இரத்தினபுகழேந்தி Dr.Rathinapugazhendi

தை ஏழாவது இதழ்

2012-01-18T07:44:00.000-08:00

தை ஏழாவது இதழில் என் கவிதை

கனவுகள் கிளைத்த மரங்கள்
--------------------------------------------------

ஆல்
அரசு
வேம்பு
புன்னை
வாகை
எல்லா மரங்களையும்
வழிபாட்டின் பெயரால்
வளர்த்து சூழல் காத்த
வம்சா வழியினர்தான்...

வளர்க்கத் தொடங்கினோம்
தென்னை
மா
பலா
முந்திரி
தேக்கு
சந்தனம்
என
கனவுகள் கிளைத்து வளர்ந்தன
பணம் காய்க்கும் மரங்கள்
எல்லாம்
"தானே" சாய்ந்து
நொறுங்கிப் போயின
கற்பனைக் கோட்டைகள்.

பூமலை மணிவண்ணன் "விதைநெல்" நாடக நூல் வெளியீட்டு விழா

2012-01-03T23:37:00.000-08:00

பூமலை மணிவண்ணன் "விதைநெல் "நாடக நூல் வெளியீட்டு விழா

நூல் : விதைநெல் (நாடகங்கள்)

ஆசிரியர் : பூமலை மணிவண்ணன்

நாள் : 08.01.2012 - ஞாயிறு - மாலை -4 - 6 மணி

இடம்: தொல்காப்பியர் அரங்கம், பெண்ணாடம்

தலைமை : சா.காள்மேகம்

வெளியிடுபவர் : திரு. என். ரங்கசாமி, மாண்புமிகு முதலமைச்சர், புதுவை

முன்னிலை : திரு. இராஜவேலு, மாண்புமிகு சுற்றுலா துறை அமைச்சர், புதுவை

வரவேற்பு : க.இராமலிங்கம்

பெறுபவர் : சாரதம் பூமாலை

ஏற்புரை : பூமலை மணிவண்ணன்

தொகுப்பு : ப.கலைவாணன்

நன்றியுரை: செந்தமிழ்செல்வன்

நிகழ்ச்சிக்கு வருபவர்கள் மாலை துண்டு அணிவிப்பதைத் தவிர்த்து வெளியிடும் நூலை விலைக்கு வாங்கினால் அந்தத் தொகையில் இன்னொரு நூலை வெளியிடுவேன் என்ற வேண்டுகோளை நூலாசிரியர் அழைப்பிதழில் குறிப்பிட்டுள்ளது வரவேற்கத்தக்கது.

கவிஞர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியனின்அருகன் கவிதை நூல் வெளியீட்டு விழா

2012-01-03T23:35:00.000-08:00

கவிஞர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியனின்அருகன் கவிதை நூல் வெளியீட்டு விழா

நூல் : அருகன் (கவிதைகள்)

ஆசிரியர் : கவிஞர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

நாள் : 04.01.2012 - புதன் - மாலை - 6 மணி

இடம்: குமார ராஜா முத்தையா அரங்கம்
செட்டிநாடு வித்யாஸ்ரமம் பள்ளி
எம்.ஆர்.சி.நகர், ராஜா அண்ணாமலைபுரம்
சென்னை - 28.

தலைமை : இந்திராபார்த்தசாரதி

வரவேற்பு : மனுஷ்யபுத்திரன்

பெறுபவர் : பால் சக்காரியா

கருத்துரை : கல்யாண்ஜி
ச.தமிழ்ச்செல்வன்
மினி கிருஷ்ணன்
பாரதி புத்திரன்

ஏற்புரை : தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

தொகுப்பு : பர்வீன் சுல்தானா

காவல்கோட்டம் நாவலுக்கு சாஹித்ய அகாடமி பரிசு

2011-12-21T18:09:00.000-08:00

சு. வெங்கடேசன் ஒரு தமிழ் புதின எழுத்தாளர். மார்க்சியக் கம்யூனிஸ்டு கட்சியின் முழுநேர ஊழியராகவும் களப்பணியாராகவும் உள்ளார். வெங்கடேசன் மதுரையில் வசிக்கிறார். திருப்பரங்குன்றம் சட்டசபைத் தொகுதிக்கு 2006ல் தேர்தலில் நின்று தோல்வி அடைந்தார். தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளராக உள்ளார்.

இலக்கிய வாசகராக இருந்த வெங்கடேசன் எழுதிய ஒரே நாவல் "காவல்கோட்டம்". பெருந்திரளான எண்ணிக்கையும் ஆயுதபலமும் கொண்ட மேய்ச்சல் நில மக்களான தெலுங்கு நாயக்கர்களும். இன்னொன்று சிறிய எண்ணிக்கையில் திருட்டை தொழிலாகக் கொண்ட கள்ளர்களும் எப்படி ஒருவருடன் ஒருவர் மோதி சமரசம்செய்து கொண்டு வரலாற்றை உருவாக்குகிறார்கள் என்பதை காவல்கோட்டம் காட்டுகிறது. இதற்கு 2011 ஆம் ஆண்டுக்கான சாகித்திய அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது. வசந்தபாலன் இயக்கத்தில் வெளிவர இருக்கும் அரவான் திரைப்படம் இப்புதினத்தை அடிப்படைக் கதையாகக் கொண்டது.

காவல் கோட்டம் பற்றி மேலாண்மை பொன்னுசாமியின் விமர்சனம் கீற்று இணையதளத்தில் வெளிவந்தது

பரந்த களத்தில் பாத்திரங்கள் பலவற்றை உலவ விட்டு ஒரு வாழ்க்கையை எழுத்திலக்கியமாக முன்வைத்தால், அதை நாவல் என்கிறோம். பரந்த காலங்களின் அடுக்கு வரிசைகளில் எண்ணிறந்த மனிதர்களை பலதலைமுறைகளில் இயங்கவிட்டு, அவர்களது வாழ்வுலகத்தையும் மன உலகத்தையும் பண்பாட்டு ஒளியுடன் வரலாற்றையே எழுத்திலக்கியமாக முன்வைத்தால்.. அதை என்னவென்பது? மகாநாவல் என்று சொல்லலாமா? சொல்லலாம். தனித்துவ உயரம்மிக்க, மகத்தான நாவ்வல் என்றும் சொல்லலாம். அத்தனை தனிச்சிறப்பு மிகுந்த அற்புதமான நாவலை படைத்திருப்பது, த.மு.எ.ச.க.வின் மாநில துணைப்பொதுச்செயலாளர் சு.வெங்கடேசன். ‘காவல்கோட்டம்’ என்ற அந்த நாவல் வெளியான சில நாட்களிலேயே புகழ்மிக்க இரு விருதுகளைப் பெற்று, பல படைப்பாளிகளின் பிரமிப்பான பாராட்டுகளைப் பெற்றுவிட்டது.

“பொதுவாக பொதுவுடமை இயக்கம் சார்ந்து இயங்குகிற படைப்பாளிகளுக்கு கொள்கை வைராக்கியம் இருக்கும். இலக்கியத்தை பிரச்சாரம் செய்கிற சாதனமாக மட்டுமே கருதுகிற இயல்பு இருக்கும். கலை குறித்த மதிப்போ.. இலக்கிய மாண்பு குறித்த அழகுணர்வோ இருக்காது” என்கிற இலக்கிய அறிவுஜீவிகளின் இறுகிப்போன அவதூறான மதிப்பீடுகளையெல்லாம் தகர்த்தெறிந்திருக்கிற மிகச்சிறந்த கலைப்படைப்பாக நாவல் வந்திருக்கிறது. அழகியல் பரிபூர்ணமாக கைகூடி வந்திருக்கிற மகத்தான வரலாற்று நாவல். கலைவளத்திலும், இலக்கிய அழகிலும் முதல் தரமான, அபூர்வமான காவிய நாவல்.

பார்த்த முதல் பார்வையில் புத்தகத்தின் பருமன் மிரட்டுகிறது. உள்ளங்கையை அகல விரித்துப் பிடித்தாலும் அடங்க மறுக்கிற புத்தகமது. இதை வாசித்து விட முடியுமா, நடக்கிற வேலையா என்ற மலைப்பையும் தயக்கத்தையும் தவிர்க்க முடியவில்லை. அதே புத்தகப் பருமன் பிரம்மாண்டமே வாசிக்கும் ஆவலைத் தூண்டவும் செய்கிறது. வசீகரமான பிரம்மாண்டம். ஆரம்பத் தயக்கத்தை உடைத்துவிட்டு, ஆவல் முனைப்போடு நாவலுக்குள் பயணப்பட்டால், முதல் அத்தியாயம் மட்டும் தீப்பிடித்த மாதிரி நம்மை வாரிச்சுருட்டுகிறது.

மாலிக்கபூர் படையெடுப்பின் வெற்றி ஆரவாரிப்பு, சூறையாடப்படுகிற கிராமம், நிர்வாணப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் வதைபடும் பெண்கள், குதிரைகளில் பெண்களை தூக்கிச் செல்கிற படையினர், கிராமக்காவல் பொறுப்பேற்ற கருப்பனின் வேல்கம்புப் பாய்ச்சல், தாக்குண்டு வீழ்கிற கருப்பனை உசுப்புகிற கர்ப்பிணி மனைவி சடச்சியின் வார்த்தைச் சவுக்கடிகள். “காப்பாத்து.. இல்லேன்னா சாகு”.

ரத்தச் சகதியில் கிடக்கிற அவனின் ஆவேசத்தில் நாலுபேரை போட்டுத்தள்ளி விட்டு, மரணத்தில் சாகிற காவல்கார கருப்பன், அவனை ரத்த அணுக்களில் குலதெய்வமாக வைத்து வணங்கி உச்சரித்து சுவாசிக்கிற சடச்சி வயிற்றுப் பிற்காலத் தலைமுறைகள், களவும், காவலும் செயல் - இந்தக் காவல் காக்கும் அதிகாரத்தை இந்தக் கள்ளர்களுக்கு யார் தந்த்து என்ற கேள்விக்கான பதிலாக.. மதுரை மாநகரை மையமாகக் கொண்டு - போரும், வெற்றியும், ஆட்சியும் பெற்ற திருமலை நாயக்கர் உள்ளிட்ட நாயக்கர் வம்ச மன்னர்கள் வரலாற்றுக்குள் பயணப்படுகிற நாவல்.

கிருஷ்ணதேவராயர், விஸ்வநாதநாயக்கர், விஜயரெங்க நாயக்கர், ‘ஸதி’யாக சிதையேற மறுத்து ராணியான மங்கம்மா, திருமலைநாயக்கர் உட்பட அனைத்து நாயக்கர் வம்ச மன்னர்கள்.. அவர்தம் போர்கள், படையெடுப்புகள், சாகசங்கள், வெற்றிகள், பாளையம் அமைத்தல், நிர்வாகம் செய்தல், அணைகட்டுதல், கோட்டை கட்டுதல், கோவில் எழுப்புதல், அந்தப்புர விவகாரங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து வரலாறுகளும் 280 பக்கத்துக்குள் சொல்லப்படுகிறது. அவசரகதியில் சொல்லப்படுவதாலேயே கலைத்தரமும் புனைவுத்தன்மையும் மிகவும் குறைகிறது. வாசிக்க முடியாத அயற்சியும், அலுப்பும் வருகிறது. நகரமறுக்கிற நாவல்.

ஆயினும்.. விஸ்வநாத நாய்க்கர், ‘தீப்பாய’ மறுத்த மங்கம்மா, கங்காதேவி கதை.. மதுராவிஜயம் போன பகுதிகள் கலைவசீகரமற்ற மொழிநடையில் இலக்கியப் பேரழகுடன் வெளிப்பட்டிருக்கின்றன. வாசித்த மனசில் வேரடித்து விடுகிற ஆற்றல்மிக்க மொழிநடை. 1048 பக்கம் மொத்தம். 280 பக்கங்களைத் தாண்டி விட்டால், அப்புறம் உள்ளதெல்லாம் ஐப்பசி மாசத்து வைகைப் பெருவெள்ளப் பாய்ச்சல்தான். ஆரம்ப அத்தியாயத்தின் தீப்பிடித்த அதே பரபரப்பு.. முழு மொத்த நாவலும் பெருவெள்ளமாக நம்மை வாரிச்சுருட்டி அள்ளிச் செல்கிறது.

கவித்துவமான வசீகரமொழிநடை. ஒன்றைத்தொட்டு ஒன்றாக தொடர்கிற நிகழ்வுச் சங்கிலிகளின் கதைப் பின்னல். வார்த்தைகளின் சித்திரமாக காட்சிப்படுகிற வாழ்க்கையின் உயிர்த்துடிப்பு. அசுரத்தனமான வேகத்தில் நம்மை பற்றியிழுத்துக் கொண்டு போகிற மொழிநடை. கீழே வைக்க முடியவில்லை. நம்மை உழுது பிளந்து கொண்டு, முன்னேறுகிற நாவல்மொழி குடிமக்களைப் பற்றியது. அமணமலையடிவாரத்தில் தாதனூர் கிராமத்தை குறீயீடாக முன்வைக்க முடிகிறது. முழுக்க அந்த மக்கள்.
அந்திப்பொழுதில் தான் அவர்களுக்கு விடியல் திறக்கும். சூரியன் உதிக்கும் பொழுதில் தான் துயில்முடிந்து வாழ்க்கை ஆரம்பிக்கும். இருளே தொழிற்களமாக இருப்பதால், பெரும்பகுதி நாவல் இருட்டில் பயணப்பட்டு, அந்த மக்களின் துயரார்ந்த வீரவாழ்க்கையை வெளிச்சப்படுத்துகிறது. நாவல் வாசித்து முடித்த பின்பும் இருள்குறித்த கவித்துவச் செறிவான வர்ணிப்புத் தெறிப்புகள், இரவுப்பூச்சிகளாய் கரிய இருளைப் பேசும் ஒளிச் சொற்களாக மனசுக்குள் ரீங்கரிக்கின்றன.

ஊர்ப் பெரியாம்பளை ஆலமரத்தடியில் உட்கார்ந்து கொண்டு, விசாரிப்புகளாலும், கண்காணிப்புகளாலும் நிர்வகிக்கிறார். கொத்து கொத்தாக களவுக்குப் போகிற குழுக்கள்; கைக்கம்போடு காவலுக்குப் போகிறவர்கள்; களவுக்காக உடம்பையும், உயிரையும் துச்சமென மதித்து, வயிற்றுக்காக உயிரைப் பயணம் வைத்து ஓடிப் போகிற அதே மூர்க்கம்.. களவு நடக்காமல் காவல்காக்கிற போதும் உயிரை, உடம்பை, ரணத்தை எதையும் பொருட்படுத்தாமல் விரட்டிப் பாய்கிற அதே உக்கிரம்; இந்த இரண்டின் சமநிலைப் பண்பே இந்த மக்களின் பொதுச்சுபாவமாக சுடர் வீசுவதை உணர முடிகிறது. இந்த மக்களின் வாழ்க்கைப் பண்புகளின் மீது பரிவுணர்வும் மரியாதையுணர்வும் சுரப்பதை தவிர்க்கவே முடியவில்லை.

கூட்டாக சென்று இருட்டுக்குள் குறிவைத்து நடத்துகிற களவுகள் - களவுத்தொழிலின் அத்தனை நுட்பங்களும், தந்திரங்களும், உத்திகளும், சூட்சுமங்களும் இந்த நாவல் நெடுகிலும் மிகுந்த நம்பகத்தன்மையுடன் உணர்த்தப்பட்டிருக்கின்றன. மாடு களவும், கதிர் கசக்குதல், கன்னம் வைத்து களவாடுதல், ஆடுகளைக் களவாடுதல் என்று அத்தனை வகையான களவுகளும் நாவலுக்குள் வருகின்றன. சும்மா வரவில்லை, களவிலேயே ஊறித்திளைத்த அனுபவசாலிகள் விவரிப்பதைப் போல் அத்தனை நுணுக்கமான சித்தரிப்புகள். அந்த முரட்டு மனிதர்களின் மூர்க்கமும் உக்கிரமுமான அத்தனை சாகசங்களும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருகின்றன.

தாதனூரில் யாராவது ஒருத்தருக்கு சரடுபோடுகிற கல்யாணம் என்றால், அந்த விழாவுக்குத் தேவையான அத்தனை பொருட்களும், அரிசி மூடைகளும், ஆடுகளும் கூட்டுக்களவுகள் மூலமாகவே சேகரிக்கப்படுகின்றன. ‘களவு ஒரு குற்றம்’ என்ற உணர்வு ஒருதுளிக்கூட இல்லாத மனப்புரிதலே அவர்களது சமூக சுபாவமாக, பொதுப்பண்பாக இருக்கிறது. யாரிடமும் எந்த சேமிப்புமில்லை. தனியுடைமையாக யாரிடமும் எந்தக் களவுப் பொருளுமில்லை. வனத்தின் இருட்புதருக்குள் ஊடுருவி, உயிரை பணயம் வைத்து, வேட்டையாடுகிற மிருகங்கள், கனிகள், தேன் அடைகளை சகலருக்கும் பகர்ந்துண்கிற ஆதிகாலப் பொதுவுடைமைச் சமூகத்தின் வேட்டைக்குண நீட்சியாக இந்தக் களவுகளும் கருதப்படுகின்றன. இயல்பான உணவுத்தேடலாக, நியாயமிக்கதாக நினைக்கப்படுகிறது.

தில்லைவனம்பிள்ளை வீட்டில் பழிவாங்குவதற்காக களவாடப்படுகிற ஏகப்பட்ட தங்கநகைகள் கூட யாரிடமும் ‘சொத்தாக’ ஒதுங்கவில்லை. ஒரு பஞ்சத்துக்கான சமூக உணவாக மட்டுமே அது உருமாறுகிறது. மதுரையை தெருக்காவல் காக்கிற உரிமையை பிரிட்டிஷ் அரசு தடைசெய்து விட்டபோதிலும் கூட, நகரைக் காவல் காக்கிற அந்த நேர்மையும், கண்ணியமும் அந்த மக்களின் உயர்பண்புக்கான சாட்சியங்கள். எத்தனை வகையான களவுகள் வாசிக்க வாசிக்க பிரமிப்பூட்டுகின்றன. கன்னம் வைத்து களவுக்குப் போன இடத்தில் தூக்கில் தொங்குகிற பிரேதம் கண்டு மனப்புலம்பலோடு திரும்பி வருகிற ஈரக்குணம்; கன்னம் வைத்து, உயிரைப் பணயம் வைத்து, பங்களாவுக்குள் இருட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டபிறகு இரு இளம் உயிர்களின் உடல் கலப்பைப் பார்த்து, அதை இடைஞ்சல் செய்யாமல் அலுங்காமல் திரும்பி விடுகிற மானுடப்பண்பு; களவு சார்ந்த அத்தனை நுட்பங்கள், நெளிவு சுளிவுகள், பழக்கவழக்கங்கள்; ‘கருப்பா’ என்ற குலதெய்வப் பெயரையே அனைவரின் பெயராகவும் அமைத்தல்’ தடயம் விடாமல் தப்பித்து வருதல், துப்பு சரியில்லாமல் தடுமாற்றம் ஏற்பட்டு விட்டால் உயிர்த்தப்பி மீண்டு வருகிற போராட்டம்.. அதில் அடிபட்டு சாய்கிறவனையும் தூக்கித் தோளில் போட்டு வருகிற சாகசம்; பாம்பு கவ்வி விட்டால் கால்கட்டை விரலையே வெட்டியெறிந்து விட்டு தப்பிக்கிற துணிச்சல்.. இப்படி வாசிக்க வாசிக்க ஆச்சர்யப்பரப்பில் நம்மை வீசியேறிகிற களவு வகைகள்; களவுப்பண்புகள்.

களவுகள் மாத்திரமல்ல.. காவலிலும் எத்தனையெத்தனை வகைகள். தெருக்காவல், நகரக்காவல், காட்டுக்காவல், கிராமக்காவல் என்று எத்தனை வகையான காவல்கள். காவல்பணம் தரமறுக்கிற செல்வந்தர் வீட்டில் களவு செய்கிற துணிகரச் சம்பவங்கள்.

களவும் காவலும் மட்டும்தானா? கல்யாணம், பஞ்சாயத்துகள், விவாகரத்துகள், சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள், காதுவளர்ப்பு வகைகள் என்று அகவாழ்க்கை, புறவாழ்க்கையின் அத்தனை பண்பாட்டுக் கூறுகளையும் மனசுக்குள் நிகழ்த்திக் காட்டுகிற வார்த்தைச் சித்திரங்கள். அந்தக்காலத்து மனிதர்களின் வெள்ளைக் குணத்தின் வீரத்துடிப்பு, அதன் முழு உன்னத்தன்மையுடன் நம்முன் விரிந்து படர்கின்றது.

