்மையுடைய பண்பாளர். இதுவரை வெளிவந்த இவரது ஆய்வுகளில் குறிப்பிடத் தக்கனவற்றை மேம்படுத்தி மேலும் பல புதிய கட்டுரைகளை இணைத்து தமிழர் கலை இலக்கிய மரபுகள் என்ற நூல் 672 பக்கங்களில் மிகச்சிறப்பாக மெய்யப்பன் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது. சிறந்த நாட்டுப்புறவியல் நூலூக்கான தமிழக அரசின் பரிசு பெற்றுள்ள இந்நூல் தமிழர்களின் அசலான பண்பாட்டு மரபுகளை அறிந்துகொள்ள விரும்புகின்றவர்களுக்கு ஆகச்சிறந்த ஆவணமாகத் திகழும். சிதம்பரம் வட்டம் வீராணம் ஏரிக்கருகில் உள்ள மஞ்சக்கொல்லை என்ற சிற்றூரில் ஆறுமுகம் சீதாலட்சுமி இணையருக்கு மகனாகப்பிறந்த இவர் பள்ளிப் படிப்பை சொந்த ஊரிலும் கல்லூரிப்படிப்பை அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்திலும், முனைவர் பட்டத்தை உலகத்தமிழாராய்ச்சி நிறூவனத்திலும் பெற்றவர்.தற்போது தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக நாட்டுப்புறவியல் துறையில் பேராசிரியராகவும், தமிழ்ப்பல்கலைக்கழக அஞ்சல்வழிக் கல்வி நிறுவன இயக்குநராகவும் பணியாற்றி வருகிறார்.

ஆசிரியரைப் பேணிக்காக்கும் மாணவர்கள்ஆவணப்படமான உண்மை நிகழ்வு

ஏறிவந்த ஏணியை எட்டி உதைக்கின்ற மனிதர்கள் நிறைந்த இந்த உலகத்தில்தான் அதனை நன்றியோடு நினத்துப் போற்றுகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள். நம் நாட்டின் எதிர்காலத்தை உறுவாக்குகின்ற வகுப்பரையில் சின்னஞ்சிறு சுட்டிகளாய்ப் பயின்ற அந்த பட்டாம்பூச்சி நாட்கள் ஒவ்வொரு மனித மனத்திலும் என்றும் நீங்காத நினைவுகளாய் பதிந்திருக்கும். மலறும் நினைவுகளாய் நாம் அவ்வப்போது நம்மோடு பயின்ற தோழர்களையும் நமக்குப் பாடம் கற்பித்த ஆசிரியர்களையும் நினைத்துப் பார்த்துக்கொள்வதுண்டு. வயது ஆக ஆக நம் பள்ளிப் பருவத்திற்கு நாம் திரும்பிவிட மாட்டோமா என்கிற ஏக்கம் அதிகரிப்பது தவிர்க்க இயலாதது. நம்மோடு படித்த நம் தோழர்களை மீண்டும் அதே பள்ளியில் சந்தித்தால் மனதுக்கு எவ்வளவு இதமாக இருக்கும். பள்ளிக்கூடம் படம் வெளிவந்த பிறகு இத்தகைய சந்திப்புகள் அதிகரித்து வருவதைக் காணமுடிகிறது. அப்படிச் சந்திப்பவர்கள் அந்த பள்ளிக்கோ பள்ளியில் பயிலும் மாணவர்களுக்கோ அங்கு பணியாற்றிய ஆசிரியர்களுக்கோ ஆக்கப்பூர்வமாக ஏதேனும் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் ஒன்று சேர்ந்து தங்களால் இயன்ற நற்பணியைச் செய்வதுண்டு. நெய்வேலி குளூனி பள்ளியில் பயின்ற இரண்டாவது அணி மாணவர்கள் குளூனி சங்கமம் என்ற நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்து ஒன்று சேர்ந்தனர். எழுபதுகளில் இரண்டாம் வகுப்பு படித்த மாணவர்கள் இப்போது மருத்துவர்களாகவும் பொறியாளர்களாகவும் ஆசிரியர்களாகவும் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களாகவும் பல்வேறு துறைகளில் பணியாற்றி வருகின்றனர். அவர்கள் எல்லோரும் குடும்பத்தோடு அந்த விழாவில் பங்கேற்க உற்சாகம் கரை புரண்டு ஓடியது என்றாலும் அவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்த பாட்டும் இசையும் கற்றுத்தந்த ஸ்டெல்லா மிஸ் விழாவுக்கு வராதது ஒரு குறையாக இருந்தது. பள்ளியில் விசாரித்தபோது அவர்கள் பெங்களூரிலிருப்பது தெரிய வந்தது. பெங்களூரிலிந்து விழாவுக்கு வந்திருந்த ஆனந்திடம் ஸ்டெல்லா மிஸ் முகவரியைக் கொடுத்து அவர்களை எப்படியாவது தேடிக் கண்டு பிடிக்கச் சொன்னார்கள். அவர் அங்கு சென்ற போது அந்த ஆசிரியை எழுபது வயதைக் கடந்து கவனித்துக்கொள்ள யாருமற்று ஒரு சின்னஞ்சிறு அறையில் தானே சமைத்துக்கொண்டு பேச்சுத்துணைக்குக் கூட மனிதர்களில்லாமல் இரண்டு கிளிகளோடு பேசிக்கொண்டு இன்னலுறுவதைக் காண நேர்ந்தது. உடனே ஸ்டெல்லா மிஸ்ஸின் நிலையை நண்பர்களுக்குக் கூறி நெய்வேலியில் அவருக்கு ஒரு வீடு பார்த்து அங்கு தங்கவைத்து நெய்வேலி நண்பர்கள் அவரை கவனித்துக்கொள்வது என்று ஏற்பாடு செய்து இன்று ஸ்டெல்லா மிஸ்க்கு உதவியாக ஒரு மாணவப் பட்டாளமே அணிதிரண்டு உதவி வருகின்றனர்.