தாசிக்குலத்தில் பிறந்து தமது சமூகச் செயல்பாட்டு மனப்பண்பால் குலதெய்வங்களாக மக்களால் பாட்டுகளாலும், கதைகளாலும் காலம் நெடுகிலும் கொண்டாடப்படுகிற குஞ்சிதம்மாள், ராஜம்மாளை நம்மால் மறக்கவே முடியாது. மாயாண்டிப் பெரியம்மாள், கழுவன்பெரியாம்பளையிலிருந்து தாதனூர் கிராமத்து அத்தனை மனிதர்களின் அகத்தையும் புறத்தையும் செயல்பாட்டு பண்புத்தீரத்தையும் மனசால் தொட்டுணர்கிற அனுபவத்தைத் தருகிறது நாவலின் மொழிநடை.

சின்னாள் பாத்திரம் ஓர் ஆச்சர்யப்புதிர். பொன்னாங்கனாக இருந்து டேவிட் ஃபாதரான பாத்திரமும் வினோதத்தின் முடிச்சு. வீரத்துக்காகவே துணிவுடன் உயிரை விட்ட வெள்ளை உயிர்கள். இப்படியான எண்ணிறந்த மனிதர்கள் வாழும் வாழ்க்கையின் காரணமாக, இறந்த பின்பும் நம் நெஞ்சுக்குள் மரணமற்று வாழ்கிற அமரத்துவம்.

‘கள்ளன் பெரிசா, காப்பான் பெரிசா’ என்று கிராமத்தில் ஒரு சொலவடை உண்டு. இந்தச் சொலவடைக்குள் இத்தனை பெரிய நீள்வரலாறுகளும், ரத்தபயங்கரச் சாகசங்களும், ஈரநெஞ்சத்துக் கருணைப் பண்புகளும் பொங்கிப் பெருகுவதை நாவல் சொல்கிறது.

கோட்டையை எழுப்புகிற விஸ்வநாத நாயக்கரைப் போலவே, இடிக்கிற கலெக்டர் துரையும் நம்முன் நிலைக்கிறார். காவல்துறை எனும் அதிகார நிறுவனம் முளைத்து, பயிராகி, செடியாகி, மரமாக வளர்ந்து சமூகத்தையே தம் கட்டுக்குள் வைக்கிற அதிகாரக் கோட்டையாக வளர்கிற வளர்ச்சி நாவலில் அணுஅணுவாக சித்தரிக்கப்படுகிறது.

உணர்ந்த்தை உணர்த்துவதில் அடைகிற வெற்றிதான், அழகியலின் இலக்கணம். இந்த நாவல் நீண்டநெடுங்காலப்பரப்புகளின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளின் வரலாற்றை ஒட்டுமொத்தமாக கட்டமைத்து முன்வைத்து பகிர்ந்திருப்பதில் அழகியல் பரிபூர்ணமாக மிகப்பெரிய வெற்றியை நாவல் பெற்றிருப்பது ஓர் ஆச்சர்யப்புதிர். இது எப்படி சாத்தியமாயிற்று என்பது புதிர்மயமான கேள்வி. பார்த்தறியாத, பட்டறியாத ஒரு பாடுபொருளை எப்படி அழகியல்பூர்வமாக வெளிப்படுத்துவதில் வெற்றிபெற முடிந்தது என்பது யாவரையும் திணறடிக்கிற பிரமிப்பு.

‘ஸ்பார்ட்டகஸ்’ என்ற நாவல், மனித அடிமைகளைப் பற்றியது. அடிமைகளின் கண்ணீர் வெதுவெதுப்பையும், கனன்றெறிகிற அடிமை மனங்களின் தகிப்பையும், காதல்பூக்களின் மென் வருடலையும் வாசக அனுபவமாக இடம் மாற்றி வைத்தது. அதிசயமான முறையில் அழகியல் கைகூடி வந்திருந்தது. அந்த நாவலை எழுதியவர், அடிமை வாழ்க்கையை யூகிப்பில் கூட உணரமுடியாத ஆங்கிலேயர். அவர் கொண்டிருந்த சித்தாந்தம் அடிமைகளை உயிரின் ஆழத்திலிருந்து நேசித்து, கசிந்துருகிய இதயம் ஒன்றை அவரிடம் உருவாக்கியிருந்தது. அந்த நேச நெகிழ்வின் அசல்தன்மையின் உயிர்ப்பான வெளிப்பாடுதான், அந்த நாவலின் அழகியலை வெற்றி பெற வைத்திருந்தது.

இந்தக் ‘காவல்கோட்டம்’ நாவலாசிரியரும், இந்த மக்களை உள்ளன்போடு, உயிரின் ஆழத்திலிருந்து பீறிடுகிற நேசிப்போடு கவலைப்பட்டு யோசித்திருக்கிறார். அதுதான் நாவலை கலாபூர்வமான அழகியல் வெற்றிபெறச் செய்திருக்கிறது.

16, 17, 18, 19 ம் நூற்றாண்டுகளின் நிகழ்வுகள் குறித்த கடிதங்கள், ஆவணங்கள், நாவல்குறிப்புகள், ஆதாரக் காகிதங்கள் யாவும் அப்படியப்படியே அதனதன் மொழி வடிவத்திலேயே நாவலுக்குள் இணைத்திருப்பது, புத்திசாலித்தனமான உத்தி. படைப்பாளியின் பத்தாண்டு காலத்தேடல் தீவிரத்தையும் அவற்றுக்கான சிரமத்தையும் உணர்த்துவதைப் போலவே.. பாடுபொருளின் நம்பகத்தன்மைக்கும் சாட்சியமாக நிற்கிறது.

ஆசிரியரின் கவித்துவ விவரணை மொழிநடையும், பாத்திர மக்களின் பேச்சு மொழியின் மண்வாசமும் முரண்படாமல், ஓர் இயல்புத்தன்மை பெற்றிருப்பது ஓர் ஆச்சர்யம். தமிழில் வந்திருக்கிற எந்த நாவலுடனும் ஒப்பிட முடியாத அளவுக்கு, இந்த நாவல் தனித்துவ உயரத்தில் சூரியனாக ஒளிர்கிறது.

நோபல் பரிசு பெற்ற மைக்கேல் ஷோலக்கோவின் ‘டான் நதி அமைதியாக ஓடுகிறது’ (தமிழில் ‘ஆற்றங்கரைதனிலே’, நிலம் என்னும் நல்லாள்’ என்ற தலைப்புகளில் இருநூல்களாக வெளிவந்துள்ளது.) எனும் ருஷ்ய நாவல் இலக்கியப் படைப்புக்குச் சமதையான உயரத்தில் நிற்கிறது ‘காவல்கோட்டம்’.

நாவலின் உயரத்தை அண்ணாந்து பார்த்து கழுத்தொடிந்து போனவர்களின் மனப்பிறழ்வான புலம்பல்களையும், வசைகளையும், அபத்த அவதூறுகளையும் இந்த மக்களின் ஈரநெஞ்சத்துடன் நாமும் மன்னித்து விடலாம்.

கட்டையன், கழுவன், மாயக்காள், கழுவாயி, சின்னான், மாயாண்டி, ஜேம்ஸ் ஃபாதர், பசுமலை ஃபாதர் இப்படி இன்னும் பலப்பல எண்ணிறந்த மனிதர்களின் வாழ்க்கை இன்றும் நமக்குள் உஷ்ண உயிர்ப்போடு உலவுகிறது. சடச்சியின் கூந்தலைப்போல ஆலமர விழுதுகளின் வெக்கையை மனசு தொட்டுணர்கிறது. தானியம் குத்துகிற பொதுக்களத்தில் பெண்களும், கிழவிகளும் நடத்துகிற உரையாடலில் பெண்மை சக்தி ரூபமாக விசுவரூபமெடுக்கிறது. பெண்ணிடம் தோற்ற ஆண்களின் அந்தரங்க அவலம் அலசப்படுகிறது. எந்தப் பெண்ணையும் எந்த ஆணும் எப்போதும் ஜெயித்ததில்லை என்ற பேருண்மையும் கசிகிறது.

இன்னும் இன்னும் பாராட்டுவதற்கும், பல்வேறு தளங்களில் பல்வேறு வகையான ஆய்வு விவாதங்கள் நிகழ்த்துவதற்கும் இடம் தந்து உள்விரிவு கொள்கிற ஆழமும் செறிவும் பல்லாயிரம் மடிப்புகளாக நாவலுக்குள் இருக்கின்றது.

மாலிக்கபூர் பிரவேசத்தில் துவங்குகிற நாவல், பிரிட்டிஷ் காலனியம் உள் நுழைந்து, வேரடித்து, சகலருக்கும் கல்வி என்ற நிலைமை தருவதுடன் குற்றப்பரம்பரை, ரேகைச்சட்டம் உள்ளிட்ட பல்வேறு ஒடுக்குமுறைகள் மூலம் தனது அதிகாரத்தையும் நிறுவுவதில் அடைகிற வெற்றியுடன் நாவல் முடிகிறது.

ஒட்டுமொத்த நாவலின் அடிநாதமாக ‘அதிகாரம்’ என்ற விஷயம் பூமிக்குள் நதியாக ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறது. மாலிக்காபூர் அதிகாரத்தை பறிக்கிற நாயக்கர்களாட்சி.. அதன் அதிகாரம்.. களவு தொழிலால் கிடைக்கிற காவல் அதிகாரம்.. காவல் அதிகாரத்தை பறிக்கிற காலனியப் போலீஸின் அதிகாரம்… இந்த அதிகார அடிநாதத்தின் மேல் அதிர்வது, தாதனூர் மக்களின் ரத்தமும் சதையுமான வீரப்போராட்டங்கள், கல்வி மறுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு, கல்வி தந்தால் என்னாகும்? பொன்னாங்கன், ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் மீதும் பேரன்பு செலுத்துகிற டேவிட் ஃபாதராக மாறுகிற அதிசயம் நிகழும்.

ரயிலின் வருகையையும் தாதனூர்க்காரர்கள் களவுக்கே பயன்படுத்துகிறார்கள். முல்லைப் பெரியார் அணைக்கட்டு நிகழ்வு ஒரு சமூக விஞ்ஞானத்தை கற்றுத் தருகிறது. இப்படியே.. நிறைய பாராட்டுப் பட்டியல்கள் போட்டுக் கொண்டே போகலாம்.

இப்படியொரு நாவல் படைப்புச் சாதனையை, அழகியல் வெற்றிமிக்க வரலாற்று நாவல் படைப்புச் சாதனையை த.மு.எ.ச.க.காரர் செய்திருக்கிறார் என்பது, முற்போக்கு இலக்கிய அமைப்புக்கே பெருமையான விஷயம். பல இலக்கிய பீடங்கள் தானாக தகர்ந்து விழுவதில் த.மு.எ.ச.க. மாவீரன் பேனா காரணமாகிறது,

இது வெறும் நாவல் அல்ல. சரித்திர நாவல். மதுரையை மையப்படுத்தி தமிழகத்தையே விவரிக்கிற வரலாற்று நாவல். வெறும் புனைவு நாவலல்ல. உரிய ஆவண ஆதாரங்களுடன், ஆராய்ச்சிப்பூர்வமான தகவல்களுடன் புனைவுப் பேரழகுடன் எழுதப்பட்ட நம்பகத் தன்மைமிக்க சரித்திர நாவல். அந்த அடிப்படையில் எழுகிற சில கேள்விகள்.. சில விமர்சனங்கள்..

வரலாறுகளை வாசித்துப் பழக்கமில்லாத ஒரு வாசகன், இந்த நாவலின் ஊடாக மட்டுமே பயணப்பட்டு, கற்றறிந்தால், என்ன வலாறு கற்பான்?பாண்டியர், சோழர், சேரன் என்ற மூவேந்த மன்னர்கள் வாழ்ந்ததற்கான தடயமே இல்லாதது போன்ற மாயத்தோற்றம் எழாதா?

மாலிக்காபூர் படையெடுப்பிலிருந்து மதுரையை மீட்டெடுத்து நாயக்க மன்னர்களே நல்ல ஆட்சியையும், வளத்தையும், வெற்றிகளையும் பெருமைகளையும், ஆலயங்களையும் மக்களுக்கான நன்மைகளையும் வழங்கியது போன்ற சித்திரம் தானே நாவல் தருகிறது? இது சரியா? இதுதான் தமிழக வரலாறா?

முந்தைய மன்னர்கள் ஆக்கிரமிப்புகளை விட, நாயக்கர் மன்னர்களின் படையெடுப்புகளும், வெற்றிகளும், ஆட்சிகளும் தான் தமிழ் மண்ணுக்குரிய பாரம்பரிய பண்பாட்டு முறையை வாழ்க்கை அடையாளத்தையே துடைத்து, வைணவ மதத்தை அரச மதமாகவும், ஆதிக்க அதிகாரத்தின் மூலமாக அந்த மதத்துக்கு பண்பாட்டு செல்வாக்காகவும் மாற்றியது என்பதுதானே உண்மை?

தமிழ்நாட்டில் நிலவிய அத்தனை தொழில் உற்பத்தி, ஆட்சி அதிகார நிர்வாக முறைமைகள், அடித்தட்டு மக்களின் உற்பத்தி வாழ்க்கை முறைமைகள் அத்தனையிலும் தெலுங்கு மக்களை குடியேற்றி திணித்தது அக்காலம் தானே! தெலுங்கு வைணவப் பிராமணர்களிலிருந்து தெலுங்கு சக்கிலியர் வரை.. உழவில், தொழிலில், ஆசாரிமார், குயவர் அத்தனை சமூகப் பிரிவுகளும் தெலுங்கர்களை நிரப்பியது அக்காலம்தானே?

இந்த உண்மைகளையெல்லாம் நாவல் மறைத்து விட்டு, நாயக்கர் மன்னர்கள் அத்தனை பேரையும் கொண்டாட வைக்கிறது நாவல். மரியாதைக்குரியவர்களாக்குகிறது. ‘மூவேந்தர் காலத்தை பொற்காலம்’ என்கிற பார்வைப் பிறழ்வுக்கும், நாயக்க மன்னர்களை கொண்டாட வைக்கிற இந்த நாவல் குணத்துக்கும் என்ன வித்தியாசம்?

மார்க்சியப் பேரறிஞர் ராகுல்ஜியின் ‘வால்கா முதல் கங்கை வரை’ நூலை வாசித்து முடித்தால் சகல மன்னர்களையும், மன்னர்களின் அதிகாரத்தை காப்பாற்ற தத்துவங்களும், தந்திரங்களும் கற்றுத்தந்த அறிவுசார் வேதியர்களையும் முழுசாக வெறுக்கத் தோன்றும்; ‘மக்கள் விரோதிகள்’ என்ற சிந்தனை எழும். அப்படியொரு உணர்வை ஏற்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, மன்னர்களை மதிக்கத் தூண்டுகிறதே, இந்த நாவல். இது சரியா? நிலப்பிரபுத்துவ எதிர்ப்பு மனோபாவத்தை வாசகனிடம் உருவாக்க வேண்டிய கடமையிலிருந்து நாவல் நழுவவில்லையா? ஒரு முற்போக்கு சமூகப் பார்வை காணாமல் போய்விடவில்லையா?

மன்னர்கள் வரலாறு, மக்கள் நோக்கிலிருந்து பார்க்கப்படாமல், தெலுங்கு மன்னர்களை மட்டும் கொண்டாட வைக்கிற, மதித்துப் போற்றுகிற, காவிய நாயகர்களாக சித்தரிப்பது சரியா?

நாவலின் பெரும்பகுதியும் களவும் காவலுமாக சித்தரித்து அவர்களது சாகசத்தை கொண்டாடுவது போதுமானதா? ஆடு வளர்க்கிற, மாடு வளர்க்கிற, கதிர் விளைய வைக்கிற, பொருளுற்பத்தி செய்து தேசத்துக்கு சோறு போடுகிற, வீடுகள் கட்டுகிற அந்த உழைப்பாளி உழவு மக்களும் தமிழ் மக்கள் தானே. களவுகள் தருகிற அந்த மக்களின் வலிகள் ???

சமூக உற்பத்தியின் ஈடுபடுகிற சமூக சக்திகளான தமிழர்களைத் தவிர்த்து விட்டு, களவும் காவலுமென இருந்த ஒரு சிறுபகுதியை மட்டுமே பிரதானப்படுத்தி அதுவே ‘தமிழக முழுமை’ என்ற மாயத்தோற்றம் தருவது சரிதானா?

களவும் காவலுமென இருந்தவர்கள் காலம் பூராவிலும் அப்படித்தான் இருந்தவர்களா? மூவேந்தர்களுக்கு ராணுவ அதிகாரமாக இருந்து, தோற்கடிக்கப்பட்டு, சிதறடிக்கப்பட்ட பூர்வீகத் தமிழ்ப் படைகளாக ஏன் இருந்திருக்கக் கூடாது?

நாயக்க மன்னர்களின் ஆட்சித் திறமையும், திருமலை நாயக்கர் தந்த காவலதிகாரம், அதைச் சிதைத்து சட்டம், ஜனநாயகம், நீதிபரிபாலன ஒழுங்கு முறை, ஆலைகள், ஆலைத்தொழில் உற்பத்தி, சகலருக்கும் கல்வி என்று முதலாளித்துவ வாழ்க்கை முறைமையை உருவாக்க முயன்று வெற்றி பெறுகிற காலனிய ஆட்சியை எதிர்த்த குரலுடன் இந்த நாவல் முடிகிறது.

இயங்கியல் வரலாற்றுப் பொருள்வாதத்தத்துவ நோக்கில், மார்க்சிய வெளிச்சத்தில் சமுதாய வளர்ச்சிப் படிநிலைகளை பார்த்தால்.. நிலப்பிரபுத்துவத்தை விட, முதலாளித்துவ வாழ்க்கை முறைமை முற்போக்கானதல்லவா? சகலருக்கும் கல்வி தந்து, வர்ணாசிரம வேரறுத்து, ஆலைத்தொழில் உற்பத்தியை தருகிற முதலாளித்துவ முறைமை, நிலப்புரபுத்துவத்தை விடவும் முற்போக்கானதல்லவா?

இந்த நாவலின் காலனிய எதிர்ப்புக்குணம் என்பது, அரும்பி மலர்ந்து வருகிற முதலாளித்துவ வருகையை மூர்க்கமாக எதிர்த்தொழிக்க முனைகிற நிலப்புரபுத்துவப் பண்பாட்டு குணமாகத்தானே இருக்கிறது?

இப்படியான கேள்விகளும், விமர்சனச் சிந்தனைகளும் நாவல் வாசிப்பிற்குப் பிந்தைய யோசிப்புகளில் எழுகின்றன. இதற்கான பதில்கள் தேவைப்படுகின்றன. ஆயினும்.. இந்தக் கேள்விகளும், விமர்சனங்களும் எத்தனை சத்தியமோ.. அதைவிட வலிமையான உயிர்ப்பாற்றலுடன் கலைத்தரத்துடன் நாவல் ஒளிவீசுவதும் சத்தியமாகும்.

மொழிநடையின் கவித்துவமிக்க மயக்கமூட்டுகிற வசீகரமும், பாத்திரங்கள் வார்க்கப்பட்டு சித்தரிக்கப்பட்ட விதமும், வரிசை தப்பிய வரிசையாக.. ஒழுங்கு தவறிய ஒழுங்காக அடுக்கப்பட்ட தொடர்பற்ற சம்பவ அடுக்குப் பகுதிகள் எனும் நீள்கதைப்புனைவு விதமும்.. மிகச்சிறந்த புனைவுக்கான சாட்சியமாகும்.

வேல்கம்புகளும், களறிகளும், குதிரைகளும், போர்க்குணமிக்க மக்கள் வரலாற்று வாழ்க்கைக்காக உயிரைப் பணயம் வைக்கிற அன்றாட இருட்டு போராட்டங்களும் அவற்றுக்கேயுரிய வீச்சுடன் வேகத்துடன் பதிவாக. ரத்தமும் சதையுமான உயிர்த்துடிப்புமிக்க காவியமாகியிருக்கிறது நாவல்.

‘தமிழிலத்தியத்தில் புதுவரவு’ என்று மட்டும் சொல்லி முடித்துவிட முடியாது. எது மாதிரியுமில்லாத புதுமாதிரியாக.. தனித்துவ உயரம் மிக்க .. சூரிய நாவலாக… நோபல் பரிசு பெற்ற மைக்கேல் ஷோலக்கோவின் ‘டான் நதி அமைதியாக ஓடுகிறது’ போன்ற உலகின் தலைசிறந்த நாவல்களில் ஒன்றாக காவியத் தகுதிமிக்க நாவலாக சு.வெங்கடேசனின் ‘காவல்கோட்டம்’ திகழ்கிறது.

- மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி
நன்றி : கீற்று

தினமணி ஆசிரியருக்கு ஒரு மடல்

2011-11-17T00:54:00.000-08:00

17.11.2011 இன்று வெளியான தினமணி தலையங்கத்தில் (கீழே உள்ளது)ஆசிரியர்களைப்பற்றி கூறியுள்ள கருத்திற்கு மறுப்பு தெரிவித்து தினமணி ஆசிரியருக்கு எழுதிய மடலை இங்கே பதிகிறேன்.

தலையங்கம்: இதுவல்லவா சட்டம்!

First Published : 17 Nov 2011 04:09:32 AM IST

Last Updated : 17 Nov 2011 11:48:18 AM IST

ஓரே மாதிரியான பாடத்திட்டத்தின் மூலம் சமச்சீர் கல்வி என்று சொல்வதைவிடவும் உண்மையான சமச்சீர் கல்விக்கு அடித்தளம் அமைத்திருக்கிறது தமிழக அரசு வெளியிட்டுள்ள குழந்தைகள் கல்வி கற்றல் உரிமைச் சட்டம் 2009 தொடர்பான அறிவிப்பாணை. ஏற்கெனவே பல மாநிலங்களில் கற்றல் உரிமைச் சட்டம் அமலுக்கு வந்துவிட்டது என்றாலும், தற்போதுதான் தமிழகத்தில் நடைமுறைக்கு வருகின்றது. இதைச் செய்திருக்கும் தமிழக முதல்வருக்கு பெற்றோரும் மாணவர்களும் நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளனர்.
தனியார் பள்ளிகளில் ஏழை மாணவர்களுக்கு 25 விழுக்காடு ஒதுக்கீட்டை கட்டாயமாக்கியிருக்கும் உத்தரவுதான் உண்மையிலேயே சமச்சீர் கல்வியாக இருக்க முடியும். இந்த அறிவிப்பின் மூலம் தமிழ்நாட்டில் தனியார் பள்ளிகள் வெறும் வியாபார நிறுவனங்களாக மட்டும் செயல்படுவது தடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது மக்களின் நன்மைக்காக எனும்போது இந்த நடவடிக்கை மேலும் மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது.
தமிழ்நாட்டில் உயர்நிலைப் பள்ளி மற்றும் மேனிலைப் பள்ளிகளில் படிக்கும் மாணவர்களில் சரிபாதி மாணவர்கள் அரசு உதவிபெறும் பள்ளிகள் மற்றும் மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளிகளில்தான் படிக்கின்றனர். தமிழ்நாட்டில் சுமார் 50 லட்சம் மாணவர்கள் மேனிலைப் பள்ளிகளில் படிக்கின்றார்கள் என்றால், இவர்களில் நான்கில் ஒரு பகுதி மாணவர்கள் (12.5 லட்சம் பேர்) மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளிகளில், அதாவது தனியார் பள்ளிகளில் படிக்கின்றனர். இதில் 25 விழுக்காடு எனும்போது, சுமார் 3 லட்சம் ஏழை மாணவர்கள் அரசின் இந்த அறிவிக்கையால் பயன்பெறுவார்கள் என்பது உறுதி.
இந்த அறிவிப்பாணையில், ஆண்டுக்கு ரூ.2 லட்சம் வருவாய் உள்ள பெற்றோரின் குழந்தைகள் இந்த 25 விழுக்காடு கட்டாய ஒதுக்கீட்டில் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்று அரசு தெரிவித்திருக்கிறது. இந்த ஒரு ஷரத்து தொடர்பாக மிகத் தெளிவான, விரிவான விளக்கங்கள் சேர்த்து ஒரு துணை அறிவிப்பாணை வெளியிடப்பட வேண்டியது மிகமிக அவசியம். இதைத் தமிழக அரசு செய்யும் என்று நாம் எதிர்பார்க்கிறோம்.
ரூ.2 லட்சம் ஆண்டு வருவாய் என்று கணக்கிடும்போது, மாதம் ரூ.16,500 சம்பளம் வாங்குபவரின் குழந்தைகள் இதற்குத் தகுதியுடையவர்களாகிறார்கள். இந்த வருமான வரம்பு சற்று அதிகமானது. ஆகையால் இத்திட்டத்தின் கீழ் ஏழைகள் போட்டிபோடுவது ஒருபுறம் இருக்க, கொஞ்சம் வசதியுள்ளவர்களும், அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி குழந்தைகளைச் சேர்க்கும் செல்வாக்கு பெற்ற அரசு ஊழியர்களும்கூட இந்த வருமான வரம்புக்குள் வந்துவிடுவார்கள்.
இந்த வருமான வரம்பைக் குறைத்தால், அதற்காக லஞ்சம் கொடுத்து வருவாய்ச் சான்று பெறும் மோசடிகள்தான் நடக்கும் என்பதால், வரம்பைக் குறைக்காமல் யாருக்கு முன்னுரிமை என்பதைப் பட்டியலிடுவதன் மூலம் உண்மையான ஏழைகள் பயன்பெற வழிகாண முடியும். ஏனென்றால், இந்த மாணவர்களின் கட்டணங்களை அரசே ஏற்கப் போகிறது என்பதால், இந்த முறைப்படுத்துதல் அவசியமாகிறது.
ஒரு பள்ளிக்கு வந்துசேரும் விண்ணபங்களைப் பின்வரும் காரணிகள் அடிப்படையில் பிரித்து 25 விழுக்காடு ஒதுக்கீட்டில் மாணவர் சேர்க்கையை நடத்த அரசு முன்வர வேண்டும். குறைந்த சம்பளம் உள்ளவர் குழந்தைக்கு முன்னுரிமை, ஒரு பெற்றோரின் முதல் குழந்தைக்கு முன்னுரிமை, பள்ளிக்கு நடந்துவரும் தூரத்தில் வசித்தால் அந்த மாணவர்களுக்கு முன்னுரிமை என வகைப்படுத்தி, மாணவர் சேர்க்கைக்கு வழிவகுக்க வேண்டியது மிக அவசியம்.
75 விழுக்காடு ஒதுக்கீட்டில் இடம்பெறும் வசதி, செல்வாக்கு இரண்டுமே உள்ள அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்களின் குழந்தைகள் மற்றும் அரசு ஊழியர் குழந்தைகளுக்கு கடைசிபட்சமாகத்தான் மாணவர் சேர்க்கையில் இடம் தரப்பட வேண்டும். அவர்கள் தவிர்க்கப்பட்டால்கூடத் தவறில்லை. அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்களும், அரசு ஊழியர்களின் குழந்தைகளும் அரசுப் பள்ளிகளில் படித்தாக வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதித்தால்தான் அந்தப் பள்ளிகள் தரமாகச் செயல்படும் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
25% ஒதுக்கீட்டின்கீழ் வரும் மாணவர்களைத் தனியாக ஒதுக்கி, இரண்டாம்தரமாக நடத்தக்கூடாது என்று மிகவும் கண்டிப்புடன் அரசு சொல்லியிருப்பது, இந்தப் பள்ளிகள் எத்தகைய நடவடிக்கையை மேற்கொள்ளும் என்பதை அனுபவத்தால் அரசு உணர்ந்திருக்கிறது என்பதையே காட்டுகிறது.
இந்த அறிவிக்கையை அமல்படுத்தும் முன்பாக, தங்கள் லாபத்தில் துண்டு விழுவதைச் சுட்டிக்காட்டி, மாணவர் எண்ணிக்கையை அதிகரித்துக்கொள்ள அனுமதிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை தனியார் பள்ளிகள் நிச்சயமாக முன்வைக்கும். போதுமான வகுப்பறைகள், ஆசிரியர் எண்ணிக்கை இருக்குமானால் அரசு அத்தகைய பள்ளிகளுக்கு கூடுதல் மாணவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள அனுமதிப்பதில் தவறில்லை.
அரசு மற்றும் அரசு நிதியுதவி பெறும் பள்ளிகளில் பள்ளி நிர்வாகக் குழு அமைக்கும் திட்டத்தை அரசு இந்த அறிவிப்பாணையில் தெரிவித்துள்ளது. இதேபோன்ற பள்ளி நிர்வாகக் குழு ஏன் தனியார் பள்ளிகளிலும் இருக்கக்கூடாது? பள்ளித் தாளாளர் மற்றும் நிர்வாகிகள் பொறுப்புகளை நிர்வகித்தாலும், இந்த 25 விழுக்காடு இடங்களில் சேரும் ஏழைப் பெற்றோர் தங்கள் கருத்துகளை பள்ளி நிர்வாகத்திடம் எடுத்துச் சொல்லும் வாய்ப்பாக இந்த பள்ளி நிர்வாகக் குழு அமையுமே!
தனியார் கல்விக்கூடங்களில் 25 விழுக்காடு இடத்தை உறுதிப்படுத்தியுள்ள தமிழக அரசு, அடுத்ததாக அனைத்து தனியார் மருத்துவமனைகளிலும் 25 விழுக்காட்டினருக்கு இலவச மருத்துவம் அளிக்க வேண்டிய சட்டத்தையும் ஏன் அமல்படுத்தக் கூடாது?
தனியார் மருத்துவமனைகள் சேவை அளிக்கின்றன என்ற நம்பிக்கையில் நிறைய சலுகைகள் அளிக்கப்படுகின்றன. பொதுமக்களுக்குத் தனியார் மருத்துவமனைகளில் இலவச மருத்துவம் அளிப்பது கடினம் என்ற நிலையில் குறைந்தபட்சம், பள்ளி மாணவர்களுக்கு இலவச மருத்துவத்தைத் தனியார் மருத்துவமனைகள் அளிக்க வழி செய்ய முடியாதா என்ன?

மறுப்பு மடல்

அன்புள்ள ஆசிரியர் அவர்களுக்கு வணக்கம்,

இதுவல்லவா சட்டம் என்ற தலையங்கம் படித்தேன். பல சிறந்த யோசனைகளைத் தமிழக அரசுக்குத் தாங்கள் கூறியுள்ளது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது.தனியார் பள்ளிகளில் ஏழைகளுக்கு இடம் ஒதுக்குவது குறித்துச் சில பயனுள்ள கருத்துக்களைக் கூறும்போது தேவையில்லாமல் ஆசிரியர்களை வம்புக்கு இழுத்துள்ளீர்கள்.உங்களுக்கு மட்டுமில்லை இந்த சமூகத்திற்கே வாத்தி என்றாலே இளக்காரம்தான். "ஊருக்கு இளைத்தவன் பிள்ளையார் கோயில் ஆண்டி அதற்கும் இளைத்தவன் பள்ளிக்கூட வாத்தி" என்ற பழமொழி இன்றும் உண்மைதான் என்பதைத் தங்களைப்போன்ற பத்திரிகை ஆசிரியர்களும் நிரூபிப்பதுதான் வேதனை. அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்களும், அரசு ஊழியர்களும் தங்கள் குழந்தைகளை அரசு பள்ளிகளில் படிக்க வைக்க வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதித்தால் தான் அரசு பள்ளிகள் தரமாகச் செயல் படும் என்ற பாமரத் தனமான கருத்தைத் தங்களிடமிருந்து எதிர்பார்க்க வில்லை. அரசு மருத்துவர்கள் தங்களின் குழந்தைகளுக்கு உடல் நலமில்லையென்றால் அரசு மருத்துவ மனையில் சேர்த்தால்தான் அவை தரமாக செயல்படும். அமைச்சர்கள் அரசுப் பேருந்தில் பயணம் செய்தால் தான் அவை தரமாக செயல்படும் என்பதைப்போல்தான் உங்கள் கருத்து இருக்கிறது. அரசு நடத்த வேண்டிய கல்வி நிறுவனங்களைத் தனியாரும், தனியார் நடத்திய மதுபானக் கடைகளை அரசும் நடத்திக் கொண்டிருப்பதை விமர்சனம் செய்ய முடியாத நீங்கள் பாவம் ஏன் அப்பாவி ஆசிரியர்களை வறுத்தெடுக்கிறீர்கள். தனியார் பள்ளிகளைப்போல் நுழைவுத்தேர்வு வைத்து தேர்வு பெறும் மாணவர்களைப் பள்ளியில் சேர்த்தால் அரசு பள்ளிகளும் 100 விழுக்காடு தேர்ச்சியைத் தரலாம் என்பது எல்லாருக்கும் தெரிந்த உண்மை. அரசு பள்ளிகளின் நிலைக்கு ஆசிரியர்களை மட்டும் குறை சொல்ல வேண்டாம் என்பதை மட்டும் கனிவோடு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

அன்புடன்,

இரத்தின.புகழேந்தி.

18, தங்கம் நகர்,

பூதாமூர்,

விருத்தாசலம் - 606001.

பேசி : 9944852295

தென்னிந்திய மொழிகளின் நாட்டுப்புறவியல் கழகம் 19 ஆவது தேசிய கருத்தரங்கு.

2011-11-09T18:43:00.000-08:00

தென்னிந்திய மொழிகளின் நாட்டுப்புறவியல் கழகம்

19 ஆவது தேசிய கருத்தரங்கு.

இடம் : காஞ்சி மாமுனிவர் மேற்படிப்பு நடுவம்

புதுச்சேரி

நாள் : சனவரி . 27 -29

இணைந்து நடத்தும் நிறுவனம் : புதுவை மொழியியல் பண்பாட்டு ஆய்வு நிறுவனம்.

கட்டணம் : ரூ.500/- Treasurer, FOSSILS. Payable at kuppam (A.P.)

கடைசி தேதி

கட்டுரைச் சுருக்கம் அனுப்ப : 10.12.2011

முழு கட்டுரை அனுப்ப : 10.01.2012

பதிவு செய்ய : 10.12.2011

கருத்தரங்கப் பொருள் : மரபுவழி அறிவு முறை

பெண்களும் நாட்டுப்புறவியலும்

வரலாறும் நாட்டுப்புறவியலும்

மின்னஞ்சலில் பதிவுசெய்ய : fossils2012@gmail.com

மேலும் விவ்ரங்களுக்கு :

முனைவர் பக்தவத்சலபாரதி -அமைப்புச் செயலாளர்/இயக்குனர் -பு.மொ.ப.ஆ.நி.-9894383912

http://tamilmanam.net

தீபாவளி - மாறி வரும் கொண்டாட்ட முறைகள்.

2011-10-24T23:54:00.000-07:00

'தீபம்' என்றால் ஒளி, விளக்கு. 'ஆவளி' என்றால் வரிசை. வரிசையாய் விளக்கேற்றி, இருள் நீக்கி, ஒளி தரும் பண்டிகையே தீபாவளி ஆகும்.
இந்துக்கள் திபாவளி கொண்டாடுவதற்கு பல காரணங்களை, புராணக் கதைகளின் வழியாகக் கூறுகின்றனர்.
இராமன் பதினான்கு வருடங்கள் வனவாசம் முடித்து, நாடு திரும்பும் போது மக்கள் ஊரெங்கும் விளக்கேற்றிக் கொண்டாடி மகிழ்ந்தனர். இந்நாளே தீபாவளியாக கொண்டாடப் படுவதாக கருதப் படுகிறது.
கிருஷ்ணர், நரகாசுரன் என்ற அசுரனைக் கொன்ற போது, அவன் தான் இறக்கும் தினத்தை மக்கள் கொண்டாட வேண்டும் என்று கேட்ட வரத்திற்கிணங்க தீபாவளி மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடப்படுகின்றது.
இவை எல்லாமே புராணப் புளுகுகள் என்று பெரியார் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வெளிப்படுத்திவிட்டார் என்றாலும் மக்களிடையே இக்கொண்டாட்ட மரபு இன்றும் தொடர்ந்துகொண்டுதான் உள்ளது. இந்துக்கள் மட்டுமின்றி சீக்கியர்கள் சமணர்களும் கூட ஈப்பண்டிகையைக் கொண்டாடி வருகின்றனர்.
, தங்கக் கோயில் கட்டுமான பணிகள் 1577-இல் இத்தினத்தில்தொடங்கியதால் சீக்கியர்கள் இந்நாளில் தீபாவளியகக் கொண்டாடுகின்றனர்.
மகாவீரர் நிர்வாணம் அடைந்த தினத்தை நினைவு கூர்ந்து, தீபாவளியாக சமணர்கள் கொண்டாடுகின்றனர்.
தீபாவளி கொண்டாட்டம் என்பது இன்று முற்றிலும் வணிகமயமாகிவிட்டது. சில காலங்களுக்கு முன்பு வரை ஆடை வணிகம் மட்டுமே தீபாவளிக்குக் கொடி கட்டிப் பறந்தது. இன்றோ சகல துறைகளும் தீபாவளிக்கு தங்களின் வியாபாரத்தில் இயன்ற வரை லாபம் பார்க்கத் தொடங்கிவிட்டனர்.
சிவகாசி பட்டாசுத் தொழிற்சாலைகள் குழந்தைத் தொழிலாளர்களை வதைத்து தங்களின் வணிகத்தை விரிவாக்கி பல கோடிகளை லாபமீட்டுவதும் , சுற்றுச்சூழல் பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாத நூர்பாலைகள் ஜவுளியில் லாபம் பார்ப்பதும், மக்கள் தங்களின் பாரம்பரிய பலகாரங்களை வீட்டில் செய்த நிலை மாறி அனைத்து வகை இனிப்புகளையும் இனிப்பகங்களில் வாங்கிக்கொள்ளும் சோம்பேறிகளாக, காட்சி ஊடகங்கள் தீபாவளி ஸ்பெஷல் என்று மக்களை வீடில் முடக்கிப்போட, பத்திரிகைகள் தீபாவளி சிறப்பிதழ்கள் மூலம் தங்களின் வணிகத்தில் கண்ணும் கருத்துமாக, தங்கவிற்பனையும் குறைவில்லை (விலையும் குறைவில்லைதான்) இப்படி தீபாவளிப் பண்டிகை என்றால் அது முற்றிலும் வணிகம் மட்டுமே என்ற நிலைக்கு வந்துவிட்டது. இவை ஒரு புறமிருக்க, நினைத்தால் புத்தாடை, அன்றாடம் பலகாரம், மகிழ்ச்சியை பட்டாசு வெடித்து பகிர்ந்து கொள்வது என வாழ்க்கையே சிலருக்கு தீபாவளியாகிவிட்டது.
ஆனால் ஏழ்மை நிலையில் கிராமங்களில் வழும் பாமர மக்களுக்கு இவை அனைத்தும் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை வரும் தீபாவளியில் மட்டும்தான் சாத்தியம் என்பதால் ஒருமாதத்திற்கு முன்பே தீபாவளிக்கு தேவையானவற்றைத் திரட்ட வேண்டிய நிலை அவர்களுக்கு.

தீபாவளிக்கு திபாவளி எண்ணை தேய்த்துக் குளிப்பவர்களும் புத்தாடை உடுத்திக்கொள்பவர்களும் கிராமங்களில் இருக்கின்றனர். ஏற்றத்தாழ்வுகள் மிகுந்த இந்தசமூகத்தில் குழந்தைகளுக்கு வேண்டுமானால் தீபாவளி மகிழ்ச்சியாக இருக்கலாம். ஏழ்மை நிலையிலுள்ள பெற்றோர்களுக்கு தீபாவளியன்றாவது தங்கள் குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டுமே என்ற கவலைதான் மிகுதி.

பட்டாசு, புத்தாடை, பலகாரங்கள் இவை தீபாவளியின் தனித்த அம்சங்களாக இருந்தன ஒருகாலத்தில். இன்று நினைத்தால் பத்தாடை வாங்குகிறோம் , தினந்தோறும் பலகாரம்என விழாவின் அனைத்து அம்சங்களும் சில நாட்களுக்கு முன்பே குழந்தைகளின் மன்த்தில் கூடுகட்டத் தொடங்கிவிடும்.