இயக்குநர் செல்வன்

ஆசிரியை ஸ்டெல்லா

இந்த உணர்ச்சி பூர்வமான உண்மைச்சம்பவத்தை மிக அழகான ஆவணப் படமாக்கியிருக்கிறார் நெய்வேலி செல்வன். தங்கள் ஆசிரியரின் பண்பு நலன்களை மாணவர்கள் கூறும் போது நமக்கு மெய்சிலிர்க்கிறது. இப்படிப்பட்ட ஆசிரியரிடம் படிக்க நமக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லையே என்ற ஏக்கம் மனதுக்குள் எழுவதைத் தவிர்க்க இயலவில்லை. முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தம்மிடம் பயின்ற மாணவர்களின் நிழற்படத்தைப் பார்த்து அவர்களின் பெயர்களை மிகச்சரியாக தலைப்பெழுத்தோடு கிடு கிடுவென ஸ்டெல்லா மிஸ் கூறுவதைக் கேட்கும்போது அந்த மாணவர்களிடம் அவர் கொண்டிருந்த அனபையும் ஈடுபாட்டையும் அறிந்துகொள்ள முடிகிறது. தன்னிடம் படித்த மாணவர் மருத்துவராகி தனக்கே மருத்துவம் செய்கின்ற வாய்ப்பு எத்தனை ஆசிரியர்களுக்குக் கிட்டும், அப்படிக் கிட்டினால் அது அந்த ஆசிரியருக்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சியைத் தரும். அந்த மகிழ்ச்சியைத் தன்னுடைய மாணவர் மருத்துவர் செந்திலின் வாயிலாக ஸ்டெல்லா மிஸ் பெறுவதை நாம் படத்தில் காணலாம். இந்த நிகழ்ச்சிகளையெல்லாம் கதை கூறுவது போல சலிப்பை ஏற்படுத்தா வண்ணம் தன் இனிமையான குரலால் விளக்குகிறார் கமலா சுதன். செந்தில், அமலா,சத்தியதேவன், அனிதாதேவராசன், பாரதி, பாபு, செல்வன் ஆகிய மாணவர்கள் இன்று நெய்வேலியில் அந்த ஆசிரியையை கவனித்துக்கொள்கின்றனர். ஏறத்தாழ ஓராண்டுகாலம் இப்பணியோடு படத்திற்கான ஒளிப்பதிவுப் பணியையும் செய்துள்ளனர் செல்வன்,பிரசன்னா, அரவிந்த், பாரதிக்குமார் ஆகியோர். படம் முடியும்போது ஒலிக்கும் பாரதிக்குமாரின் கவிதை காட்சிகளுக்கேற்ப அமைந்து அழகூட்டுகிறது. தங்களுக்குக் கற்பித்த ஆசிரியைக்கு காலத்தால் அழியாத ஒரு கலைப்படைப்பை உருவாக்கி பெருமைப்படுத்திய இந்த மாணவர்கள் அவரை வாழ்வின் கடைசி காலத்தில் பேணிக்காப்பாற்றி வருவதன்மூலம் இப்படைப்பை மேலும் அழகுபடுத்துகிறார்கள். ஆசிரியர்களை கிள்ளுக்கீரையாக எண்ணி எள்ளி நகையாடும் இன்றைய மாணவ சமுதாயத்தினருக்கு இந்தப் படத்தை அவசியம் திரையிட்டுக் காண்பிக்க வேண்டும். என்ன உங்களுக்கும் ஸ்டெல்லா மிஸ்ஸைப் பார்க்க வேண்டும் போல் இருக்கிறதா? இயக்குநர் செல்வனை 9442470721 என்ற எண்ணில் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