தீபாவளி என்றாலே குழந்தைகளுக்கு மகிழ்ச்சி மட்டும்தான்.
பெண்கள் பலகாரங்கள் செய்வதற்கு தானியங்களைத் தயார் செய்யத்தொடங்கி விடுவார்கள். முருக்கு, முட்டாய் உண்ட(லட்டுதான்),அதிரசம்,பொர்லங்கா உண்ட(பொருள்விளங்கா உருண்டை) என பாரம்பரிய பலகாரங்களுக்கான ஆயத்தப் பணிகளில் ஈடுபடுவர். அரிசி களைந்து உலரவைப்பது பெண்கள் பணி அவற்றை அரிசி ஆலையில் அரைத்துக் கொண்டு வருவது ஆண்கள் பணி. பார்ப்பதற்கு ஆண்களுக்கு எளிதான பணிபோல் தோன்றும் ஆனால் அதுதான் மலையை மடுவாக்குவதுவதுபோல். சரியான பதத்தில் அரைத்துக் கொண்டுவரவேண்டும் வேண்டும் அதற்கு முன்பு ஆலையில் கேழ்வரகு கம்பு போன்ற தானியங்கள் அரைத்திருந்தால் முருக்கரிசி அரைக்கக்கூடாது (முருக்கு சிவப்பதோடு தின்பதற்குக் கடினமாக இருக்கும் என்பதால்)
பக்கத்து வீட்டில் பட்டாசு சத்தம் கேட்டால் நம் வீட்டு குழந்தை மனத்தில் ஏக்கம் வரக்கூடாது என்றுத்

தீபாவளி அன்றுதான் சிறப்பான உணவுகள் கிடைக்கும் அதிகாலை எழுந்து சுழியான் என்னும் இனிப்பு உருண்டை செய்து இட்லி, தோசை போன்ற சிற்றுண்டிகளையும் செய்து ஆவலாய் உண்ணும் மக்கள் இன்றும் இருக்கின்றனர். லட்டு அதிரசம், பொருள்விளங்கா உருண்டை, முருக்கு ஆகிய பலகாரங்கள் தீபாவளிக்கு தீபாவளி நிச்சயம் உண்டு.
தீபாவளி லேகியம் என்பது வழக்கத்திற்கு மாறாக சில சிறப்பு உணவுகளும் பலகாரங்களும் சாப்பிடுவதால் சீரண சிக்கலிருக்கும் என்பதால் சுக்கு,மிளகு, திப்பிலி ஆகிய வற்றை இடித்துப் பொடியாக்கி நீரிலிட்டு வேக வைத்து நெய்யும் பனைவெல்லமும் கலந்து லேகியமாக்கி உண்பதுண்டு. இந்த லேகியமும் இன்று கடைகளில் விற்பனைக்குக் கிடைக்கிறது.
அன்று கிடைக்கும் என்பதால் தி

புத்தாடைக்காக தையல் கடையில் தவம் கிடப்பதும் பட்டாசு வாங்கிவரும் அப்பா எந்த பேருந்தில் வருவார் என்று ஏங்கிக் கிடந்ததும் அதிரசம் செய்வதற்காக வைத்திருக்கும் மாவை அம்மாவுக்குத் தெரியாமல் எடுத்து ருசிப்பதும் பாட்டிலில் ராக்கெட் வைத்து மேலெ சென்றதும் நிலவுக்கே சென்றதைப் போல் குதூகலித்ததும் ,பொட்டு வெடியை கூழாங்கல் வைத்து நசுக்குவதும் வெடிக்காமல் கிடக்கும் வெடிகளின் மருந்தை சேகரித்து புதிய வெடி தயாரிப்பதும் வாணக்காரர்கள் தயாரித்த நாட்டு வெடி சத்ததிற்கு காதுகளை பொத்திக்கொள்பவர்களைப் பார்த்து ரசிப்பதும் இன்றைக்கு கிராமங்களில் கூட காணக் கிடைக்காத கால் நூற்றாண்டு கதைகளாகிவிட்டன.
நன்றி : நிலாப்பெண்ணே அக்டோபர் 2011

என் ஊர் - விருத்தாசலம்.

2011-10-07T18:53:00.000-07:00

யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்ற பண்பாட்டுக்கு சொந்தக்காரர்கள்தான் நாம் என்றாலும், சொந்த ஊரைப்பற்றி நினைக்கும் போது என் ஊர் என்ற பற்றுதல் அடி மனத்திலிருந்து வெளிப்படத்தான் செய்கிறது.

தமிழகத்தின் வரலாற்று சிறப்புமிக்க தொன்மையான ஊர்களில் விருத்தாசலமும் ஒன்று. முதுகுன்றம் என்பது விருத்தசலத்தின் பழமையான பெயர். சங்க இலக்கியங்களிலும், கல்வெட்டுகளிலும் இவ்வூர் முதுகுன்றம் என்றே குறிப்பிடப்படுகின்றது. விருத்தம் என்றால் பழமை, அசலம் என்றால் மலை அதனால் பழமலை என்ற பெயரும் உண்டு இங்குள்ள இறைவனின் பெயர் பழமலை நாதர் அவர் முதுகுன்றீசுவரராகி இன்று விருத்தகிரீஸ்வரராகிவிட்டார். இக்கோயில் மிகவும் பழமையானது. பதிமூன்றரை கோடி ஆண்டுகள் பழமைவாய்ந்த இரிடேசியஸ் வகை சுண்ணாம்புப் பாறைகள் மீது இக்கொயில் கட்டப்பட்டிருப்பதாக நிலவியல் வல்லுனர்கள் கூறுகின்றனர். நம் ஊரின் பெயர் தமிழில் இல்லையே என்பது இவூர் மக்களின் ஆதங்கம் அதனால் ஊர்ப் பெயரைத் தமிழில் மாற்றும் கோரிக்கை சட்டமன்றத்தில் குழந்தை தமிழரசன் உறுப்பினராக இருந்தபோது முன்மொழியப்பட்டு டெல்லி வரை சென்றது. ஆனால் அது நிறைவேறாமல் போனது. அதற்காக திருமுதுகுன்றம் எழுத்தாளர்கள் கூட்டமைப்பை ஏற்படுத்தி போராடிப்பார்த்து விட்டோம். அரசுகள் அசைந்துகொடுக்கவில்லை.

1760 ஆங்கில் ஆட்சியாளர்கள் இக்கோயிலைச் சுற்றி அகழி அமைத்து கோட்டையாக்கினர். அதன் அடையாளமாகத்தான் இன்றும் கோயிலைச்சுற்றியுள்ள வீதிகள் தென்கோட்டை வீதி, வடக்குக்கோட்டை வீதி

என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. 1803 ஆம் ஆண்டு கார்ரோ என்ற ஆங்கில ஆட்சியர் அகழியைத் தூர்த்து மீண்டும் கோயிலாக்கினார் என்ற வரலாறு உண்டு. இக்கோயில் கல்வெட்டுகளை தமிழகத்தொல்லியல் துறை பதிப்பித்துள்ளது.விடுமுறை நாட்களில் நண்பர்களோடு இக்கோயிலில் அமர்ந்து பாடங்களைப் படித்திருக்கிறேன்.

இங்குள்ள இன்னொரு முக்கியமான கோயில் கொளஞ்சியப்பர் கோயிலாகும். இந்த கோயில் நிலத்தில்தான் அரசு கல்லூரி அமைந்துள்ளது அதனால் கொளஞ்சியப்பர் கலைக் கல்லூரி என்று பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது.

ஆறு இல்லாத ஊருக்கு அழகு பாழ் என்பார்கள். விருத்தாசலத்தின் அழகை மெருகூட்டுவது மணிமுத்தாறு. புண்ணிய நதி என்று மக்களால் நம்பப்படுகிறது. இதனால்தான் காசிக்கு வீசம் ஜாஸ்தி விருத்தாசலம் என்பார்கள். கோயிலை ஒட்டிய ஆற்றின் பகுதியை புண்ணிய மடு என்பர். ஒன்பத்தாம் நூற்றாண்டில் சுந்தரர் பழமலை நாதர் மேல் திருப்பதிகம் பாடி பன்னிரண்டாயிரம் பொற்கசுகளைப் பெற்று அக்காசுகளை இப்புண்ணிய மடுவில் இட்டு திருவாரூர் கமலாலயக் குளத்தில் எடுத்ததாகக் கதைகள் உண்டு. மாசி மகத்தன்று மணிமுத்தாற்றில் முன்னோர் வழிபாட்டிற்காக சுற்றியுள்ள கிராமத்து மக்கள் மணிமுத்தாற்றில் கூடுவர். காணும் பொங்கலன்று உள்ளூர் மக்கள் திரளாகக் கூடி சிறுவர்கள் பட்டம் விடுவதையும், பெண்கள் கும்மி யடிப்பதையும் இளைஞர்கள் கபடி ஆடுவதையும் கண்டு களிப்பர். 70 களில் அரசியல் கூட்டங்கள் மணிமுத்தாற்றில்தான் நடக்கும். எம்.ஜி.ஆர் தேர்தல் பிரச்சாரத்திற்கு வந்தபோது கண்விழித்திருந்து நள்ளிரவில் நாங்கள் சொற்பொழிவைக் கேட்டதுவும் இந்த மணிமுத்தாற்றில் தான். இன்று மணல் குவாரிகளாலும் கழிவுநீராலும் சிதைந்து கிடக்கிறது மணிமுத்தாறு.

தமிழகத்தின் ஒரே பீங்கான் தொழில் நுட்பக்கல்லூரி விருத்தாசலத்தில் தான் அமைந்துள்ளது. அரசு பீங்கான் தொழிற்சாலை மூடப்பட்டாலும் பல தனியார் தொழிற்சாலைகள் வெற்றிகரமாக இயங்கி வருகின்றன. இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களுக்கு பீங்கான் பொருட்கள் இங்கிருந்து அனுப்பிவைக்கப் படுகின்றன.

பல்லடம் மாணிக்கம் அவர்களின் தமிழ்நூல் காப்பகம் விருத்தாசலத்திற்கு பெருமை சேர்க்கிறது. ஆசிய அளவில் அமைந்துள்ள பெரிய தனி நபர் நூலகங்களில் இதுவும் ஒன்று. இங்குள்ள அரசு நூலகம் பல ஆண்டுகளாக வாடகைக் கட்டடத்தில் இயங்கி வருகிறது பல்வேறு போராட்டங்களுக்குப் பிறகு இப்போதுதான் அரசு ஆண்கள் மேல் நிலைப்பள்ளி வளாகத்தில் இடம் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழகத்தின் முக்கியமான் எழுத்தாளர்கள் பலர் விருத்தாசலத்தில் வசிக்கின்றனர். பல முக்கிய இலக்கியக் கூட்டங்கள் இங்கு நடைபெற்றுள்ளன. திரைத்துறையிலும் இவ்வூர் படைப்பாளிகளின் பங்களிப்பு கணிசமானது.

திராவிட நாடு பெறும் வரை திருமணம் செய்துகொள்ள மாட்டோம் என்று பெரியாரிடம் ரத்தத்தால் கையெழுத்திட்டு கொடுத்த வாக்குறுதியை சாகும் வரை காப்பாற்றிய கொள்கை மறவர் அண்ணன் ராஜு வாழ்ந்தது இவ்வூரில்தான்.

கொள்வதும் மிகை கொளாது கொடுப்பதும் குறை படாது என்ற தமிழர்களின் வணிக அறத்தைக் காப்பாற்றும் இவூர் வணிகர்கள் தமிழகத்தின் பல்வேறு மாவட்டங்களிலிருந்து இங்கு வந்து குடியேறியவர்கள். சுற்றுவட்டார கிராமங்களில் உள்ள இன்றைய தலைமுறையினர் மிகுதியாக இந்த சிறு நகரத்தை நோக்கி வந்து குடியேறிய வண்ணம் உள்ளனர்.

அண்மையில்இங்கு அமைக்கப்பட்ட புறவழிச்சாலையால் நகரத்தின் பரப்பளவு விரிவடைந்துள்ளது . அதனால் விளை நிலங்கள் வீட்டு மனைகளாகி வருகின்றன. மனைகளின் விலையும் சென்னையைதாண்டி விற்கிறது.குறிப்பாகக் கடலூர் சாலையில் அமைந்துள்ள பெரியார் நகர் கடந்த 10 ஆண்டுகளில் அபரிமிதமாக வளர்ந்துள்ளது . பெரியார் நகரில் பல புதுமைகள் உண்டு இங்குள்ள தெருக்களின் பெயர்களில் சங்ககாலப் புலவர்கள் வாழ்கின்றனர். சங்கப்பலகையும் இங்கு உண்டு. சங்க இலக்கிய்ப்பாடல்களை உரையோடு தினமும் மக்கள் பார்வைக்கு இப்பலகை வழியாகக் கொண்டு செல்கிறார் பழமலை என்ற முதியவர். நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்பவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து நடைப்பயிற்சி கழகத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளனர். புதிதாகத் தோன்றிய புற நகர்கள்தான் உண்மையான சமத்துவத்தை நிலைநாட்டுகின்றன.

இங்கு நடைபெறும் கட்டுமானத் தொழில் சுற்றுவட்டார ஏழை எளிய மக்களுக்கு வேலை வாய்ப்பினை வழங்குகிறது. காலை 8 மணியளவில்பாலக்கரையில் குவியும் கட்டடத் தொழிலாளர்களே இதற்கு சாட்சி.

இங்குள்ள மண்டலஆராய்ச்சிநிலையம் முந்திரி, நிலக்கடலை, எள் ஆகிய பயிர்களில் பல புதிய ரகங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. உழவர்களுக்கு பயிற்சியையும் வேலை வாய்ப்பையும் வழங்கி வருகிறது.

அரசியலிலும் இலக்கியத்திலும் பல திருப்பு முனைகள் நிகழ்ந்தது விருத்தாசலத்தில்தான் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, கன்னியாகுமரியையும் காஷ்மீரையும் இணைக்கும் தொடர்வண்டிகள் விருத்தாசலம் வழியாகத்தான் செல்கின்றன.

நிலாப்பெண்ணே இதழில் தாகம் சிறுகதை

2011-09-18T08:05:00.000-07:00

2009இல் நான் எழுதிய சிறுகதை "தாகம்" நண்பர் வீரமணி ஆழி இதழுக்காக அனுப்பியது. அப்போது வெளியாகவில்லை. அவர் இப்போது நிலாப் பெண்ணே இதழின் பொறுப்பாசிரியர். இப்போது அக்கதையை வெளியிட்டுள்ளார். நண்பர் முத்துவேல் அதற்கு ஒரு பின்னூட்டம் கொடுத்தார் அவருக்கும் வெளியிட்ட வீரமணிக்கும் இந்த நேரத்தில் நன்றிகூற கடமைப்பட்டுள்ளேன்.

விளிம்பு நிலைப் படைப்பாளி - 10

2011-09-16T08:53:00.000-07:00

தியாக. ரமேஷ்

கடலூர் மாவட்டம் கணபதி குறிச்சியில் 1968 ஆம் ஆண்டு தியாகராஜன் ஞானசௌந்தரி இணையருக்குப் பிறந்த தியாக ரமேஷ் பள்ளிக்கல்வியை நல்லூர் விருத்தாசலம் பள்ளிகளில் பயின்றார். பட்டயப்படிப்பினை சேலம் தொழில்நுட்பக்கல்லூரியில் முடித்து பல்வேறு நிறுவனங்களில் பொறியாளராகப் பணியாற்றி தற்போது சிங்கப்பூர் ரோட்டரி நிறுவனத்தில் வடிமைப்புப் பொறியாளராகப் பணியாற்றிவருகிறார்.

சேலத்தில கல்லூரியில் படிக்கின்றபோது சேலம் சூழலுமும் இயற்கை எழிலும் ரமேஷை படைப்பாளியாக உருவாக்கின. இயற்கையை நேசிக்கும் குணமும் எல்லா உயிர்களிடத்தும் அன்பு செலுத்தும் மனமும் இவரது தனித்தன்மைகள்.கவிதை, இலக்கியம், ஆன்மீகம், விளையாட்டு, பயணம், சித்தமருத்துவம் போன்றவற்றில் ஈடுபாடு கொண்டவர். ஓவியம் வரைவது இவரது பொழுதுபோக்கு.

கவிதை, படைப்பாளியையும் அவன் சார்ந்தவற்றையும் புதுப்பித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. நாம் எப்பொதெல்லாம் கவிதை எழுதுகிறோமோ அப்போதெல்லாம் நம்மோடு நாம் பொருந்தி இருக்கிறோம். என்று கவிதை குறித்த மதிப்பீடு உடைய ரமேஷ் இரண்டு கவிதை நூல்களைப் படைத்துள்ளார்.

தமிழகத்தின் மணிமுத்தாறு, நடவு, களம்புதிது, ஆகிய இலக்கிய இதழ்களிலும் சிங்கப்பூரின் தமிழ் முரசு, சிராங்கூன் டைம்ஸ், தங்கமீன் இதழ்களிலும் இவரது கவிதைகள் வெளியாகி உள்ளன .

2004 ஆம் ஆண்டு வெளியான நூல் " அப்படியே இருந்திருக்கலாம் " இந்நூல் அண்ணாமலைப்பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலை பட்டப் படிப்பிற்கு ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

"நினைவுப்பருக்கைகள்" என்னும் கவிதை நூலினை இவ்வாண்டு சிங்கப்பூரில் வெளியிட்டார்.சிங்கப்பூரில் இயங்கி வரும் கவிமாலை, கவிச்சோலை, இலக்கியச்சோலை, போன்ற இலக்கிய அமைப்புகளில் தொடர்ச்சியாகப் பங்கேற்று வரும் இவர் தி சிராங்கூன் டைம்ஸ் என்னும் தமிழ் மாத இதழில் நிருபராக பணிய்யாற்றினார். தற்போது அவ்விதழ் இணைய இதழாக வெளிவருகிறது.சிங்கப்பூரில் நடபெறும் இலக்கிய நிகழ்வுகளை ஒளிப்படங்களாக இணையத்தில் ஆவணப்படுத்தி வரும் இவர் முகநூல், வலைப்பூ வாயிலாகவும் இலக்கியப் பணியாற்றி வருகிறார். இவரது சிறப்பான இலக்கிய முயற்சிகளை அங்கிகரிக்கும் வகையில் சிங்கப்பூர் தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கம் செயலவை உறுப்பினராக்கி பெறுமைப்படுத்தியுள்ளது.

அண்மையில் சீன நாட்டிற்கு சுற்றுப்பயணம் சென்று வந்த கவிஞர் சீனர்களின் பண்பாடுகளைப் படம்பிடித்து வந்துள்ளார். அப்படங்களை பிக்காசா இணைய ஆல்பத்தில் பார்க்கலாம்.

தியாக ரமேஷின் கவிதைகள் வட்டார மொழியிலமைந்தவை. எளிதில் புரியும் நேரடித்தன்மை கொண்டவை. வாழ்வனுபவங்களின் வெளிப்பாடாகவும். மனிததின் மீது கொண்ட அன்பாலும் இயற்கையின் மீது கொண்ட ஈர்ப்பாலும் உறுவானவை.

தியாக ரமேஷ் நூல்கள்

1.அப்படியே இருந்திருக்கலாம்

2.நினைவுப்பருக்கைகள்

இணைய இலக்கியங்கள்

http://thiyagaramesh.blogspot.com/

http://www.facebook.com/thiyaga.ramesh

http://en.netlog.com/thiyagaramesh

https://picasaweb.google.com/118169033828718302494

ஆசிரியர் தினவிழா

2011-09-07T23:50:00.000-07:00

தொரவளூர் அரசு உயர்நிலைப்பள்ளியில் மாணவர்கள் சிறப்பாக ஆசிரியர் தினவிழா கொண்டாடி எளிய சிற்றுண்டிகளும் நினைவுப்பரிசுகளும் வழங்கினர் பள்ளியை வண்ணத்தாள்களாலும் கோலங்களாலும் அலங்கரித்து மகிழ்ந்தனர்.

பிறந்தநாள் வாழ்த்து கூறியோருக்கு நன்றிகள் பல

2011-07-31T09:55:00.000-07:00

சான்றிதழ்படி நேற்று 30/07/2011 எனக்கு பிறன்த நாள் முக நூலில் பல நண்பர்கள் எனக்கு வாழ்த்து தெரிவித்துளனர் அனேகமாக இவ்வளவுபேர் எனக்கு வாழ்த்து கூறியது இதுவே முதல் முறை. அவர்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றிகளைக் காணிக்கையாக்குகிறேன்
வாழ்த்து கூறிய நல்ல உள்ளங்கள் ராமலிங்கம்முத்துசாமி, சீனிவாசன், லக்ஷ்மணன் மாரிமுத்து, அன்பரசி வேலப்பா, தமிழ்ப்பரிதி மாரி, அம்பலவாணன் பாலசுப்ரமணியம், தென்னரசு நாராயணசமி,தேனம்மை லஷ்மணன், சுரேஷ்துரைகணபதிபிள்ளை, கடற்கரை,மணிவர்மா,செல்விநிரஞ்சனா,எழில்பாரதி,தமிழ்மதி,நல்விளை விஸ்வராஜு,வீரராகவன் சம்பத்,மைத்துநர் பாலமுருகன், தோழர்கள் கணேசன் மணிக்கம், சோலை மாரியப்பன், கவின் மலர், பரணிதரன், விஜயகுமார் , தமிழச்சிதங்கபாண்டியன்அனைவருக்கும் நெஞ்சம் நெகிழ்ந்த நன்றிகள் பல...