காண்க: தமிழ் ஓசை களஞ்சியம்.

நாம் ஏன் வாக்களிக்க வேண்டும்?

உலகின் மிகப் பெரிய மக்கள் நாயக நாடு இந்தியா என்பதில் நாட்டு மக்களுக்கு என்ன பெருமைகிடைத்திருக்கிறது? இந்த நாடு நமக்கு என்ன செய்திருக்கிறது? இவையெல்லாம் பாமர மக்கள் மனதில் எழக்கூடிய வினாக்கள். நாடு நமக்கென்ன செய்தது என்று கேட்காதே நாட்டுக்கு நாம் என்ன செய்தோம் என்று சிந்தித்துப் பார் என்று அவர்களிடம் எதிர்வினா எழுப்பி இனி தப்பிக்க முடியாது. நாடு விடுதலை பெற்று அரை நூற்றாண்டுகாலத்திற்கு மேலாகியும் நாட்டு மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளைக்கூட நம் ஆட்சியாளர்களால் நிறைவேற்ற முடியவில்லை. அனைவருக்கும் கல்வி என்பது கூட கனவுத் திட்டமாகவே இருந்து வருகிறது.உண்மையிலேயே அனைவருக்கும் கல்வியளிக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணம் நம் அரசியல்வாதிகளுக்கு உள்ளதா என்பது சந்தேகம்தான், எல்லோரும் கல்வியறிவு பெற்று விழிப்படைந்து விட்டால் அவர்களை இப்படியெல்லாம் ஏமாற்ற முடியாதல்லவா?
ஒவ்வொரு தேர்தலின் போதும் அரசியல் கட்சிகள் தேர்தல் அறிக்கைகளின் மூலம் மக்களிடம் வாக்குறுதிகளை வழங்குகின்றன. அந்த வாக்குறுதிகள் நிறைவேற்றப் பட்டனவா என்பதை மக்கள் எப்போதாவது ஆராய்ந்து பார்த்திருக்கிறார்களா? நான்காவது தூண்களான பத்திரிகைகளாவது இந்தப் பணிகளைச் செய்திருக்கின்றனவா? இப்படிப்பட்ட சூழலில் நடைபெற இருக்கின்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் நாம் ஏன் வாக்களிக்க வேண்டும்? இத்தனை முறை வாக்களித்து என்ன பலனைக் கண்டோம்? என்ற எண்ணங்கள் நம் மனதில் எழுவது இயல்புதான். அதனால் நாம் வாக்களிக்காமல் இருந்து விட்டால் எல்லாம் சரியாகி விடுமா? நாம் விரும்புகிற மாற்றம் தானாகக் கிடைத்து விடுமா? மாற்றத்தை விரும்பகிறவர்கள் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும் அதற்கான வாய்ப்பாக நாம் ஏன் இந்தத் தேர்தலையே பயன்படுத்தக் கூடாது?
குறிப்பிட்ட ஒரு கட்சிக்கு வாக்களிப்பதற்கு அக்கட்சியின் தொண்டனுக்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம். எந்த கட்சியையும் சாராத பொது மக்கள் கட்சி அடிப்படையிலல்லாமல் பொது நல நோக்கோடு சிந்தித்து போட்டியிடுகின்ற வேட்பாளர்களில் கட்சிக்கு அப்பாற்பட்டு மக்கள் நலனுக்காக பாடுபடக் கூடியவரை அடையாளம் கண்டு அவருக்கு வாக்களிக்கலாம். கடந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலில் வென்றவர்களில் நூற்று இருபது உறுப்பினர்கள் மீது குற்ற வழக்குகள் உள்தாக புள்ளி விவரங்கள் கூறுகின்றன. இத்தகைய உறுப்பினர்கள் எல்லா கட்சிகளிலும் இருக்கிறார்கள் என்பதுதான் வேதனை. இவர்களுக்கு வாக்களித்த வாக்காளர்கள் குற்றவாளிகள் என்றால் இவர்களுக்கு எதிராகத் தங்கள் வாக்குகளைப் பதிவு செய்யாமலே இருந்து விட்ட படித்த/ மேல்தட்டு மக்களும் குற்றவாளிகளே. ஏனென்றால் இத்தகைய மக்கள்தான் வாக்களிக்க வாக்குச் சாவடிகளுக்குச் செல்வதில்லை என்று புள்ளி விவரங்கள் கூறுகின்றன.