நெய்வேலி புத்தகக்கண்காட்சி காணொளி

2011-07-22T07:08:00.000-07:00

நெய்வேலி புத்தகக்கண்காட்சி

2011-07-08T20:31:00.000-07:00

நெய்வேலி புத்தகக்கண்காட்சிக்கு மாணவர்களை அழைத்துச் செல்வது முடிவானதும் அதற்கான ஏற்பாடுகள் செய்தோம். மாணவர்களுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி. அவர்கள் இதுவரை புத்தகக்கண்காட்சி பார்த்ததில்லை. மிகவும் பின்தங்கிய கிராமப்புற மாணவர்கள். எதிர்பார்த்தபடி பத்தாம் வகுப்பு மாணவர்களில் 80 பேர் மட்டும் விருப்பம் தெரிவித்தனர். காலை 9 மணிக்கு விருத்தாசலம் பேருந்து நிலையத்தில் குழுமினர். அரசு நகரப்பேருந்தில் இடங்களை நாங்கள் மட்டுமே பிடித்துக்கொள்ள வழக்கமாகச்செல்லும் பயணிகளுக்கு சற்று அதிர்ச்சி. பாலக்கரையில் இரண்டு மாணவிகள் வந்து சேர்ன்தனர் . குறிப்பிட்ட நேரத்தில் வரமுடியாத ஒரு மாணவி பெற்றோருடன் மந்தாரக்குப்பம் வந்து எங்களோடு சேர்ந்துகொண்டார்.குறிப்பிட்டபடி பயணம் நிகழ 10.30 க்கு நகரியம் சென்று 8 சாலை நிறுத்தத்திலிருந்து நடையைக்கட்டினோம். நண்பர் கணேசன் அலுவலகத்தில் சென்று கட்டணச்சலுகைக் கோரிப்பார்த்தும் செவிமடுக்காத அதிகாரிகளைச் சபித்தபடி அனுமதிச் சீட்டுகளைப் பெற்று வந்தார். சரியாக 11 மணிக்கு முதல் ஆட்களாக உள்ளே சென்றோம் புத்தகக் கண்காட்சிக்கு வந்திருக்கும் தொரவளூர் அரசு உயர்நிலைப்பள்ளி மாணவர்களையும் ஆசிரியர்களையும் வருகவருக என வரவேற்கிறோம் என்ற அறிவிப்பில் மாணவர்கள் மக்ழ்ந்தனர். புத்தகக் கண்காட்சியில் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை முதல் நாளே மாறி மாறி வகுப்பெடுத்திருந்ததால் ஓரளவௌ மாணவர்கள் ஒத்துழைத்தனர். அறிவியல் தொழில்நுட்பத் துறையினர் ஏற்பாடு செய்திருந்த கண்காட்சியில் மாணவர்கள் சில அறிவியல் உண்மைகளைத் தெரிந்துகொண்டனர். அந்த அலுவலர்களிடம் பேசி அங்கு அமைத்திருந்த கோளரங்கக் காட்சிக்கு மணவர்களை அழைத்துச் சென்றோம். பலூன் வடிவ அரங்கினுள் நுழைந்து சென்றது எங்களுக்கும் புதிய அனுபவம். சிலர் நல்ல நூல்களைத் தேர்வு செய்தனர். சிலருக்கு நாங்கள் உதவினோம். மதிய உணவு அரங்கினுள் முன்பே ஏற்பாடு செய்திருந்தார் நண்பர் மொழிவேந்தன். சரியாக 3 மணிக்கு அங்கிருந்து கிளம்பி நடுவண் பேருந்து நிலையம் வந்து மீண்டும் நகரப்பேருந்தில் காலை போலவே இடம் பிடித்து விருத்தாசலம் வந்து மாணவர்களை தொரவளூர் பேருந்தில் ஏற்றிவிட்டோம். அவ்வப்போது தலைமை ஆசிரியர் தொலைபேசியில் கண்காணித்தார். நண்பர் ராசேந்திரன் அவர் மகனை பள்ளியில் விட்டுவிட்டு பெரியார் நகரில் எங்களோடு சேர்ந்தார் அதில் தலைமைக்கு ஒரு ஐயம் வந்தாரா? என்று விசாரிக்க, கணேசன் மூலம் உறுதிப்படுத்தினோம்.
மாணவர்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு மறக்க முடியாத நாளாக அது அமைந்திருக்கும் என்பதில் எங்களுக்கு ஒரு சிறு மகிழ்ச்சி.

திருச்சி அண்ணா கோளரங்கம்

2011-06-21T02:03:00.000-07:00

திருச்சியில் உள்ள அண்ணா கோளரங்கம் குழந்தைகளைக்கவரும் வண்ணம் உள்ளது வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது ஒருமுறை சென்று வரலாம். முப்பரிமாணக் காட்சிகள் சிறுவர்களை மட்டுமின்றி பெரியவர்களையும் கவரும் வண்ணம் உள்ளது. கோளரங்கமும் சிறப்பாக உள்ளது. அறிவியல் காட்சிக்கூடமும் மாணவர்கள் சிந்திக்கவும், செய்து அறிந்துகொள்ளும் படியும் உள்ளன.

கோளரங்கக் காட்சி அறிவிப்பு

அறிவியல் காட்சிக் கூடத்தில் டைனோசர் மாதிரி

அறிவியல் காட்சிக்கூடத்தில் குழந்தைகளைக் கவரும் காட்சி விளக்கம்

கோளரங்கக் காட்சி

ஜனவரி 26, ஆகஸ்ட் 15, அக்டோபர் 2 ஆகிய 3 நாட்கள் மட்டுமே விடுமுறை.
காட்சி நேரம் 10.30,1.00,3.30, 4.45. ஆங்கிலக் காட்சி 11.45, 2.15
முப்பரிமாணக்காட்சிகள் காலை 10.15, 11.15 மாலை 12.45, 1.45, 3.00, 4.00, 4.30.
புதுக்கோட்டை சாலை , விமானநிலையம் அருகில், திருச்சி.தொலைபேசி 0431 - 2332190, 2331921.

விளிம்புநிலை படைப்பாளி-ஜீ.முருகன்

2011-06-10T19:40:00.000-07:00

------------------------------------

சிறுகதை, புதினம் , கவிதை, இதழியல், கணினிமென்பொருள் என ப் பலதளங்களில் இயங்கும் ஜீ. முருகன் 1967இல் திருவண்ணாமலை மாவட்டம் கொட்டாவூரில் பிறந்த வர். இவர் செங்கத்தில் பள்ளிக்கல்வியையும் திருக்கழுகுன்றத்தில் கல்லூரிக்கல்வியையும் பயின்றவர். இவரது பெற்றோர் கோவிந்தசாமி - கமலா . தொண்ணூறுகளில் எழுத்தொடங்கிய இவர் பல சிற்றிதழ்களில் இன்றும் தொடர்ந்து எழுதிவருகிறார். தனது இலக்கிய ஈடுபாடு குறித்து வனம் இதழில் கீழ்க்கண்டவாறுஎழுதியுள்ளார்.
“1986, அப்துல் ரகுமான், பாலகுமாரன், சுஜாதா போன்றவர்களின் வசிய எழுத்துக்களால் சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்த காலமது. திருக்கழுக்குன்றத்தில் டிப்ளமோ படிப்பின் மூன்றாவது வருஷத்தை நிறைவு செய்து கொண்டிருந்தேன். முன்பே ஜெயகாந்தன், கி.ராஜநாராயணன்,அசோகமித்திரன், லா.சா.ரா. என்று வாசித்திருக்கிறேன் என்றாலும் முதலில் சொன்ன மூவர்களைப் போல இவர்கள் அவ்வளவுக் கவர்ச்சியானவர்களாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. அப்துல் ரகுமானைப் பின்பற்றி கவிதை எழுதவும் கட்டுரைகள் எழுதவும் முயன்று கொண்டிருந்தேன். படிப்பு முடித்து கோவைக்கு வேலைக்குச் சென்றபோது‘விஜயா பதிப்பகம்’ வாயிலாக இலக்கியநூல்கள் அறிமுகம் கிடைத்த்து. கோவை நகருக்கு அது ஒரு பெரிய பொக்கிஷம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அங்குதான் நிகழ், கனவு,கிரணம் போன்ற சிறுபத்திரிகைகளைப் பார்த்தேன். ‘நிகழ்’ விலாசம் நான் தங்கியிருந்த பகுதியிலேயே இருந்ததால் அவ்விலாசத்தைத் தேடிப்போனேன் கி.பழனிச்சாமி’ என்கிற மனிதரை அங்குதான் சந்தித்தேன். அப்போது அவர் முற்றாகப் பார்வையை இழந்திருந்தார். இரண்டு சந்திப்புகளுக்குப் பிறகுதான் ‘கோவை ஞானி’ என்பவர் அவர்தான் என்று எனக்குத் தெரிந்தது. கோவை ஞானி என்ற அந்தக் கதவுதான் பல கதவுகள் திறக்கக் காரணமாக இருந்தது. சுந்தர ராமசாமியின் பல்லக்குத் தூக்கிகள், பிரசாதம், நடுநிசி நாய்கள், பள்ளம், புளியமரத்தின் கதை போன்ற புத்தகங்களை அப்போதுதான் நான் வாசித்தேன்”.
ஒரு தரமான வாசகராக இலக்கிய உலகில் நுழைந்து சிறந்த படைப்பாளியக பரிணமித்திருக்கும் இவர் இரண்டு புதினங்கள், மூன்று சிறுகதைத் தொகுப்புகள், ஒரு கவிதைத் தொகுப்பு ஆகிய நூல்களை வெளியிட்டுளார்.
இவரது கதைகள் “மனித மனங்களின் இருள்வெளிகளை ஆழமாக ஊடுருவிச் செல்பவை. ரகசிய வேட்கைகளின் சூது மிகுந்த பாவனைகளையும், ஆண்-பெண் உறவுகள் குறித்த கலாச்சார புனைவுகளையும் கவித்துவ பாசாங்குகளையும் தொடர்ந்து கலைப்பவை . உறவுகளுக்குள் நிகழும் போராட்டங்கள், பாவனைகள், பிறழ்வுகள், பயங்கள், மீறல்கள் வீழ்ச்சிகளை கனவுகளற்ற உலர்ந்த மொழியில் வரைபவை. மனித நடத்தையின் விசித்திரங்கள் பண்பாட்டு அளவுகோல்களால் விளக்கக்கூடியதல்ல என்பதை இவரது நாவலின் பாத்திரங்கள் நிரூபணம் செய்கின்றன”. என்று இவரது படைப்புகள் குறித்து அவற்றை வெளியிட்டுள்ள பதிப்பாளர்கள் மதிப்பீடு செய்கின்றனர்.
“ஜீ.முருகனின் கதைகள் புதிய வடிவங்களுக்காக முயற்சிசெய்பவை எனச் சொல்லலாம். அவ்வாறு முயற்சி செய்யாத கதைகள் எளிய சித்தரிப்புகளாக நின்று விட்டிருக்கின்றன. ஜீ.முருகனின் முக்கியமான பலம் அவருக்கு மொழியாளுமையில் எந்தச் சிக்கலும் இல்லை என்பது. அவரது கதைகள் ஒரு யதார்த்த தளத்திலிருந்து எழுந்து சித்தரிப்பின் ஒரு அம்சத்துக்கு மட்டும் மேலதிகமான குறியீட்டு அழுத்தத்தை அளித்து ஒரு படிமத்தை உருவாக்க முயல்கின்றன. ‘கறுப்ப்புநாய்க்குட்டி’ ‘அதிர்ஷ்டமற்ற பயணி’ போன்ற கதைகளை இதற்கு உதாரணமாகச் சொல்லலாம். ஜீ.முருகன் வழக்கமான கதைவடிவத்தை அடைவதற்கு முன்னாலேயே கதையை நிறுத்திவிடுதல், கதைக்குள் பிரக்ஞைபூர்வமாக தலையிட்டு பேசுதல் போன்றவற்றையே உத்திகளாக செய்திருக்கிறார்”. என்று ஜீ.முருகன் கதைகள் குறித்து ஜெயமோகன் குறிப்பிடுகிறார்.
ஜீ.முருகனின் தேர்ந்தெடுத்த கதைகளை உடுமலை.காம் என்ற நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ளது இத்தொகுப்பிலுள்ள அனைத்துக் கதைகளும் வெவ்வேறு விதங்களில் புதிய சாத்தியங்களை நோக்கி எழுதிப் பார்க்கப்பட்ட கதைகள். அனுபவம், எதிர் அனுபவம், அனுபவத்தின் உள் அனுபவமான கனவுநிலை, கனவில் ஏற்படும் விழிப்பு, கூட்டுச் சமூகத்தின் ஆன்மிகம், தனிமனிதனின் ஆன்மிக வறட்சி இவைகளே ஜீ.முருகனின் சிறுகதைக்குள் நாம் உணரும் திரட்சி என்று இவரது கதைகள் பற்றி அந்த நிறுவனம் மதிப்பிடுகிறது.
ஜீ.முருகனை பின் நவீனத்துவ எழுத்தாளராக வகைப்படுத்தும் ந. முருகேசபாண்டியன் “பின்நவீனத்துவம் தமிழ்ப் புனை கதைப் பரப்பில் புதிய போக்கை அறிமுகப்படுத்தி இன்று பலரும் தொடர்ச்சியறு எழுத்து முறையில் கதை சொல்வதில் முனைந்துள்ளனர். தமிழவன், கோணங்கி, எஸ். ராமகிருஷ்ணன், எம். ஜி. சுரேஷ், ரமேஷ் -பிரேம், ஜனகப்ரியா, கரிகாலன், சோ. தர்மன், பா. வெங்கடேசன், ஜீ. முருகன், சாருநிவேதிதா, யுவன் சந்திரசேகர் போன்றோர் பின் நவீனத்துவக் கதைசொல்லல் மூலம் படைத்துள்ள நாவல்கள் குறிப்பிடத்தக்கன”. என்று, தனது கட்டுரையில் கூறுகிறார்.
ஜீ.முருகன் வனம் என்ற இலக்கிய இதழை 2005 இல் தொடங்கி ஏழு இதழ்கள் வெளியிட்டுள்ளார் . தவிர்க்க முடியாத காரணங்களால் ‘வனம்’ இதழ் அச்சில் வெளிவருவது தற்காலிகமாக நின்று போயுள்ளது. அனைத்து இதழ்களும் இணையத்தில் படிக்க்கிடைக்கின்றன. இவரது படைப்புகள் அனைத்தும் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன. தற்சமயம் தினமணியில் (வேலூர் பதிப்பு ) உதவி ஆசிரியராகப் பணிபுரிகிறார். படைப்பாளியாக மட்டுமின்றி சிறந்த விமர்சகராகவும் திகழும் ஜீ.முருகன் ஜீவா என்ற தமிழ் எழுத்துருவை உருவாக்கியுள்ளார்.மனைவி அனிதா, மகன்கள் சிபி, ரிஷி ஆகியோருடன் தற்போது வேலூரில் வசித்துவருகிறார்.

இவரது படைப்புகள்:

மின்மினிகளின் கனவுக்காலம் (நாவல்) -1993
சாயும்காலம் (சிறுகதை) - 2000
கறுப்பு நாய்க்குட்டி (சிறுகதை) - 2002
சாம்பல் நிற தேவதை (சிறுகதை) - 2008
காட்டோவியம் (கவிதை) - 2009
மரம் (நாவல்) – 2009
வனம் இதழின் இணைய முகவரி : http://vanam.wordpress.com/
இணையத்தில் படைப்புகள்படிக்க: http://gmuruganwritings.wordpress.com
முகநூலில் பார்க்க : http://facebook.com/geemurugan
மின்னஞ்சலில் மடலிட : gmuruganjeeva@gmail.com
அலைபேசியில் பேசிட : 9442215709
நேரில் சந்திக்க : 14/66, நான்காம் தெரு, குரு தோப்பு, பகுதி – 1
சத்துவாச்சேரி, வேலூர் – 632 009.

கடித இலக்கியம் - பொள்ளாச்சி நசன் கடிதம்

2011-05-30T20:31:00.000-07:00

பொள்ளச்சிநசன்
16/9/94

அன்பு நண்பருக்கு ,

வணக்கம். தங்களின் 'மண்கவுச்சி' நூல் கிடைத்தது. பின் அட்டையில் இருப்பது தங்களின் புகைப்படம் என்று நினைக்கிறேன், சரிதானே! களம் வெளியீடாக நான் பிறந்த ஊரான சிதம்பரத்தின் சபாநாயகம் அச்சகத்தில் அச்சடித்ததாக - சிறுகதை ,கவிதை, நேர்காணல், விடுகதை எனப்பல்சுவையோடு கூடிய இத்தொகுப்பு ஒரு மாறுபட்ட முயற்சிதான். என் கவனத்தை ஈர்த்தது ப.அருள் - அவர்களின் கடிதம். தாங்கள் டி.ட்டி.எட்., படித்திருப்பதாகக் குறிப்பிட்டிருப்பதும் இண்டேனல் ஹிச்ட்ரி, சைக்காலஜி - 2 மார்க் பற்றியும் படிக்கும் போது நான் தங்களின் முதுகில் தட்டிக்கொடுப்பதுபோல் உணர்ந்தேன், ஏனெனில் நான் டி.ட்டி.எட் சைன்ஸ் லெக்சரர், ஆசிரியருக்கு அனைத்து கலைகளையும் சொந்தமாக்கி - விண்ணில் பறந்து - சமுதாயத்தைச் சாடி, இப்படி பன்முகத் தோற்றம் காட்டுவது சிறப்பானது, உயிரூட்டுவது. நூலைப் படித்து முடித்தபோது எங்கோ கிளம்பி எங்கோ சென்று இறங்கியது போன்று ஒரு எண்னம். அன்னப்பூ - கதையிலே நவீன சாதனங்களின் வளர்ச்சியினால் அடையும் சுகத்திற்கு அடியில் மறைந்து கிடக்கும் சோக நிகழ்வைக் காண முடிகிறது அந்த நல்ல உள்ளத்தை பைத்தியக்காரியாக, ராசியானவள் உள்ளுக்குள் நினைத்தாலும் ஏதும் செய்யமுடியாத ஏதிலிகளுக்கிடையில் வாழும் சாதாரண - எளிய ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதியாகக்காட்டும் போது மகிழ்ந்தேன். எழுதப்படாத, எழுதப்படுவதற்கு அப்பாற்பட்ட, எழுத்தே அறியாத- அந்த உலகம் வெளிச்சம் போட்டு காடப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்த நூல் காட்டுகிறது. இது ஒரு வெற்றிதான். தனியொரு மனிதனின் படைப்பிலக்கியம் என்று சுட்டிக்காட்டி, பட்டும், பாராட்டும் - பெற்றுவாழும் போலிகளுக்கிடையில் தனி மனிதனை முதன்மைப் படுத்தாது - பலரின் படைப்பு வழி- கருத்து வழி - ஒரு சமுதாய சிக்கலை, சீரழிவை, சிதைவை - காட்டுவது பாராடப்பட வேண்டிய ஒன்று. கால் காணி கரும்புக் கணக்கு - யோசிக்க வைக்கும் - செருப்பு, காணாமல் போன பணமும் நெய்வாசல் சோசியமும் - கதைகளும், ஆண்களுக்கு சமமாய், பாதுகாத்தல் கவிதைகளும் பளிச் எனத்தெரிகின்றன. விடுகதையும் - விடையும் ரசித்தேன் விடை இல்லாது இருந்திருந்தால் ஏதேதோ தோன்றியிருக்கும். நல்ல முயற்சி. தொடர என் வாழ்த்துகள்

என்றும் அன்புடன்,
பொள்ளாச்சி நசன்.

பேராசிரியர் முனைவர் ஆறு இராமநாதன் பணி பாராட்டு , நூல் வெளியீட்டு விழா

2011-04-19T18:41:00.000-07:00

தஞ்சாவூர் தமிழ்ப் பல்கலைக் கழக நாட்டுப்புறவியல் துறை பேராசிரியர் முனைவர் ஆறு இராமநாதன் அவர்களின் பணிகளைப் பாராட்டியும் நூல்களை வெளியிட்டும் சிறப்பானதொரு விழாவை அவரது மாணவர்கள் பல்கலைக் கழக வளாகத்தில் நிகழ்த்துகின்றனர். நாட்டுப்புறவியல் துறைக்கு பேராசிரியர் ஆற்றிய பணிகள் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க்வை. நிட்டூரி கதை, சின்னண்ணன் சின்னச்சாமி கதை ஆகிய கதைகள் குறித்து அவர் தமிழகம் முழுவதும் பயணம் செய்து மேற்கொண்ட வரலாற்று நிலவியல் கோட்பாட்டு ஆய்வு இதுவரை தமிழில் யாரும் செய்யாத முயற்சி. முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்கு வரும் மாணவர்களை தரமான ஆய்வாளர்களாக உருவாக்குவதில் அவருக்கு நிகர் அவரே.
ஆய்வு நேர்மையும் அயரா உழைப்பும் பேராசிரியரின் தனித்தன்மைகள்.
அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த பேராசிரியரின் பணிகளைப் பாராட்டி நிகழும் விழா பற்றிய விவரங்கள் அழைப்பில் கண்சடுள்ளவாறு நிகழும்.

நாள் : 21.04.2011.

காலம் : காலை 10.30

இடம் : தமிழ்ப் பல்கலைக் கழக மொழிப்புல அரங்கு

வரவேற்பு : சேவியர் அந்தோணி

தலைமை : முனைவர் த. சந்திரகுமார்

சிறப்புரை : பாவலர் அறிவுமதி
வ. கவ்தமன் திரைப்பட இயக்குநர்

வாழ்த்துரை : முனைவர் ச. பரிமளா பதிவாளர் (பொ)
திருமதி புனிதா - தாளாளர், பாரத் கல்வி நிறுவனம்
முனைவர் அந்தோணி குருசு

ஏற்புரை : முனைவர் ஆறு இராமநாதன்

நன்றியுரை : முனைவர் சக்திவேல்.

பேராசிரியருக்கு உங்கள் வாழ்த்துகளைச் சொல்ல : 9894499237

இணைப்புகள்

இணைப்புகள்

http://www.ulakaththamizh.org/JotsTags.aspx?word=%E0%AE%86%E0%AE%B1%E0%AF%81.%E0%AE%87%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AE%A8%E0%AE%BE%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%8D

http://rathinapughazhendi.blogspot.com/search/label/%E0%AE%86%E0%AE%B1%E0%AF%81.%E0%AE%87%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AE%A8%E0%AE%BE%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%8D

http://aruramanathan.blogspot.com/

http://www.tamilvu.org/courses/diploma/a081/a0811/html/a0811214.htm

இந்திய மக்கள் தொகை 121 கோடி

2011-03-31T19:20:00.001-07:00

புதுடெல்லி : இந்திய மக்கள் தொகை 121 கோடி என கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. கடந்த 10 ஆண்டுகளில் மக்கள் தொகை 18 கோடியே 10 லட்சம் அதிகரித்துள்ளது. தமிழகத்தின் மக்கள்தொகை 7 கோடி 21 லட்சத்து 38,958 ஆக உயர்ந்துள்ளது. இந்தியாவில் 10 ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு நடத்தப்படுகிறது.

கடந்த 1872&ம் ஆண்டு முதல் இதுவரை 14 கணக்கெடுப்புகள் நடத்தப்பட்டு உள்ளன. கடைசியாக, 2001&ம் ஆண்டு இந்த கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது. அப்போது, இந்திய மக்கள்தொகை 103 கோடியாக இருந்தது. இந்நிலையில், 2001&2011 ஆண்டுக்கான மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை 2 கட்டமாக நடத்த முடிவு செய்யப்பட்டது.

முதல் கட்ட கணக்கெடுப்பு, கடந்த ஆண்டு மே 1ம் தேதி தொடங்கியது. அப்போது, வீடுகள் போன்றவை கணக்கெடுக்கப்பட்டன. பின்னர், 2&ம் கட்ட கணக்கெடுப்பு கடந்த பிப்ரவரி 9ம் தேதி தொடங்கி, 28ம் தேதி முடிந்தது. இதில், 25 லட்சம் பேர் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். இந்த பணிக்காக ஸி2,200 கோடி செலவிடப்பட்டது.

கணக்கெடுப்பில் கிடைத்த முதல் புள்ளி விவரத்தை மத்திய உள்துறை செயலாளர் ஜி.கே.பிள்ளையும், இந்திய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு துறையின் பதிவாளர் ஜெனரல் சந்திரமவுலியும் டெல்லியில் நேற்று வெளியிட்டனர். அதன்படி, இந்திய மக்கள்தொகை இப்போது 121 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது.

இது கடந்த முறையை விட 18 கோடியே 10 லட்சம் அதிகம். 62.37 கோடி ஆண்களும், 58.65 கோடி பெண்களும் உள்ளனர். கணக்கெடுப்பின்படி, ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 914 பெண்கள் உள்ளனர். 2001ல் இருந்து கடந்த 10 ஆண்டுகளில் மக்கள்தொகை பெருக்கம் 17.69 சதவீதம் உயர்ந்துள்ளது. கடந்த முறை இது 21.15 சதவீதமாக இருந்தது.

நாட்டிலேயே அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட மாநிலமாக தொடர்ந்து, உத்தர பிரதேசமே நீடிக்கிறது. இங்கு இப்போது 19 கோடியே 90 லட்சம் பேர் உள்ளனர். குறைந்த மக்கள் தொகை கொண்ட பகுதியாக லட்சத்தீவு (64,429) உள்ளது. இந்தியாவின் இப்போதைய மக்கள் தொகை அமெரிக்கா, இந்தோனேஷியா, பிரேசில், பாகிஸ்தான் மற்றும் வங்கதேச நாடுகளின் மொத்த மக்கள் தொகையை விட அதிகம். உத்தர பிரதேசம், மகாராஷ்டிராவின் மொத்த மக்கள் தொகை அமெரிக்காவின் மொத்த மக்கள் தொகையை விட அதிகமாக உள்ளது. தமிழக மக்கள்தொகை 7 கோடி 21 லட்சத்து 38,958 ஆக உயர்ந்துள்ளது.

மக்கள் நெருக்கம் மிகுந்த பகுதியாக டெல்லியின் வட கிழக்கு மாவட்டமும், நெருக்கம் குறைந்த பகுதியாக அருணாச்சல பிரதேசத்தில் உள்ள திபாங் பள்ளத்தாக்கும் உள்ளன. டெல்லி வட கிழக்கு மாவட்டத்தில் ஒரு சதுர கி.மீ.க்கு 37,346 பேரும், திபாங் பள்ளத்தாக்கில் ஒரு சதுர கி.மீ.க்கு ஒருவரும் வசிக்கின்றனர்.

சிறுவர்கள் குறைவு

கடந்த 2001 கணக்கெடுப்பின்போது, நாட்டில் 6 வயது வரையான சிறுவர்கள் 16 கோடியே 38 லட்சம் பேர் இருந்தனர். இப்போது இந்த எண்ணிக்கை 15 கோடியே 88 லட்சமாக குறைந்துள்ளது. 20 மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் இந்த வயதில் ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட சிறுவர்கள் உள்ளனர். 5 மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள், ஒரு லட்சம் எண்ணிக்கையை இன்னும் தாண்டவில்லை. அதிகபட்சமாக உத்தர பிரதேசத்தில் 2 கோடியே 97 லட்சம் சிறுவர்களும், பீகாரில் 1 கோடியே 86 லட்சம் சிறுவர்களும் உள்ளனர்.

கல்வியறிவு அதிகரிப்பு

நடப்பு கணக்கெடுப்பின்படி நாட்டின் கல்வியறிவு சதவீதம் 74.04 சதவீதமாக உள்ளது. 2001ல் இது 64.83 சதவீதமாக இருந்தது. கடந்த 10 ஆண்டுகளில் 9.21 சதவீதம் அதிகமாகியுள்ளது. 2001ம் ஆண்டில் 53.67 சதவீதமாக இருந்த பெண்கள் கல்வியறிவு, இப்போது 65.46 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது. 2001ல் 75.26 சதவீதமாக இருந்த ஆண்களின் கல்வியறிவு இப்போது 82.14 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது.

கல்வியறிவில் கேரளாவே தொடர்ந்து முதலிடம் வகிக்கிறது. அதன் கல்வியறிவு சதவீதம் 93.91. மாவட்ட அளவில் மிசோரம் மாநிலத்தில் உள்ள செர்ச்சிப் மாவட்டம் (98.76 சதவீதம்), ஐஸ்வால் மாவட்டம் (98.50 சதவீதம்) முதல் 2 இடங்களை பிடித்துள்ளன. கேரளாவை தொடர்ந்து லட்சத்தீவு 92.28 சதவீதத்துடன் 2வது இடம் வகிக்கிறது. கல்வியறிவு சதவீதத்தில் வழக்கம்போல் பீகார் கடைசி இடத்தில் (63.82 சதவீதம்) உள்ளது. புதுச்சேரி உட்பட 10 மாநிலங்கள், யூனியன் பிரதேசங்கள் 85 சதவீத கல்வியறிவை எட்டியுள்ளன.
நன்றி : தினகரன்

எனக்கு வந்த கடிதங்கள் - 2

2011-03-06T03:20:00.000-08:00

அன்புயிர் புகழ் ! உன் அன்பு மடலும் படைப்புகளும் கிடைத்தன. அரசு ' தீட்டு ' படைப்பையும் இன்று கொடுத்தார். எழுது. எழுது. இது அச்சிற்கு... இது மற்றவர் பார்வைக்கு என்ற எண்ணம் இல்லாமல் எழுது. உனக்கென ஒரு மொழி அமையும் நேரமிது. அதன் செழுமை உணரும் வேகத்தில் எழுது. டாக்டர் கூட உனது
' கரும்பு ' கதையைப் படித்துவிட்டு அரசுவிடம் உன்னை விசாரித்திருக்கிறார். தொடர்ந்து எழுது. சிறுகதை வடிவமே சிறந்த வடிவம். முக்கியத்துவம் கொடு. கோணங்கி, தமிழ்ச்செல்வன், பூமணி, வண்ணதாசன், வண்ணநிலவன் இவர்களோடு கி.ரா. கிழவனையும் படி. வண்ணதாசன் வித்தியாசமான ஆள். மனிதன் - மிருகம், இயற்கை என்கிற வித்தியாசம் பார்க்கத் தெரியாத வித்தியாசமான ஆள். நுட்பமான பார்வை, மிருதுவான மனசு, நளினமான நடை. தேடிப் படி. எவனையும் ரசி. நீயாக மலர். உன்னைச் சூழ்ந்த மக்களில்... இயற்கையில் படைப்புகள் பறி. அவ்வப்போது மடலிடு. இப்படி இடைவெளி விடாதே. அன்பின் அம்மா, அப்பா,கரிகாலன் அனைவரையும் மிக மிக கேட்டதாகக் கூறு. இங்கே புத்தகக் கண்காட்சி நிகழ்கிறது. வந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். என்ன பையன் நீ !அண்ணமலைப் பல்கலைக் கழகத்திலா ! எதையாவது சாதித்துவிட்டு அங்கு பேசலாமே புகழ். இப்போது வேண்டுமா ? யோசி, அப்புறம் உன் இஷ்டம். மேடத்திடமும் கேட்டுக்கொள்.
உடன் பதில் எழுது.
அன்புடன்
அறிவுமதி.
07.01.1993

குறிப்பு: கடிதத்தில் டாக்டர் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது மருத்துவர் ராமதாசு அவர்களை. அப்போது தினப்புரட்சி நாளிதழில் ஞாயிறுதோறும் மக்கள் இலக்கியம் என்றொரு பக்கம் வெளியாகும் அதன் பொறுப்பாசிரியர் ப. திருநாவுக்கரசு (தாமரைச்செல்வி பதிப்பகம் ). அவரைத்தான் அரசு என அறிவுமதி கடிதத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

எனக்கு வந்த கடிதங்கள் -1

2011-03-03T07:23:00.000-08:00

தகவல் தொடர்புச் சாதனங்களின் வளர்ச்சியினால் கடிதம் எழுதும் வழக்கம் முற்றிலும் மறைந்துவிட்டது, பின்லாந்து நாட்டு ஆவணக்காப்பகங்களில் ஒரு உள்நாட்டுக் கடிதத்தைக் கூட ஆவணாமாகப் பாதுகாக்கின்றனராம். கடிதம் இலக்கியத்தின் ஒரு பகுதியாகியுள்ளது கடித இலக்கியம் என்று. எனக்கு வந்த கடிதங்களை இங்கே பதிவு செய்கிறேன். நாளை இதுவும் கூட ஆவணமாகலாம். முதலில் கவிஞர் அறிவுமதி எனக்கு எழுதிய கடிதங்களை ஒவ்வொன்றாக பதிவுசெய்கிறேன்.

12/06/1991
சென்னை

அன்புயிர் புகழ்,
அண்ணன் மதி பேசுகிறேன்.
உனது அன்பின் மடல்களுக்கு உடன் மடலிட முடியாமைக்கு... பொறுத்தருள்க.
என்னிடமுள்ள குறைபாடே இதுதான். என் தொட்டில் பூமிக்கருகிலேயே இத்தகைய நம்பிக்கை வெளிச்சங்கள்
அறிமுகமாக அறிமுகமாக மனசு தெம்படைகிறது.
உனது மொழி உணர்வுகளும் அரசியல் உணர்வுகளும் செழுமையடையவும் வைரம் பாயவும் வாழ்த்துகிறேன்.
சுற்றிலும் நம்பிக்கையாளர்களைத் துளிர்விடச்செய். அண்ணன் ராசு அவர்களை அடிக்கடி சந்தி.புது நெல்லு புது நாத்து முடிந்து திரைக்குத் தயாராக இருக்கிறது.
விரைவில் சிதம்பரம் வரலாம். நான் ஊருக்கு வருகிற போது தெரிவிக்கிறேன் சந்திப்போம்.
அன்புடன் அண்ணன்
அறிவுமதி

குறிப்பு : அண்ணன் ராசு என கடிதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது விருத்தாசலத்தில் வாழ்ந்த கொள்கையளரை.
திராவிட நாடு அடையும் வரைத் திருமணம் செய்துகொள்ளமாட்டோம் என்று பெரியாரிடம் குருதியால் ஒப்பமிட்டுக்கொடுத்தத்ற்காக் கடைசி வரை திருமணமே செய்தொகொள்ளாமல் மரணமடைந்தவர். சிந்தனைச்சிற்பி என எங்களால் அழைக்கப்பட்டவர்.

கண்ணகியின் சிலம்புக்கு நிகரான செடலின் சலங்கை.

2011-02-05T00:37:00.000-08:00

தமிழகத்தில் நாட்டுப்புற மக்களிடையே பலவகையான வழிபாட்டுமுறைகள் நடைமுறையில் உள்ளன. அவற்றுள் வட மாவட்ட மக்களிடையே பெரும்பான்மையாகக் காணப்படுவது திரௌபதி அம்மன் வழிபாடு. இவ்வழிபாட்டு முறை குறித்து தமிழில் குறிப்பிடும்படியான நூல்கள் வெளிவரவில்லை. அமெரிக்க பல்கலைக் கழக பேராசிரியர் அல்ப் கில்டபைடல்தான் திரௌபதி வழிபாட்டு மரபு குறித்து தமிழகத்திற்கு வந்து ஆய்வு செய்து (The cult of Draupadi - on Hindu Ritual and the Goddess) என்ற நூலை முதன் முதலில் வெளியிட்டார். திரௌபதி அம்மன் வழிபாடு சார்ந்த படைப்பிலக்கியங்களும் தமிழில் இல்லை என்றே கூறலாம்.

செல்லியம்மன், செல்லியாயி, துரோபதியம்மன் என்றெல்லாம் அழைக்கப்படும் அந்தப் பெண்தெய்வக் கோயில்கள் இல்லாத சிற்றூர்கள் வட மாவட்டங்களில் இல்லை. ஆண்டுக்கொரு முறை தீ மிதித் திருவிழா நடைபெறும்.18 நாட்கள் நடைபெறும் இவ்விழாவின் முதல் நாள் குறிப்பிட்ட ஒரு பெண் கைகாட்டினால்தான் தெய்வம் கோயிலிலிருந்து உற்சவத்திற்காக வெளிவரும். அந்தப் பெண்ணைச் சில ஊர்களில் தேவடியாள் என்று குறிப்பிடுவார்கள். அவர்கள் தேவரடியார்கள் தெய்வப் பணிக்காகப் பொட்டு கட்டி விடப்பட்டவர்கள் என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த ஒன்று.

தென்னார்க்காடு மாவட்ட கிராமம் ஒன்றில் செல்லியம்மன் கோயிலுக்காக பொட்டு கட்டி விடப்பட்ட ஒரு பெண்ணின் கதையை செடல் என்ற புதினமாக்கி, வழிபாடு என்ற பெயரில் அரங்கேறிக்கொண்டிருக்கும் சமூக அவலங்களை வேரோடும் வேரடி மண்ணோடும் நம் கண்முன் கொண்டு வந்து காட்சிப் படுத்தி நம்மைப் பதற வைக்கிறார் இமையம்.

இசை வேளாளர் இனப் பெணகளுக்குத்தான் பொட்டு கட்டும் வழக்கம் நடைமுறையில் இருக்கிறது. இது எல்லாருக்கும் தெரிந்த வழக்கம். ஆனால் இமையத்தின் புதின நாயகி செடல் பறையர்களுக்கும் கீழாக அடிமைப்பட்டுக் கிடக்கும் கூத்தாடி இனப் பெண் என்பதும் அவளுக்கு பொட்டு கட்டுவது என்பதும் இதுவரை தமிழில் பதிவாகவில்லை. முதன்முதலாக இமையத்தின் புதினம்தான் இந்த வழக்கத்தை வெளி உலகுக்கு தெரிவிக்கிறது. இசை வேளாள இனப்பெண்கள் பொட்டு கட்டப்படுவது பெரும்பாலும் அரசர்களால் கட்டப்பட்ட கோயில்களுக்குத்தான் அந்த கோயில்களுக்கென்று நிலையான வருமானம் உண்டு நிலங்கள் உண்டு எனவே அப்பெண்களுக்கு பாதுகாப்பான வாழ்க்கை நிச்சயம். ஆனால் செடல் போன்ற கூத்தாடி இனப் பெண்கள் பொட்டு கட்டப்படுவதோ எளிய கிராமக் கோயில்கள் அதற்கென நிலைத்த வருமானம் எதுவும் இல்லை ஊர்க்காரர்கள் பார்த்து ஏதாவது கொடுத்தால்தான் உண்டு. இப்படி எவ்வித பாதுகாப்பும் இல்லாத ஒரு வாழ்க்கைக்குத் தள்ளப்பட்ட ஒரு பெண்ணின் கதைதான் செடல்.

செடல் என்ற பத்து வயதே ஆன அந்த சிறுமியை பலியாடு போல கோயிலுக்கு முன்பு நிறுத்தி தலையில் தண்ணீரைத் தெளித்து மொட்டையடித்து பொட்டுகட்டி விடுகின்றனர். அதற்கு முன்பாக அச்சிறுமியின் தந்தையை ஊர்ப் பஞ்சாயத்தில் நிறுத்தி கட்டாயப்படுத்தி சம்மதிக்க வைக்கின்றனர். அதிலிருந்து அந்தப் பெண் ஊர்ப் பொதுச் சொத்தாகி விடுகிறாள் அவளுக்கென்று அந்த பருவத்திற்கே உரிய எந்தவிதமான விருப்பு வெறுப்பையும் வெளிக்காட்ட இயலாமல் அவள் தவிக்கின்ற தவிப்புகள் நம்மை வெட்கித் தலை குனிய வைக்கின்றன.

செடல் தன்னை ஈன்றெடுத்த தாய் தந்தையரை விட்டு உடன் பிறப்புகளை விட்டு தனக்கு தொடர்பில்லாத ஒரு அனாதைக் கிழவியோடு கோயிலுக்கு அருகில் ஒரு குடிசையில் குடியமர்த்தப் படுகிறாள். வீட்டுக்கு வரக்கூடாது என்று புராண புளுகுகளை அவிழ்த்து விட்டு அவளை கோயிலே கதி என்ற நிலைக்குத் தள்ளி விடுகின்றனர். ஓரிரு ஆண்டுகள் இப்படியே உருண்டோட அவ்வூரில் பஞ்சம் தலைவிரித்து ஆடுகிறது. மக்கள் சோளத் தவிட்டை வறுத்து உணபதும், புற்றில் கிடைக்கும் அரிசியைச் சேகரித்து உண்பதுமாக நாட்களைக் கடத்துகின்றனர். வறுமை தாளாமல் மக்கள் இலங்கைக்குக் கப்பலேறுகின்றனர். தமிழர்கள் அதிகமாக இலங்கைகுச் சென்ற 1960 ஆம் ஆண்டு அது. அதற்கு செடலின் பெற்றோரும் விதி விலக்கல்ல.

அதன் பிறகு செடலுக்கு வாழ்க்கையே நரகமாகிறது. மறுத்துப் போன மனத்தோடு நரகத்தில் வாழப் பழகி விடுகிறாள். மூன்று பாகங்களாக அமைந்துள்ள இந்தப் புதினம் செடலின் வாழ்க்கை வரலாறாக மட்டுமில்லாமல் அரை நூற்றாண்டுக்கு முந்திய தமிழகச் சிற்றூர் ஒன்றின் அசலான வரலாற்றைப் படம் பிடிப்பதோடு இலங்கை இனச்சிக்கலையும் தொட்டுக்காட்டிச் செல்கிறது. செடலின் பெற்றோர் இலங்கைக்குச் செல்லும் காலம் அங்கு தமிழர்கள் அமைதியாக வாழ்ந்த காலம். இனக்கலவரம் தொடங்குகிற 1975 கால கட்டத்தில் செடலின் அக்காள் தமிழகம் திரும்புகிறாள் அதன் பிறகுதான் செடல் தன் சொந்த ஊருக்குத் திரும்ப வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. இவற்றையெல்லாம் இமையம் புதினத்தில் வெளிப்படையாக் கூறாமல் உள்ளுரையாக உணர்த்திச் செல்கிறார். வட்டார வழக்குகளை திணிக்காமல் தேவையான இடங்களில் மட்டும் அளவாகக் கையாண்டு இயல்பாகக் கதையை நகர்த்திச் செல்கிற பாங்கு இமையத்தின் கதைத் தொழில் நுட்ப ஆற்றலை வெளிப்படுத்துகிறது. பிற வட்டாரங்களைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் எளிதில் புரியும்படியான ஒரு மொழி நடை, படைப்பை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது.