போட்டியிடுகின்ற வேட்பாளர்களில் ஒருவருக்கும் வாக்களிக்க உங்களுக்கு விருப்பமில்லையென்றால் அதையாவது வாக்கச்சாவடிக்குச் சென்று பதிவு செய்யுங்கள். பல தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் வேண்டுகோள்களுக்கிணங்க இந்தத் தேர்தலில் முதன் முறையாக யாருக்கும் வாக்களிக்க விருப்பமில்லை எனப் பதிவு செய்கதற்கான வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது.இப்படி குறிப்பிட்ட அளவு வாக்காளர்கள் பதிவு செய்தால் அரசியில் கட்சிகள் வேட்பாளரைத் தேர்வு செய்யும்போது கொஞ்சமாவது யோசிப்பார்கள். வாக்களிப்பதற்கு முன்பு நன்கு யோசித்து முடிவு செய்யுங்கள் நீங்கள் ஒரு முறை அளிக்கும் வாக்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு நம் நாட்டின் தலையெழுத்தைத் தீர்மனிங்கும் ஆற்றல்வாய்ந்தது என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள். வழக்கமான தேர்தல்களிலிருந்து ஒரு மாறுபட்ட சூழல் இத்தேர்தலில் தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. வேற்றுமையில் ஒற்றுமை என்பதெல்லாம் வெற்று முழக்கங்களாகி வருகின்றன. இனம், சாதி, கட்சி, வட்டார நலன் போன்ற கூறுகள் தேர்தல் பிரச்சனைகளாவது தவிர்க்க இயலாதனவாகி வருகின்றன. அவற்றையும் மீறி நாம் நாம் வாக்களிப்பது சாத்தியமில்லை என்றாலும் சிறந்த வேட்பாளரைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் உங்கள் விரலிலுள்ள 'மை'க்கு ஒரு மறியாதையை ஏற்படுத்த முடியும். மாறாக தவறான ஒரு நபருக்கு வாக்களித்து கரும்புள்ளியைக் குத்திக்கொள்ளாதீர்கள். கொளுத்தும் வெயிலில் வாக்குச்சாவடிக்குச் சென்று வரிசையில் நின்று வாக்களிப்பதற்குள் போதும் போதுமென்றாகிவிடும் என்றெண்ணி வீட்டுக்குள் இருந்து விடாதீர்கள்.காலையிலேயே வாக்குச்சாவடிக்கு சென்றுவிடுவது புத்திசாலித்தனமானது என்று நினைத்துக்கொண்டு சென்றால் நம்மைவிட புத்திசாலிகள் அங்கு நமக்கு முன்பு காத்திருப்பார்கள். ஆனாலும் வெயிலுக்கு முன்பு வரிசையில் நின்றுவிட்டால் உச்சி வெயிலிலிருந்து தப்பிக்கலாம். காண்க: தமிழ் ஓசை களஞ்சியம்.

பழய வாய்ப்பாடு

தஞ்சாவூர் நில அளவை

நிறுத்தல் அளவை

வாய்ப்பாடு முதல் பக்கம்

எழுத்தாளர் சபாநாயகம் அவர்களின் வீட்டில் 1949 ஆம் ஆண்டில் வெளியான கெட்டி எண் சுவடி என்ற பழய வாய்ப்பாடு ஒன்றினைக் காண நேர்ந்தது. அதில் தமிழர்களின் எண் முறைகள் பற்றியும், எண்ணியல் சார்ந்த பல்வேறு தகவல்களும் இடம்பெற்றிருந்தன. இன்றய இளைஞர்களுக்கு அறிமுகமில்லாத தொன்மையான நிறுத்தலளவைகள், தஞ்சாவூர் நில அளவை போன்றவை அதில் இடம்பெற்றுள்ளன. பழய அளவை முறைகளைத் தெரிந்து கொள்ள விரும்புபவர்களுக்கு உதவும் என்பதால் அந்த வாய்ப்பாட்டின் ஒருசில பக்கங்கள் உஙள் பார்வைக்கு.