இன்றைய இளைஞர்கள் வியக்கும் படியான கற்பனை வளமிக்க உரை நடைக்கு சொந்தக்காரர்களாக நம் முன்னோர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள் என்பது கதைப் பாத்திரங்களின் பேச்சுகளூடாக வெளிப்படுகிறது. எவ்வளவு பழமொழிகள் எத்தனை விடுகதைகள் அப்பப்பா... எல்லாம் மறைந்து விட்டனவே என்று வருந்துபவர்களுக்கு விருத்து படைக்கிறார்கள் கதை மாந்தர்கள். மொழியின் இண்டு இடுக்குகளிலெல்லாம் நுழைந்து நுட்பமாகப் பேசும் கலையை எங்கிருந்து கற்றுக்கொண்டனர் இந்த மக்கள். அடடா... படித்துப் பாருங்கள் வியந்து போவீர்கள்.

இப்படி மெல்ல நகரும் அந்த வாழ்க்கையில் சோதனைகள் தலை தூக்கத் தொடங்குகின்றன. செடலுக்குத் துணையாக இருந்த கிழவி இறந்து போக பஞ்சத்திற்குப் பிறகு பெய்த மழையில் அவளுக்காக ஊர்ப்பொதுவில் கட்டிக்கொடுத்த குடிசையும் இடிந்துபோக அவள் வயதுக்கு வந்துவிடுகிறாள். அதை சொல்வதற்குக் கூட யாருமின்றி வெள்ளத்தில் சிக்கிக்கொண்டு தவிக்கும் அவளை தூரத்து உறவினரான கூத்தாடி பொன்னன் அழைத்துச் செல்ல புதினத்தின் இரண்டாம் பகுதி தொடங்குகிறது.

சூழ்நிலை காரணமாக பொட்டு கட்டி விடப்பட்ட செடல் கூத்தாடி செடலாகிறாள். இந்த பகுதி தான் புதினத்தின் மையச் சரடாக அமைந்திருக்கிறது. பெண்வேட மிட்டு ஆண் கூத்தாடுவதுண்டு பெண் வேடத்தில் ஒரு பெண்ணே காலில் சலங்கை கட்டி நடிப்பது என்பது எத்தனை சவால்கள் நிறைந்து என்பதை செடல் நமக்கு உணர்த்துகிறார். செடலின் கால்களில் கட்டப்பட்ட சலங்கை அவளுக்கு விலங்காக மாறி தீராத்துயரில் ஆழ்த்துகிறது. கண்ணகிக்கு சிலம்பால் நிகழ்ந்த துயரத்திற்கு நிகரானது. மேலும் சில கூறுகள் சிலப்பதிகாரத்தோடு ஒப்பு நோக்கத்தக்கன. சிலப்பதிகாரத்திற்குப் பிறகு கூத்து பற்றியும் அடவுகள் பற்றியும் பல குறிப்புகள் இப்புதினத்தில் துல்லியமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. கூத்தாடுபவர்கள் என்றால் உடலை விற்றுப் பிழைப்பவர்கள் என்ற எண்ணம் மனித பொது புத்தியில் பதிவாகியிருக்கிறது என்பதை செடலோடு உறவு கொள்ளத் துடிக்கும் ஆண்கள் மறு உறுதி செய்கின்றனர். அதனை ஆபாசமோ படிப்பவர்களின் முகச்சுளிப்போ இன்றி மிக லாவமாகச் சொல்லி படைப்பின் செவ்வியல் தன்மையைக் கூட்டியிருக்கிறார் ஆசிரியர்.

கோவேறு கழுதைகள், ஆறுமுகம் ஆகிய புதினங்களை விடவும் செடல் இமையத்தின் படைப்பாற்றலை மெருகூட்டியிருக்கிறது என்பதைத் தொடக்கத்திலிருத்து அவரின் படைப்புகளைப் படித்தவர்கள் உணரலாம். பறையர்களை செல்லியம்மன் கோயிலுக்குள் அனுமதிக்காத உயர் சாதிக் காரர்கள் தங்களின் பொது நலத்திற்காக சுய நலத்தோடு பொட்டு கட்டுவதற்குமட்டும் பறையர் இனச் சிறுமியைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் மேல்சாதித் தந்திரங்களை, சமூகத்தில் புரையோடிக் கிடக்கும் பழமை வாதத்தை தோலுரிப்பதோடு மனித மனங்களில் மண்டிக்கிடக்கும் மர அழுக்குகளில் வெளிச்சம் பாய்ச்சுகிறது இந்தப் படைப்பு.

கூத்தாடச் செல்கின்ற இடத்தில் செடலைக் கண்களால் மொய்க்கும் இளைஞர் கூட்டம், கோயில் திருவிழாவுக்கு சென்று அங்கு இரவில் உறங்கும் அவளை உறங்க விடாமல் சதா தொல்லை கொடுக்கும் நடுத்தர வயது ஆண்கள் என அவளைப் பொதுச் சொத்தாக, போகப் பொருளாகவே பார்க்கும் சமூகக் கொடுமைகளைப் படிப்போர் கொதிக்கும்படி எழுத்தில் வடித்திருக்கிறார். இவ்வளவையும் அவள் சற்றும் முகம் சுளிக்காமல் புன்னகையோடுதான் எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத சட்டம். தன் ஒழுக்கத்திற்கு ஒரு கேடும் நேராமல் தன்னை ஒரு தெய்வப் பெண்ணாகவே கருதி நெறி பிறழாமல் வாழும் செடல் வாசகர் மனத்தில் சிம்மாசனம் போட்டு அமர்ந்துகொள்கிறாள். அந்த ஆசனமும் அவளுக்கு கடைசி வரை நிலைக்கவில்லை.

சகக் கூத்துக் கலைஞர்கள் அவளைக் கண்ணின் மணியைப் போல் காப்பாற்றி வந்தாலும் ஈடுபாடில்லாமலே கூத்தாடி வரும் செடலுக்கு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குப் பிறகு இதுதான் வாழ்க்கை என்றாகி விடுகிறது. தீவிர கூத்தாடியான பிறகு நாடகக் குழுக்களுக்கு சவாலாக விளங்குகிறாள். பிறந்த ஊர், உறவுகளை விட்டு வந்த அவளுக்கு நடுத்தர வயதைத் தொடும்போது இலங்கையிலிருந்து திரும்பும் செடலின் அக்காள் கட்டாயப்படுத்த மீண்டும் சொந்த ஊருக்குத் திரும்புகிறாள். அதிலிருந்து புதினத்தின் மூன்றாம் பாகம் தொடங்குகிறது.

பதின் வயதில் கட்டிக் காப்பாறிய ஒழுக்க நெறியை மெல்ல கரைத்து அவளை பலவீனப்படுத்தி களங்கப்டுத்துகிறான் ஒரு காமுகன். அப்போதும் நாம்மால் செடலைத் தவறாக எண்ணமுடியவில்லை.அதற்குக் காரணம் கதாசிரியரின் நுட்பமான கதைசொல்லும் உத்திதான்.
கூத்துதான் செடலின் வாழ்க்கையாகி விட நலிவடைந்த கூத்தாடியான பாஞ்சாலி தனது குழுவை செடலிடம் ஒப்படைப்பதோடு கதை முடிகிறது. வாசகர் மனங்களில் புதினம் மேலும் மேலும் விரிவடைந்து முடிவற்ற பாதையை அமைத்துச் செல்கிறது.

வழக்கமான கதைப் போக்குதான் என்றாலும் இந்த வாழ்க்கை இது வரை வெளிவராதது. சாதிய கட்டுமானங்களும், சடங்கு சம்பிரதாயங்களும் இந்த சமூகத்தில் கால காலமாக ஒடுக்கப் பட்டவர்களை எப்படி மேலும் ஒடுக்குகின்றன. அதிலும் குறிப்பாகப் பெண்கள் சாதி வேறுபாடின்றி சமூகத்தின் அனைத்து மட்டங்களிலும் கீழினும் கீழாக நடத்தப்படுகின்றனர், அவர்கள் ஆண்கள் நினைப்பதற்கு மாறாக சிந்தித்துக் கூடப் பார்க்கக்கூடாது என்பதில் ஆண் சமூகம் எவ்வளவு ஒற்றுமையாக இருக்கிறது என்பதையெல்லாம் செடல் போகிற போக்கில் வாசகர்களுக்கு உணர்த்திச்செல்கிறாள்.

கல்வி அறிவில்லாத செடலுக்கு இந்த சமூகம் சிறந்த பாடத்தைக் கற்றுத்தருகிறது. மெல்ல மெல்ல கற்று தேரும் அவள் சமூகத்திற்குப் பாடம் கற்றுத்தருபவளாகப் பக்குவப்படுகிறாள். இது ஒரு தனி மனுசியின் வாழ்க்கை வரலாறு மட்டுமல்ல ஒட்டு மொத்த பெண் சமூகத்தின் வரலாறாகவே வரிக்கப்படுகிறது. பெண்கள் கால காலமாக அனுபவித்து வரும் கொடுமைகளின் குறீயீடாகவே செடல் பாத்திரம் அமைந்திருக்கிறது.

உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டில் இமையத்தின் படைப்புகள் பற்றி அறிமுகம் செய்வதற்காகப் பொன்னீலன் கூறும்போது ," எங்கள் பகுதியில் கூறுவார்கள் மாம்பழம் சாப்பிட்டால் கொஞ்சம் நேரம் வாயை அப்படியே வைத்திருக்க வேண்டும் தண்ணீர் குடிக்கவோ வாய் கொப்பளிக்கவோ கூடாது. அப்பொழுதுதான் மாம்பழத்தின் சுவை நாவில் இனித்துக் கொண்டிருக்கும். அதுபோல்தான் இமையத்தின் கதைகள். அவற்றைப்படித்த பிறகு வேறு கதைகளைப் படிக்காமல் மனதுக்குள் அசைபோடத் தோன்றும் " என்றார். அப்படி தோன்றக்கூடிய ஒரு புதினமாகத்தான் செடல் அமைந்திருக்கிறது.

ஒரு புனைவுப் படைப்பாளராக வெற்றி கண்டிருக்கும் இமையம் சிறந்த ஆவணக் காப்பகராகவும், ஆய்வாளராகவும் இந்த படைப்பின் வழி நுட்பமான பல தரவுகளைப் பொதித்து வைத்திருக்கிறார். சென்ற தலைமுறையின் பண்பாட்டு ஆவணங்கள் பல இப்புதினத்தில் வைரமாய் மின்னுகின்றன. தெருக் கூத்து மரபுகள், பாடல்கள் ஒப்பாரி, வழிபாட்டுப் பாடல்கள், பழமொழிகள் பழக்க வழக்கங்கள் என வாய்மொழி வழக்காறுகள் , வாய்மொழி வரலாறுகள் என நுட்பமான பல ஆய்வுத் தகவல்களை சேகரித்து அளித்திருக்கிறார். ஆய்வாளர்களுக்கு மிகச் சிறந்த களஞ்சியமாக விளங்குவது இப்படைப்பின் கூடுதல் பலமாக நான் கருதுகிறேன்.

பதிப்பாளர் சிறப்பாக வெளியிட்டு இந்த நூலுக்கு மேலும் அழகு சேர்த்திருக்கிறார்.

செடல் - இமையம்,
க்ரியா - பக்கம் : 285
விலை : 250
நன்றி : அம்ருதா

அம்மி மிதித்து அருந்ததி பார்த்த சீன நாட்டுப்பெண்

2011-02-05T00:17:00.000-08:00

இன்று காலை உறவினர் வீட்டுத் திருமணத்திற்கு சென்றேன். மணமகன் செந்தில்குமார் சிங்கப்பூரில் பணியாற்றுகிறார். சொந்த ஊர் கடலூர் மாவட்டம் விருத்தாசலம் கண்மணி நகர்.அங்கு பாணியாற்றும் சீன நாட்டுப் பெண்ணை தமிழ் முறைப்படி இன்று காலை திருமணம் செய்துகொண்டார். பெண்ணின் சொந்த ஊர் சீனாவின் ஷாங்ஷான் லிலி வாண் மாவட்டம் குங்ஜாவ் ப்ரவீன்ஸ், (பி.ஆர். சைனா) மணமகள் லியூ யிங் கூரைப் புடவை கட்டி தமிழ்ப்பெண்ணாக மாலையும் கழுத்துமாக மண மேடையில் அமர்ந்திருக்க அவரின் பெற்றோர் லியூ ஹாங்க்யூ - யாங் யூன்யிங் ஆகியோர் வேட்டியும் புடவையும் உடுத்தி தமிழர்களாக பாத பூசை சகிதம் அனைத்து சடங்குகளோடும் திருமணம் நடந்தது. தாலி கட்டியதும் மணமகள் அம்மி மிதிக்க அவரின் மாமியார் மலர்க்கொடி மெட்டி அணிவிக்க உறவினர் அனைவரும் வியந்து மணமகனின் பெற்றோர் ராசவேலு மலர்க்கொடியை பாராட்டினர். ராசவேலு வெண்பா எழுதுவதில் வல்லவர். 2000 குறள் வெண்பாக்களை எழுதி வைத்துள்ளார் வெளியிடுவதற்குத் தயாராக.
மணமக்களுக்கு வாழ்த்து கூறி விடை பெற்றோம். நீங்களும் மண மக்களை வாழ்த்துங்கள். இந்திய சீன நல்லுறவிற்கு இரு குடும்பங்களும் தங்கள் பங்களிப்பை எளிமையாகவும் உறுதியாகவும் செய்திருப்பதற்காக அவர்களுக்கு நம் பாரட்டுகள்.

கவிஞர் தமிழச்சிதங்கபாண்டியன் நூல் வெளியீட்டு விழா காட்சிகள்

2011-01-05T18:20:00.000-08:00

கவிஞர் தமிழச்சிதங்கபாண்டியன் நூல் வெளியீட்டு விழா காட்சிகள்

விழாவில் 3 ஆம் அரங்கு குழுவினர் நிகழ்த்திய எட்டு ரூபா செப்புக்குடம் நிகழ்த்து கலைக் காட்சி

மூன்றாம் அரங்குக் குழுவினர்

நூல்களின் முகப்பு

டாக்டர் ஹெச்.எஸ்.சிவப்ரகாஷ் நூலை வெளியிட பெற்றுக்கொள்ளும் குழந்தைகள் இமையாதங்கம் தென்னரசு, இதையாதங்கம் தென்னரசு

தமிழச்சி தங்கபாண்டியனின் நூல்கள் வெளியீட்டு விழா

2010-12-29T06:54:00.000-08:00

1. காற்று கொணர்ந்த கடிதங்கள்
2. காலமும் கவிதையும்
3. பாம்படம்
4. சொல் தொடும் தூரம்
ஆகிய நூல்கள் வெளியீட்டு விழா சென்னையில் நடைபெற உள்ளது

தலைமை : சிற்பி பாலசுப்ரமணியன்

வெளியிடுபவர் : டாக்டர் ஹெச்.எஸ்.சிவப்ரகாஷ்

பெற்றுக்கொள்பவர்கள் :

இமையம்
நிர்மலா கணேசன்
இமையா தங்கம் தென்னரசு
நித்திலா சந்திரசேகர்
இதயா தங்கம் தென்னரசு

சிறப்புரை:

வெ.இறையன்பு
இயக்குனர் அமீர்
நக்கீரன் கோபால்
ரா.பார்த்திபன்
மரபின் மைந்தன் முத்தையா
எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

ஏற்புரை : தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

தொகுப்பு : பர்வீன் சுல்தானா.

நாள் : 02/01/2011 - ஞாயிறு மாலை 5.30 மணி
இடம் : குமார ராஜா முத்தையா அரங்கம்
ராஜா அண்ணாமலைபுரம், சென்னை.

குறிப்பு : "எட்டு ரூபா செப்புக்குடம் " நிகழ்த்துக்கலை நிகழ்ச்சி நடைபெறும்

அனைவரும் வருக.

விளிம்பு நிலை படைப்பாளிகள் – 7

2010-11-19T16:00:00.000-08:00

விளிம்பு நிலை படைப்பாளிகள் – 7

முனைவர் மு.இளங்கோவன்

தமிழகத்தின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தை அடுத்துள்ள இடைக்கட்டு என்னும் சிற்றூரில் 20-06-1967 இல் விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் முனைவர் மு.இளங்கோவன். முருகேசனார், அசோதை அம்மாள் இணையரின் மகனான இவர், தொடக்கக் கல்வியையும் உயர்நிலைக் கல்வியையும் உள்கோட்டை பள்ளிகளில் முடித்தவர் (1972-1982). மேல்நிலைக் கல்வியை மீன்சுருட்டி அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் முடித்தவர் (1982-1984). மூன்றாண்டுகள் உழவுத் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்து, புலவர் சுந்தரேசனார் எனும் தமிழாசிரியரின் நெறிப்படுத்தலில் திருப்பனந்தாள் செந்தமிழ்க் கல்லூரியில் இளங்கலை, முதுகலைப் பட்டங்களை முதல் வகுப்பில், முதல் மாணவராகத் தேறிப் பெற்றவர் (1987-1992).

பின்பு புதுவைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர் க.ப. அறவாணன் தலைமையில் இயங்கிய தமிழியல்துறையில் "மராட்டியர் ஆட்சியில் தமிழகமும் தமிழும்' எனும் தலைப்பில் ஆய்வு செய்து ஆய்வியல் நிறைஞர் பட்டம் பெற்றவர்(1992-1993). பின்பு திருச்சிராப்பள்ளி பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தில் பல்கலைக்கழக நிதியுதவியுடன் முனைவர்பட்ட ஆய்வினை (1993 - 1996) நிறைவு செய்தார். "பாரதிதாசன் பரம்பரை' என்ற தலைப்பில் ஆய்வு செய்து தமிழ்க்கவிதை வரலாற்றில் பல கவிஞர்களின் வாழ்வியலையும் பணிகளையும் பதிவு செய்த பெருமைக்கு சொந்தக்காரர்.

மு. இளங்கோவன் படிக்கும் காலத்தில் தமிழக அளவில் கல்லூரி, பல்கலைக்கழக அளவில் பல கவிதை, கட்டுரை, பேச்சுப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டு தங்கப் பதக்கங்கள், சான்றிதழ்கள் பெற்றுள்ளார். இதில் செயங்கொண்டம் தமிழோசை நற்பணிமன்றம் நடத்திய "தாய்மொழிவழிக் கல்வி' எனும் தலைப்பிலான ஆய்வுக்கட்டுரைப் போட்டியில் முதல்பரிசாகத் தங்கப்பதக்கம் பெற்றுப் பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார் அவர்களின் பொற்கையினால் தங்கப்பதக்கம் சூட்டப்பெற்றவர். நெல்லைத் தனித்தமிழ் இலக்கியக் கழகம் நடத்திய கட்டுரைப்போட்டியில் "மூதறிஞர் வ.சுப. மாணிக்கனாரின் தமிழ்ப்பணிகள்' எனும் தலைப்பிலும், "பாவலர் முடியரசனாரின் தமிழ்த்தொண்டு' எனும் தலைப்பிலும் இருமுறை ஆய்வுக்கட்டுரை எழுதி இரண்டு தங்கப்பதக்கங்கள் பெற்றுள்ளார்.

மாணவப் பருவத்தில் மாணவராற்றுப்படை (1990), பனசைக்குயில் கூவுகிறது (1991), அச்சக ஆற்றுப்படை (1993), மராட்டியர் ஆட்சியில் தமிழகமும் தமிழும், விடுதலைப்போராட்ட வீரர் வெ. துரையனார் அடிகள் முதலான நூல்களை வெளியிட்டார். இந்நிலையில் 1997-இல் சென்னை உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தில் "தமிழியல் ஆவணம்' எனும் திட்டப்பணியில் ஆய்வு உதவியாளராகப் பணிபுரிந்தார். பின்பு 1998-இல் பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தில் இசைமேதை வீ.ப.கா. சுந்தரம் அவர்களின் தமிழிசைக் கலைக்களஞ்சியம் எனும் நூலெழுத அவரின் உதவியாளராக ஓராண்டு பணிபுரிந்து களஞ்சியத்தின் நான்காம் தொகுதி வெளிவர உதவினார். இது இசைத்தமிழுக்கு இவர் ஆற்றிய தொண்டு. பின்பு கலவை ஆதிபராசக்தி கலை அறிவியல் கல்லூரியில் 1999 முதல் 2005 வரை தமிழ் விரிவுரையாளராகப் பணிபுரிந்துள்ளார்.

இந்திய அரசின் நடுவண்தேர்வாணையத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்பெற்று 18.08.2005 முதல் புதுவையின் புகழ்பெற்ற கல்லூரியான பாரதிதாசன் அரசு மகளிர் கல்லூரியில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்து வருகிறார்.

மு. இளங்கோவனின் நூல்களுள் மணல்மேட்டு மழலைகள், இலக்கியம் அன்றும் இன்றும், வாய்மொழிப்பாடல்கள், பழையன புகுதலும், அரங்கேறும் சிலம்புகள், பாரதிதாசன் பரம்பரை, பொன்னி பாரதிதாசன் பரம்பரை, பொன்னி ஆசிரியவுரைகள் (ப.ஆ.), நாட்டுப்புறவியல், அயலகத் தமிழறிஞர்கள், இணையம் கற்போம் முதலியவை குறிப்பிடத்தக்கனவாம்.

கவிதைத்துறையில் ஆர்வம் கொண்ட இவர் தமிழகத்தில் வழங்கும் நாட்டுப்புறப்பாடல்களைப் பாடவும், ஆய்வுசெய்யவும் திறன்பெற்றவர். மேலும் கேரள, ஈழத்து நாட்டுப்புறப்பாடல்கள் பற்றியும் ஆய்வு செய்துள்ளார். திருச்சிராப்பள்ளி வானொலி நிலையத்தின் வழியாக இவர்தம் நாட்டுப்புறப்பாடல்கள் சிறப்பு இலக்கியப் பேருரைகளாக ஒலிபரப்பப்பட்டுள்ளன. தமிழறிஞர்களின் வாழ்வியலை இணையத்தில் பதிவு செய்யும் முயற்சியில் நூற்றுக்கணக்கான அறிஞர்களின் வாழ்வியல் இவரால் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. தமிழகத்துக் கல்லூரி மாணவர்கள் தமிழ் இணையம் பற்றிய விழிப்புணர்ச்சி பெறத் தமிழகத்தின் பல கல்லூரிகளில் தமிழ் இணையப் பயிலரங்குகளை நடத்தி வருகிறார். இவர் உத்தமம் என்ற இயக்கத்தின் பொதுக்குழு உறுப்பினராகவும் உள்ளார். இவர்தம் இணையத் தமிழ்ப் பணியைப் பாராட்டித் தருமபுரித் தமிழ்ச்சங்கம் இணையத் தமிழறிஞர் என்னும் விருதை 2008 ஆம் ஆண்டு வழங்கிச் சிறப்பித்துள்ளது தமிழ்ஸ்டுடியோ.காம் சிறந்த வலைபதிவருக்கான விருதினை வழங்கிச் சிறப்பித்துள்ளது.இவர் இளம் வயதிலேயே தமிழுக்கு தொண்டாற்றியமைக்காக இந்திய அரசின் செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம் செம்மொழி இளம் அறிஞர் விருதினை (2006-2007) இவருக்கு வழங்கியுள்ளது.
சிங்கப்பூர், மலேசியா ஆகிய நாடுகளுக்கு கருத்தரங்கில் பங்கேற்பதற்காகவும் தமிழ் இணையப் பயிற்சி வழங்குவதற்காகவும் இரு முறை சென்றுள்ளார். பல்வேறு அயல் நாட்டுத் தமிழறிஞர்களோடு தொடர்பு கொண்டு அவர்களைப்பற்றி உலகத்தமிழர்களுக்கு இணையம் வாயிலாகத்தெறிவித்து வருகிறார்.
தமிழகத்தில் எந்த பல்கலைக் கழகத்தில் கருத்தரங்கு நடந்தாலும் அங்கு செல்லும் நபர்களில் நம் இளங்கோவனும் ஒருவர்.

இவரின் பிறந்த ஊரில் வயல்வெளிப் பதிப்பகமும், பாரதிதாசன் உயராய்வு மையமும், புலவர் ந. சுந்தரேசனார் ஆய்வு நூலகமும் இவர் மேற்பார்வையில் இயங்குகின்றன. தனித்தமிழ் ஆர்வம் நிறைந்த இவர் பேராசிரியர் க.ப. அறவாணன், பேராசிரியர் தமிழண்ணல், பேராசிரியர் பொற்கோ, பேராசிரியர் இரா. இளவரசு, பேராசிரியர் பா. வளன்அரசு ஆகியோரின் நம்பிக்கைக்குரியவர். இவரின் எதிர்காலத்திட்டம் தமிழிசைத்துறையிலும் சங்க இலக்கிய ஆய்வுகளிலும் தமிழ் இணையத்துறையிலும் ஆய்வுகளை வளர்த்தெடுப்பது.
செயலாற்றலும் தனித்தமிழ் ஆர்வமும் மிக்க இவர்; மனைவி பொன்மொழி, மகள்கள் கானல்வரி, கண்ணகி, மகன் தமிழ்க்குடிமகன் ஆகியோரோடு புதுவையில் வசித்து வருகிறார். இவர் பெயெரில் வலைப்பூ ஒன்றை உருவாக்கி வாரந்தோறும் புதுப்பித்து வருகிறார். தமிழ் அறிஞர்களைப்பற்றி இணையத்தில் தேடினால் நமக்குக் கிடைக்கின்ற பக்கங்களில் இளங்கோவன் பக்கம் நிச்சயம் இடம்பெறும்.
இணையத்தில் தமிழை எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்பதில் சந்தேகம் ஏதேனும் இருந்தால் தயங்காமல் இளங்கோவனைத்தொடர்பு கொள்ளலாம்.
முகவரி : மு.இளங்கோவன், உதவிப்பேரசிரியர், பாரதிதாசன் மகளிர் கல்லூரி, புதுச்சேரி -605 003.
மின்னஞ்சல் : muelangovan@gmail.com
வலைப்பூ : http://muelangovan.blogspot.com
பேசி : +91 9442029053

மு.இளங்கோவன் நூல்கள்
மாணவராற்றுப்படை
பனசைக்குயில் கூவுகிறது
அச்சக ஆற்றுப்படை
மராட்டியர் ஆட்சியில் தமிழகமும் தமிழும்
விடுதலைப் போராட்ட வீரர் வெ.துரையனார் அடிகள்
பாவலர் முடியரசனாரின் தமிழ்த் தொண்டு
மணல்மேட்டு மழலைகள்
இலக்கியம் அன்றும் இன்றும்
பாரதிதாசன் பரம்பரை
பொன்னி - பாரதிதாசன் பரம்பரை
பொன்னி ஆசிரியவுரைகள்
அரங்கேறும் சிலம்புகள்
பழையன புகுதலும்
வாய்மொழிப்பாடல்கள்
நாட்டுப்புறவியல்
அயலகத் தமிழறிஞர்கள்
இணையம் கற்போம்
நன்றி : அச்சமில்லை

தமிழகத்தின் மரபுக்கலைகள் நூல் வெளியீட்டு விழா

2010-09-17T20:07:00.000-07:00

தமிழகத்தின் மரபுக்கலைகள் நூல் வெளியீட்டு விழா

முனைவர் எழிலவன் எழுதிய தமிழகத்தின் மரபுக்கலைகள் நூல் வெளியீட்டு விழா திருவாரூர் வடக்கு வீதி ஐஸ்வர்யா மகாலில் நடைபெற உள்ளது.

தலைமை : புலவர் மு. வடுகநாதன்.

வெளியிடுபவர் : கு. தென்னன்.

பெற்றுக்கொள்பவர் : மோகன்தாசு

திறனாய்வு : கவிஞர் பட்டி சு. செங்குட்டுவன், முனைவர் இரத்தின புகழேந்தி.

வாழ்த்துரை நடிகர் அமரசிகாமணி

சிறப்புரை : பேராசிரியர் முனைவர் ஆறு. இராமநாதன்.

ஏற்புரை : முனைவர் எழிலவன்.

நாள் : 21.09.2010.

நூல் வெளியீட்டாளர் : பிளாக் ஹோல் மீடியா பப்ளிகேசன்,

மஞ்சணத்தி நூல் திறனாய்வு

2010-08-01T06:18:00.000-07:00

கரிசலில் மஞ்சணத்தியான மருதத்து நுணா

தமிழகத்தின் ஐந்து வகை நிலப்பகுதிகளில் ஒவ்வொனறுக்கும் ஒரு தனித்தன்மை உண்டு. அந்தத் தனித் தன்மைதான் நமது நிலவியல் கோட்பாட்டின் சிறப்பு. வேறுபாடுகளுக்கிடையிலும் மெல்லிய நூலிழைகளாய் சில ஒற்றுமைக் கோடுகள் நம் வாழ்முறையை நெய்து பண்படுத்துகின்றன. தமிழர்களுக்கும் தாவரங்களுக்குமான தொடர்பு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் தொன்மையுடையது. இயற்கைக்கும் நமக்குமான தொடர்பை நமது சங்க புலவர்கள் தொடங்கி இன்றைய இளம் படைப்பாளிகள் வரை தங்கள் படைப்புகளில் வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர். அதிலும் குறிப்பாக மரங்களுக்கும் மனிதர்களுக்குமான உறவைப் பேசும் பாடல்கள் குறிப்பிடத்தகுந்தவை. மரத்தைத் தாயாக சகோதரியாக தெய்வமாகக் கொண்டாடுகிற மரபைத் தமிழ் இலக்கியத்தில் தொடர்ச்சியாகக் காணலாம்.

"நும்மினும் சிறந்தது நுவ்வை ஆகும் என்று
அன்னை கூறினாள் புன்னையது நலனே"

என்னும் நற்றிணைப் பாடலில் இளம் பெண்ணொருத்தி புன்னை மரத்தைத் தங்கையாகப் பார்க்கிறாள். மேலும் புன்னை மரத்திற்கும் மனிதர்களுக்குமான உறவைப் படம்பிடித்துக்காட்டும் பாடல்கள் கலித்தொகையிலும் குறுந்தொகையிலும் இடம்பெற்றுள்ளன. இவற்றின் தொடர்ச்சியாகத்தான் தமிழச்சிக்கும் மஞ்சணத்தி மரத்திற்குமான உறவு இங்கே நவீன கவிதையாகியிருக்கிறது. சிற்றூரில் பிறந்து சிறார் பருவத்தில் அங்கேயே வாழ்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்திருக்கக் கூடிய ஒரு மரம்தான் மஞ்சணத்தி மரம். எங்கள் மருத நிலத்திலும் இந்த மரம் இருக்கிறது. அதனை நாங்கள் நுணா மரம் என்று குறிப்பிடுவோம். நுணாப்பழத்து ருசிக்கு அடிமையாகாத சிறுவர்கள் இருக்க முடியாது. பள்ளிக்கூடம் செல்லும்போது பையை அந்த மரக்கிளையில் மாட்டிவிட்டு அந்த பழங்களைப் பறித்துத் தின்ற பிறகுதான் பள்ளிக்குச் செல்வோம். நுணாப்பழ ருசிக்காக தன் கல்வியையே பறிகொடுத்த கூத்துக்கலைஞர் நடராசன் இன்றும் எங்கள் ஊரில் வாழ்ந்து வருகிறார். நாங்கள் ஏறி விளையாடிய எங்கள் அம்மன்கோயில் மேட்டு நுணா மரம் எங்கள் பெரியப்பாவின் வீட்டில் இன்றும் நின்றுகொண்டிருக்கிறது நிலைப்பேழையாக. ஊருக்குச்செல்லும் போதெல்லாம் அதனைத் தொட்டு முகர்ந்து என் இளமையை மீட்டெடுப்பேன்.
இதற்கும் தமிழச்சியின் கவிதைக்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கிறது. ஒரு நல்ல கவிதை முடிந்த பின்னே தொடங்குகிறது என்று தமிழச்சி தனது முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். அப்படிப்பட்ட ஒரு கவிதைதான் மஞ்சணத்தி மரம் குறித்த கவிதை அது ஒரு போதும் முடியாத கவிதையாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. வாசித்தாலும் வாசித்தாலும் தீராத புத்தகம் என்றொரு புத்தகத்தை நான் படித்திருக்கிறேன். மலையாளத்தில் ஒரு லட்சம் பிரதிகள் விற்பனையான அந்த புத்தகம் இயற்கையைப் பற்றி குழந்தைகளுக்குக் கூறுவதாக அமைந்துள்ளது. வாசித்தாலும் வாசித்தாலும் தீராத கவிதையாக இந்த கவிதை என்னிடத்தில் அந்த மரம் குறித்த சிந்தனைகளை வளர்த்துக்கொண்டே செல்கிறது.

"என் துரோகத்தின் வலி சுமக்கும்
உன் முனை உடைந்த முட்கள்
என் ரகசியங்களின் போதை தரும்
கள் ததும்பும் உன் பூக்கள்
என் ஆசைகளின் ருசி அறியும்
தேன் உதிர்க்கும் உன் பழங்கள்"

நுணாப் பூ வாசனை மல்லிகைக்கு நிகரானது, அந்தப்பழத்தின் சுவைக்கு நிகராக ஒரு சுவையை எழுத்தில் தர இயலாது. அதை சுவைத்து பார்த்துதான் நீங்கள் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். மருத நிலத்து நுணாவில் முள்ளிருப்பதில்லை. கரிசல் நில நுணாவில் முள்ளிருப்பதாகக் கவிஞர் குறிப்பிடுகிறார். மரத்தின் ஒவ்வொரு பாகமும் கவிஞரின் உணர்வுகளோடு ஒன்று கலந்திருப்பதை மேற்கண்ட அடிகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. இந்த தொகுப்பின் மிகச்சிறந்த கவிதையாக இந்த கவிதையைத்தான் நான் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.
செயங்கொண்டார் பாடிய கலிங்கத்துப்பரணி போல் தமிழச்சி பாடிய பெரு நகர்ப்பரணியும் ஒரு முக்கியமான கவிதையாக இலக்கிய வரலாற்றில் நாளை நிச்சயம் பதிவாகும். இக்கவிதையில் நாயகியான வனப்பேச்சிதான் தமிழச்சி கண்டுபிடித்த பெரும் படிமம் என்று முன்னுரையில் தமிழவன் குறிப்பிடுகிறார். நகரமயமாதல் இன்று பெரும் பிரச்சினையாகி வருகிறது. நகரங்களின் அபார வளர்ச்சி கிராமங்களை விழுங்கி ஏப்பம் விடுவதாக இருக்கிறது. அதனால்தான் நகரங்களின் வளர்ச்சி இனி, மேல்நோக்கித்தான் அமையவேண்டுமே தவிற பக்கவாட்டில் அல்ல என்று மக்கள் நலனில் அக்கரையுடைய தலைவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். பல பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு நமது உழவர்களின் உயிர் ஆதாரமான விளை நிலங்கள் தாரைவார்க்கப்பட்டு வணிகம் கொடி கட்டிப்பறக்கிறது. அவர்களிடம் வணிக அறம் துளியும் இல்லை. சங்க காலத்தில் வணிகர்கள் எப்படி அறத்துடன் வாழ்ந்தனர் என்பதைப் பட்டினப் பாலை கீழ்க்கண்டவாறு கூறுகிறது.

"நெடு நுகத்துப் பகல்போல
நடுவு நின்ற நல் நெஞ்சினோர்
வடு அஞ்சி வாய் மொழிந்து
தமவும் பிறவும் ஒப்ப நாடி
கொள்வதூஉம் மிகை கொளாது
கொடுப்பதூஉம் குறை கொடாது"

நுகத்தடியின் நடுவில் தைக்கப்பட்டுள்ள பகலாணி போல நடுவு நிலை தவறாத நல்ல உள்ளம் படைத்தவர்களாக வாடிக்கையாளர்களைச் சுரண்டாதவர்களாக ரேசன் கடைக்காரரைப்போல் எடையைக் குறைத்து ஏமாற்றாமல் வாழ்ந்திருக்கின்றனர். இன்றைய வணிகர்களிடம் இதில் ஏதேனும் ஒரு குணத்தை நாம் பார்க்க முடியுமா. குளிரூட்டப்பட்ட வணிக வளாகத்தில் வெற்று பாதங்களோடு நுழையும் வனப்பேச்சி வணிகம் குறித்த சிந்தனையைத் தூண்டுகிறாள். மேலும் அவளுக்கு, அங்கு இருந்தும் இல்லாத மனிதர்கள் அன்னியமாகப் படுகின்றனர்.
அண்மையில் சென்னைக்கு சென்றிருந்த போது என்னதான் நடக்கிறது என்று தெரிந்து கொள்வதற்காக நண்பருடன் குளிரூட்டப்பட்ட ஒரு வானுயர்ந்த வணிக வளாகத்தின் உள்ளே சென்றேன் பல தளங்களுக்கும் மின்சார படிக்கட்டுகளில் பயணித்தோம். எங்களால் ஒரு ஐஸ்கிரீம் கூட வாங்க இயலவில்லை . எத்தனை ரூபாயாக இருந்தாலும் வாங்குவதற்குத் தயாராக இருந்தும் நம் ரூபாய் நோட்டுகள் அங்கு செல்லுபடியாகவில்லை. இது என்ன அநியாயம் சிங்கப்பூர் மலேசியாவில் கூட நமது நாட்டு ரூபாய் நோட்டுகளைக் கொடுத்து பொருள்கள் வாங்கமுடிகிறது. ஆனால் நமது தலை நகரில் நம் நோட்டுகளைக் கொடுத்து ஒரு ஐஸ்கிரீம் கூட வாங்க இயலவில்லை. அந்த வணிக வளாகத்தில் நுழைந்த உடன் நூறு ரூபாய்க்கு ஒரு அட்டை வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும் அந்த அட்டைதான் அங்கு செல்லுபடியாகும். அதற்கு என்ன பொருள், நீங்கள் அந்த நூறு ரூபாயையும் அங்கேயே செலவு செய்து விட்டுதான் வரவேண்டும். நூற்றுக்குக் குறைந்து அட்டைகள் கிடையாது. எங்கள் ஊரில் எங்கள் நிலத்தில் விளைந்த எந்த பொருளையும் கடையில் கொடுத்து எங்களுக்குத் தேவையானதை வாங்கி வருவோம் . அப்படி ஒரு பண்டமாற்று கலாச்சாரம் விளங்கிய நம் மண்ணின் இன்றைய வணிக அறம் இதுதான். வணிகம் குறித்த இத்தகைய சிந்தனைகளைத் தூண்டுகின்றன பாலைக்கலி, பெருநகர்ப் பரணி ஆகிய கவிதைகள்.
மழை குறித்த கவிதைகளில் சில கவிதைகள் மட்டுமே குறிப்பிடும் படியாக அமைந்துள்ளன. மழை குழந்தைகளுக்கும் கவிஞர்களுக்கும்தான் ரசிக்கும்படியாக உள்ளது. உழவர்களுக்கு வாழ்வாதாரமாக இருப்பினும் மழையில் நனைந்தபடி ஏர் உழுபவனால் மழையை ரசிக்க முடியாது. அது போலத்தான் இருக்கிறது 'இடுகாட்டு மழையை இரசிக்கமுடியமா என்ன' என்கிற கவிதை வரிகள்.
நம்மால் செய்யமுடியாததை நம் குழந்தைகள் செய்யவேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு நம் எல்லோரிடமும் இருக்கிறது. நமது எதிர்பார்ப்புகளை நம் குழந்தைகள் மீது திணிக்க நினைக்கின்ற நமது மனப்போக்கினை பகடி செய்வதாக அமைந்திருக்கிறது 'பூச்சாண்டி' கவிதை.
பாடுபொருள்களடிப்படையில் சங்க இலக்கிய தொடர்ச்சியினை தமிழச்சியின் பல கவிதைகளில் காண முடிகிறது. ஒரு சிற்றூரில் பிறந்து வளர்ந்த மனுசி நகரத்தில் சந்திக்கும் அத்தனை நெருக்கடிகளையும் இந்த கவிதைகள் படம் பிடிக்கின்றன .ஒரு சில சாதாரண கவிதைகளைத் தவிர்த்திருக்கலாம்.
மூன்று தொகுதிகளை வெளியிட்டிருக்கும் தமிழச்சியின் கவிதை மொழி ஒவ்வொரு தொகுப்பிலும் செழுமையடைந்து வருகிறது. மேலும் செழுமை மிக்கக் கவிதைகளை அவர் தொடர்ந்து எழுதவேண்டும் என்று வாழ்த்துகிறேன்.

கவிஞர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் எழுதிய மஞ்சணத்தி நூல் திறனாய்வு

2010-07-15T19:20:00.000-07:00

கவிஞர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் எழுதிய மஞ்சணத்தி நூல் திறனாய்வு

திரனாய்வாளர்கள்

பாகியராஜ்
மனுஷ்யபுத்திரன்
கலாப்ரியா
ரவிக்குமார்
பிரபஞ்சன்

வரவேற்பு :இரத்தினபுகழேந்தி

தலைமை : இமையம்

நன்றியுரை: ராமு

அமைப்பு : திருமுதுகுன்றம் இலக்கிய வட்டம்
18.07.2010
ஞாயிறு மாலை 5.30
மக்கள் மன்றம்

குறிப்பு: மணற்கேணி இரு மாத இதழ் வெளியிடப்படுகிறது.

அண்ணன் ராசு அவர்களின் 10 ஆம் ஆண்டு நினைவு நிகழ்ச்சி

2010-07-15T19:13:00.000-07:00

சிந்தனைச்சிற்பி அண்ணன் ராசு அவர்களின் 10 ஆம் ஆண்டு நினைவு நிகழ்ச்சி
வழ்க்கறிஞர் அருள்மொழி சிறப்புரை
வானொலித்திடல்
17.7.2010 மாலை 6.00 மணி
அனைவரும் வருக