இந்த வாய்ப்பாட்டை இது வரைப் பாதுகாத்து வைத்திருந்த சபாநாயகம் அய்யா அவர்களுக்கு நன்றி கூறுவோம்.

ஒரு சிறுமியின் முதுகில் ஏழு செங்கற்கள்

அன்புயிர் சன்னோ,

அன்பும் இனிமையும் நிறைந்த சுட்டிப்பெண்ணே

இன்று காலை செய்தித்தாளில் உனது மரணம் பற்றி படிதேன்.மிருகத்தனமான முறையில் சித்திரவதை செய்யப்பட்டு கொல்லப்பட்டிருக்கிறாய், இது போல் இன்னும் பலருக்கு நிகழலாம் உன்னால் என்ன செய்ய முடியும் இது வாடிக்கையாகிவிட்டது.

நீ இறப்பதற்கு முன் அந்த கடைசி விநாடிகளில் தேவதைக் கதைகளில் வருகின்ற குழந்தைகளை நேசிக்கும் அந்த தேவதையை நீ சந்தித்திருப்பாய் என்று எண்ணுகிறேன். நீ மிக பணிவாக மண்டியிட்டு கிடந்தபோது உன் முகத்தில் அரும்பிய வியர்வையையும் கண்ணீரையும் துடைத்தவள், தாங்கிக்கொள்ளும் வலிமையை கொடுத்தவள், வலியை நிறுத்தும் அந்த இரண்டு சொட்டு மந்திர நீரைக்கொடுத்தவள் அந்தக்காவல் தேவதையே. அந்த தேவதை வந்தாளா? நீ மருத்துவ மனையில் இருந்தபோது இரவு முழுவதும் உன்னுடன் தங்கினாள் இல்லையா?

இன்று காலை உன்னைப் பற்றி படித்ததிலிருந்து எங்கு நோக்கினும் உன் கண்களைக் காண்கிறேன் என் இரண்டு மகன்களைப் பார்க்கும்போது கூட. ஒரு வேளை நான் உன் கண்களில் அச்சத்தை மட்டும் காண்கிறேனோ எனத் தோன்றுகிறது. ஆனால் சுட்டெரிக்கும் வெய்யிலில் இரண்டு மணி நேரம் நீ முட்டி போட்டு குனிந்திருந்த போது உன் முதுகின் மீது சுமத்தப்பட்ட அந்த ஏழு செஙற்களை நான் அறிவேன்.

ஒவ்வொரு நாளும் , மக்களோடு பேசும்போதும் செய்தித்தாள்களைப் படிக்கும் போதும் தொலைக்காட்சி பார்க்கும் போதும் அவற்றை நான் காண்கிறேன். தங்கள் குழந்தை மகிழ்ச்சியாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்வதை விட கட்டுப்பாடாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்வதில் ஆர்வம் காட்டுகிற பெற்றோர்கள்தான் அந்த முதல் செங்கல்.

அநீதியை எதிர்த்துப் போராடத் தெரியாமல் அதனை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த உன் வகுப்புத் தோழர்கள்தான் அந்த இரண்டாவது செங்கல்.

குழந்தைக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதை விட அதிகமாக அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதை உணராத உன் ஆசிரியர்கள்தான் மூன்றாவது செங்கல்.

நெடுங்கணக்கை மனப்பாடம் செய்ய இயலவில்லை என்பதற்காக தலை நகரப் பள்ளி ஒன்றில் ஒரு சிறு குழந்தை சித்திர வதைக்கு ஆளாகி இறந்து போனதைக் கண்டுகொள்ளாத ஆனால் கட்சியின் நலனுக்காக அற்ப விசையங்களுக்கெல்லாம் வேலை நிருத்தம் செய்கிற அரசியல்வாதிகள்தான் அந்த நான்காவது செங்கல்.

ஒரு ஆசிரியர் கொடுக்கின்ற உடல் ரீதியான தண்டனையைக் குற்றமாகக் கருதாத - ஏனென்றால் அவர்களே வன் முறையில் நம்பிக்கை உடயவர்கள்- காவலர்களே ஐந்தாவது செங்கல்.

இந்தியா விடுதலை பெற்றதிலிருந்து ஏழைகளை நாட்டின் முக்கிய பிரச்சனையாகப் பார்க்கும் (ஏழைக் குழந்தைகளின் பள்ளியை அல்ல) மேட்டுக் குடியினரே ஆறாவது செங்கல்.

அந்த கடைசி செங்கல் எதுவென்று உன்னிடம் சொல்வதற்கு எனக்கு வெறுப்பாக இருக்கிறது சன்னோ. எல்லாவற்றையும் தாங்கிக்கொள்ளும் ஆற்றலைக் கொடுத்து, அதிலிருந்து வெளி நடப்பு செய்யும் துணிவைத் தராத உன் காவல் தேவதைதான் அந்த ஏழாவது செங்கல்.

இப்படி ஒரு கேடு உனக்கு நேரும் என நீ அஞ்சியிருக்க வேண்டும். உன் பணிவே உன் உயிருக்கு உலை வைக்கும் என்று கற்பனை கூட செய்திருக்க மாட்டாய். என்னருமை சன்னோ உன் இறப்பால் நான் வருந்துகிறேன். பெரியவர்களின் முட்டாள் தனத்தால் நீ சாக நேர்ந்ததை எண்ணி துக்கப்படுகிறேன்.

உன் மரணத்தை ஒன்றுமில்லை என்று ஆகிவிடாது. நம் இந்தியக் கல்வி முறையில் ஏதோ ஓர் அடிப்படைத் தவறு இருக்கிறது. அது உறுவாவதற்குத் துணை புரிந்த அந்த ஏழு செங்கற்களில் ஏதோ அடிப்படையில் ஒரு கேடு இருக்கிறது என்பதை உன் மரணம் எஙளுக்கு உணர்த்தும். ஒரு வேளை உன் நினைவாக மக்கள் அவ்வேழு செங்கற்களைத் தூள் தூளாக நொறுக்கத் தொடங்கலாம். ஏனெனில் அந்த ஏழு கற்கள் சென்ற வெள்ளிக்கிழமை உன் முதுகில் இரூந்தது மட்டுமல்ல கற்றுக் கொள்வதற்கு ஆர்வம் கொண்ட, அழுவதற்கு அச்சப்படும் உன்னைப் போன்ற ஆயிரமாயிரம் குழந்தைகளின் முதுகின் மீது அதே கற்கள் மீண்டும் மீண்டும் ஏறுகின்றன. ஒரு வேளை நீ பட்ட துன்பத்தின் காரணமாக ஏதாவது புதிதாக உருவாகலாம்.அக்கரையுள்ள பெற்றோர்கள், அக்கரையுள்ள ஆசிரியர்கள், அகரையுள்ள அரசியல்வாதிகள், அக்கரையுள்ள காவலர்கள், ஏழைகளுக்காக கரிசனம் கொள்ளும் செல்வந்தர்கள் ஆகியோர்களால் ஒரு புதிய பள்ளி முறை உருவாகலாம். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக குழந்தைகள் தங்களால் சமாளிக்க முடியவில்லை என்பதற்காகத் தங்களையே குறைபட்டுக்கொள்ள மாட்டார்கள். மாறாகத் தஙளால் என்ன செய்ய முடிகிறதோ அதிலே பெருமை காண்பார்கள். தங்களுக்காக தங்களின் வகுப்புத் தோழர்களுக்காக அன்புடன் தங்கள் கைகளை உயரே தூக்கிப் பிடிப்பார்கள். என் அன்பு சன்னோ உனை நான் தவறவிட்டுவிட்டேன்.

(கட்டுரையாளர் செபஸ்டியன் டேராடூனில் உள்ள லத்திகா ராய் நிறுவனத்தின் குழந்தை மருத்துவர்)

நன்றி: இந்து நளிதழ் (26.04.09),மொழி பெயர்ப்பில் உதவிய அ.முதுகுன்றன், எழுதத்தூண்டிய அ.மங்கை.

கற்றல் அது குழந்தைகளுக்கு இன்னும் தாங்கொணாத சுமையாகவே உள்ளது என்பதையே சன்னோ என்னும் சிருமியின் மரணம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. மாற்று கல்வி குறித்து சிந்திப்போம்.